HAYATIN TÜM LEZZETLERİ...

2010-05-11T22:14:00.003+03:00

İşe başlayalı 1 ay oldu. Başlarda çok zorlandım. İş hayatından uzak 2 yıldan, oğlumla birlikte geçen 18 aydan sonra zordu. Hele de ilk hafta oğlum eve geldiğimde beni yok saydı, sanırım en kötüsü buydu. Ne kadar hazır olduğunu düşünsemde anlayamadı doğal olarak. Ama kısa bir alışma süreci yaşadık, çünkü Tolga' yı çok seven yardımcı bir teyze bulduk. Hala yaşadığımız tek sorun sabah ben evden çıkarken uyanırsa anne demesine dayanmak çok zor. Evin içinde beni arıyor, bulamazsa ses etmiyor ama o süreçte yanına gitsem ayrılmak daha zor oluyor :(

Sanırım her çalışan anne hemen hemen aynı şeyi söylüyordur. Bende ilave olarak yoğun bir iş temposu, haftada iki gün mesai, mesai olmasada iş yeri uzakta olduğu için oğlumla geçen 1 saat...Bunların hepsi çok yorucu ve sinir bozucu...

Her gün oğlumla geçireceğim zamanda başka başka işlerle uğraşıyor olmak hep aynı soruyu sormama neden oluyor. Ne için bu koşuşturma? Bu dünyanın en güzel kokusundan uzak kalmak...

Hayat zor, çalışan anne daha mı zor bilemedim çünkü çalışmayan anne olarak geçen 18 ayda da hiç bir vasfım yokmuş gibi gelir ve üzülürdüm.

Yoksa hayat zor değilde biz kadınlara mı herşey zor geliyor?

İşe Dönüş...

2010-03-30T23:00:00.004+03:00

Hangisi daha zor bilemiyorum. Bu zamanda iş bulmak mı yoksa 1,5 yaşındaki, artık seninle iletişim kuran, her gün yeni kelimeler söylemeye çalışıp seni güldüren, dünyalar tatlısı miniğimi bırakmak mı? Evet onu bırakmak çok zor. Havalar güzelleşiyor,artık her gün parklarda olabilecekken ben akşamın bir körü gelip o koca günü onsuz geçirmiş olacağım. Ne için peki? İşte bunun cevabı çok zor.
Üstelik iş için evet dedim ama içinden çıkamadığım bir sürü problem var. Mesela sabahın 7 sinde bende olacak biri lazım ama yok. Hadi buldun diyelim ben Tolga' nın anaokuluna da gitmesini istiyorum ama ikisini karşılamam mümkün değil.
Geçen hafta sadece eğlencesine anaokuluna gitti. Üstelik daha ilk günden yarım gün kaldı. Aynı günün akşamı benim oğlum, mama sandalyesinde değil bizimle sandalyede oturmak istedi, üstelik kaşıkla onu yedirmemi reddedip kendi yemek istedi çünkü anaokulunda üstünün kirlenmesini yada dökülüp saçılmasını önemsemiyorlar. Ben maalesef doğrunun bu olduğunu bilsem de çoğu zaman aynı sabrı gösteremiyorum. Bununla birlikte anaokuluna gittiği iki günün gecesi, 18 aydır uyumadığım kadar güzel ve deliksiz uyudum çünkü Tolga gerçek anlamda yoruluyor. Bir kere her şey yeni, bir sürü keşfedilecek şey var onun için bu bile onu yormaya yetiyor.
Bu kadar kısa sürede alışmış olması aslında şaşırtmadı beni çünkü gerçekten sosyal bir çocuk.
Bir haftada her şey değişiyor. Artık her gün yeni kelimeler söylüyor bazısını da söyleyemese bile çok çabalıyor ve benzetmeye çalışıyor. Sanırım kısa sürede halledecek.
Herkese ilk seslenecekken Ade diyor sonra Anne yada Baba diye düzeltiyor.
Her gün,günde bilmem kaç kere, baba-dede-nene diyor sırayla ve ben her birinin arkasından işte, evde, uyuyor gibi açıklıyorum:)
Her şakaya katılıyor, bizi güldürmek için kouşmasına gerek yok resmen benim yaptıklarımı ve yüz ifademi taklit edip güldürüyor beni:))
Ona çok alıştım. Çalışmaya başladığım ilk günler, yüzünü göremeden uykuya daldığı günler bana çok zor gelecek biliyorum. Belki o da ara sıra mutsuz olacak yokluğumdan bilemiyorum ama sanırım şimdi hazır iş bulmuşken hem de kurumsal bir yerde, bunu reddedersem bir daha benim için de geç olabilir.İleriyi düşünmesem zaten bunu da reddederdim. İleride okula başladığında da evde oturuyor olmamak için bugünden başlamam gerek. Gerek de...Zor...Çok zor...Söyleyecek çok şey var ama içimden gelmiyor şu an.. Umarım tek ayrılığımız böyle olur.

18 Ay Bitti...

2010-02-18T22:35:00.005+02:00

Olmadı, yapamadım, yetişemedim...Hem anne olup hem evkadını olup hem düz duvara tırmanan minik canavarımın peşinden koşarken bir de bilgisayara giremedim. Son günlerde bir iki gelen mail, yorumla mutlu oldum, heveslendim ama döndük mü bilemiyorum:)
Planlarımız hesepladığımız tarihlerde gerçekleşmedi. Şu aralar başka bir şehirde yaşıyor olacaktık, olmadı..Bakalım, hala bekliyoruz..
Tolga büyüdü tabiki son bıraktığımdan beri.1,5 yaşında oldu. Yavaş yavaş kelimeler başladı. Söylediklerimi benzetip söylemeye çalışıyor.
Her yeni dönemi için şu an en iyi zamanı diyorum ama her geçen gün, iletişimi arttıkça keyifleniyor.
Aklıma gelenler: hayvanları çok seviyor. Eliyle sürekli çağırıyor. Gitti, bitti, baba, dede, mama,aç en iyi söylediği kelimeler. Diğerlerini çok net söylemiyor haa bir de harika assslaan diyor.
Geçen haftasonu ilk kez saçını kestirdik. Bebeklik tüyleri, bukleleri yavaş yavaş gidiyor, saçları sertleşiyor.
Herşeyi çok net anlıyor ama işine geleni yapıyor. Ona kızıldığında gönlünüzü alana kadar suratında onlarca mimik görebilirsiniz .Güldürene kadar gözlerini taa gözlerimin içine getiriyor ve asla dayanamıyorsunuz.:)
Artık nerdeyse her gün bir yenilik keşfedebiliyorsunuz o yüzden hangi birini yazacağımı bilemiyorum ara vermekte bu yüzden kötü oldu, kimisini unutmuşum bile.
11 aylıktan beri devam eden ıslığımız herkesi şaşırtmaya devam ediyor. Emzik ve su isterken ıslık çalıyor. Emzik demişken, o alışkanlık hala var ama üstüne gitmiyorum okula başlayana kadar emecek değil ya? Tolgayla inatlaşınca siz kaybediyorsunuz bunu biliyorum artık. Üstüne gitmek hiç bir çözüm getirmiyor. Ama bir gelişme diyebilirsek artık çok rahat ve kendi uyuyor. Oğlum uykun geldi mi diyorum "Eeeee-ee" diyor ve yatağına gidiyor. Sütünü içiyor, ben yanındayım tabiki, şarkı söylüyorum ve uyuyor. Henüz 3 gece oldu ama ayakta sallama devrine veda ettik diyebiliriz.
Gece uykularımız hala problemli.Bir kere kesin emzik için bir kere de kesin süt ve alt değiştirmek için.Şanslıysak bu kadar değilsek kaç kere söylemek istemiyorum.:)
Hala neredeyse her gün sokaklardayız. Her dışarı çıkmamızda muhakkak onun için de eğlenceli olabilecek bir şeyler ekliyorum programa.
Son iki gündür eskiden bizi kullanarak oynadığı legolarını artık çok güzel birleştiriyor ve kuleler yapıyor. Hem de küçük parçalı legolarla oynuyoruz. 1 hafta önce düzgün bir şekilde yapamadığını 1 hafta sonra çok güzel yapabiliyor. Hızına yetişmek çok zor.
Günlük hayatta sanırım vaktimin çoğu mutfakta geçiyor. Tolga da bu yüzden olsa gerek mutfak gereçlerine çok düşkün. Düşkün olduğu gibi elide yatkın. Beni çok dikkatli izliyor. Yemeği karıştırmak istiyor, baharatları o döküyor. Hal böyle olunca ona güzel bir mutfak aldık, neredeyse boyundan büyük.Neler yaptığını anlatmak çok zor, izlemek lazım. Bir kere tenceyi karıştırıyor sonrada kaşığını tencerenin kenarına vuruyor hani kaşıkta kalanlar dökülsün diye bizim yaptığımız gibi. Bunu kesinlikle öğretmedim tamamen kendi gözlemi. Kimileri erkek çocuğuna böyle oyuncak alınır mı diyor. Ben de onlara belki oğlumun bir yeteneği var ve çok iyi bir aşçı olacak, kime ne diyorum:) Bu bir yetenek olmasa bile sevdiği bir şey ise buna niye engel olayım mutlu olduğu oyuncakla tabiki oynayacak. Yüzündeki tek bir tebessüm bile herşeye değer.
Evet Tolga büyüdü son yazdığımdan beri. Yüzünün en belirgin özelliği olan iri gözleri hala iri ama kafası da aynı oranda büyüdüğü için artık o kadar belirgin değil:)
Yaklaşık 3-4 ay önce büyük bir kaza atlattı. Sandalyeye çıkarak kütüphaneye tırmanmak istemiş ve ayağı kayıp düşmüş. Bütün bunlar tam 10 sn içinde gerçekleşti. Yani sadece arkamaı döndüm ve bu oldu. Yerden aldığımda iki kaşının ortasında yumurta büyüklüğünde bir şiş vardı. Allah daha büyük bir kaza vermesin buna da şükür ama iki sn içinde kendi oğlumu tanıyamacağım kadar suratı değişmişti. Hiç zaman kaybetmeden buza başladım ve hastaneye koştum çünkü raf çatlamıştı ve bu derece bir şeyde kafasına birşey olabileceğiniz düşündüm. Bir kusma yada bilinç kaybı olmadığı sürece evde buz tedavisi veriyorlar dolayısyla döndük eve. Bütün gece uyumadan onu seyrettim. Ertesi gün iyiye gitmeye başladı ama aynı yerde bir şişlik kaldı. Vücut büyük darbelerde, darbenin olduğu böyleye kalsiyum depolarmış ve orada bir yağ dokusu birikirmiş, bunu korumak amacıyla vücut üretiyormuş. Sanırım unuz süre orada bir şişlik kalacak.Belki vücut büyüdükçe kendiliğinden geçer. Umarım en büyük kazamız bu olur ama biliyorum bu biraz hayal çünkü o kadar hareketli ki her gün ufakta olsa bir vukuat var:)
Bu günlük bu kadar olsun hem bir alışma hem son 6 ayın hızlı bir özeti...
Özlemişim resmen. Okuyan , ilgilenen, yorum gönderen herkese teşekkürler.

Uzuuunn bir süre yokuz....

2009-10-18T21:47:00.002+03:00

Neredeyse 1 aya yakın bir süre ara vermişim...Bu süre zarfında yine pek çok şey yaşandı. Bunlardan bir tanesi vardı ki, benim uzun bir süre aklımdan çıkmayacak, benim başıma gelmez dediğim fakat yaşamak zorunda kaldığım bir durum. Şimdi geçti, bitti umarım çabuk unutulur...Bu konu çok fazla keyfimi kaçırdı sanırım bir türlü bu yüzden elim gitmedi yazmaya. Ardından geçtiğimiz bayramın son gününden beri Tolga' nın sürekli hasta olması çok canımızı sıktı. Tam düzeldi derken tekrar ateşlendi. 6.hastalık geçirmiş, 1 haftada 200 küsur gr. vermiş.Zaten iştahı çok olmayan bir çocuktu bir de bu zor aldığı kiloları verince ardından ikinci kez grip mikrobu alınca bir de annesinin ilaçsız tedavi edeceğim inadı olduğundan daha yeni son iki gündür burun akıntısı geçmiş oldu.
Bu süre zarfında yeni bir kararla lise yıllarından sonra ikinci kez günlük tutmaya başladım çünkü bazı şeyleri burada yazamayacağımı ama bir şekilde de içimi dökmek gereği duyduğum için bu kararı aldım.
Son 3 gecedir de çok az uyudum.Sanırım diş çıkarma zamanı yani benim aklıma başka bir şey gelmiyor. Sebepsiz uyanmalar, ağlamalar, huysuzluklar...Çok yoruldum...
Yemek yememesi de üstüne eklenince yüküm iki katı arttı. Her gün yeni ne yapsam diye düşünmekten mutfaktan çıkamaz oldum...
Buradan tüm bu şekilde aynı yoğunluğu yaşayan ama bloguna da sahip çıkan anneleri bir kez daha tebrik ediyorum zira ben artık yetişemez oldum belki de son kalan enerjimi boş boş oturmaya harcamak istiyorum.
Sanırım bu bloguma bir veda oldu.
Kim bilir keyfim yerine gelir, unutmak istediklerimi unutur, Tolga biraz daha kendi kendine yeter olursa tekrar geri dönerim ama şu an için enerjim kalmadı.
Kim bilir yeni yıldan sonra beklediğimiz bir takım haberleri alırsak hayatımda açılacak yepyeni kapıları, yeni bir yaşamı sizlerle yine burada paylaşmaya devam ederim...Tüm blog dostlarıma beni sıkı sıkıya takip ettikleri, yorumsuz bırakmadıkları için teşekkür ederim.

Gezdik,eğlendik, yorulduk....

2009-09-23T15:39:00.008+03:00

Uzun bir yazı olacak sanırım çünkü yine ihmal ettim yazmayı. Aynı anda bir sürü işe yetişenleri gerçekten kıskanıyorum.Benim enerjim eve ve Tolga' ya ancak yetiyor. Ben yetişmeye çalıştıkça, Tolga' nın hareketliliği arttıkça bu sefer yorgunluktan sinirler geriliveriyor:(
Geçtiğimiz hafta boyunca oldukça hareketli ve keyifli günler geçirdik. Tolga' da çok mutlu oldu sanıyorum.

İlk önce oyun grubuna gelen bir maille Music and Together' ın demo dersine katıldık. Sevgili Yapıncak ve kızı Ada ile tanıştık tabi 3 anne ve bebeği de vardı. Tolga ve bana oldukça değişik, keyifli, biraz yorucu 45 dk. geçirdik. En güzeli de evde iş güç derken Tolga ile kesintisiz bir 45dk. geçiremiyordum, bunun zevkine vardım. Kapıdan girdiğimiz andan itibaren Tolga sanki daha önce bu evi görmüş gibi başladı gezinmeye. Birer ikişer arkadaşları da geldikçe dahada keyiflendi. Kimseyi yadırgamadı hatta yanıma neredeyse hiç uğramadı:) Etkinlik boyunca gezindi, Tolga' dan 3 ay büyük ama henüz yürüyemeyen Efe'ye sarıldı, annesinin sırtına çıktı:) daha neler neler... Belki müziğe ilgi göstermedi ama uzun zamandır olmasını istediğim gibi bir çocuk olduğunu gördüm. Yani eteğimin dibinden ayrılmayan, sürekli kucak isteyen, kimseyi yanına yaklaştırmayan bir çocuk olmasını hiç ama hiç istemiyordum ve böyle olmadığını da ilk kalabalık grupta keşfetmiş oldum ve bu beni çok mutlu etti. Nitekim bu saydığım özelliklere sahip de bir iki çocuk vardı sanırım 2-3 yaşlarındaydılar. Umarım ilerleyen yıllarda huyu değişmez. Yapıncak' a bu etkinlikten dolayı tekrar teşekkürler. Çok keyifli zaman geçirdik.

Bayram boyuncada Ayaz ile birlikte olduğumuz için ben yeğenimle, Tolga' da kuzeniyle bol bol zaman geçirdi. Bayramın ilk günü tabiki ailelerimizleydik. Artık gelenekselleşen güzel bir bayram yemeği yedik. Şansımıza iki oğlanıda uyutunca lokmalar boğaza dizilmeden bir yemeği bitirebildik:) Ertesi gün Bostancı' daki Zuzu Cafe' deydik. Bayram' ın ikinci günü olduğu için bizden başka kimse yoktu bu yüzden kendi evimizdeymiş gibiydik.
Zuzu Cefe' yi tüm annelere tavsiye ediyorum. İki arkadaş hem hava alıp hem güzel yemekler yiyip, kahvenizi yudumlarken, bebişlerinde keyifli vakit geçirebileceği harika bir yer. Gelir gelmez Tolga oyun odasında ablası eşliğinde oyunlar oynamaya başladı. Arkasına dönüp bakmadı bile. Bu hem çok güzel hem biraz hüzünlüydü sanırım:)
Hoşuma gitti çünkü kendi başına bir birey olması adına güzel adımlar, hüzünlüydü çünkü insan ne olsa yahu ne zaman büyüdüde bensiz olabiliyor diye içinden geçiriyor:)
Öğle yemeğini bile cafedeki ablası yedirdi ki Tolga şimdiye kadar ya benden ya annemde yemek yiyiyordu. Ayaz' ın gelmesiyle biraz işler değişir gibi oldu. Çünkü Ayaz ilk etap annesini babasını aradı birazda ağlayınca Tolga' nında ağlamaları başladı çünkü bizi gördü sanırım oyun odasından biraz uzakta oturmak daha iyi olacaktır. Her ne olursa olsun onlar ve bizim için çok keyifli geçti. Yemekler çok güzel, oyun odasındaki oyuncaklar çok güzel ben bile oynamak istedim:) Arada babalar devraldı gelin-görümce kahvemizi yudumladık:) Kısacası güzel bir gündü. Oradan çıkıp sahile gittik. Deniz havası aldık. Oğlanlar paytak paytak dolandılar.Her gören bir kere daha baktı bu güzel ikiliye:)
Tolga her geçen gün büyüyor. Artık mama sandalyesinden inmek istiyor. Sokakta elini vermeden kendi yürümek istiyor. Canının istediği yöne ilerliyor, sokakta pek söz dinlemiyor, tutturmalar sanırım biraz erken başladı:) Çocuklara inanılmaz düşkün. İlk kez gördüğü yaşı kaç olursa olsun her çocuğa gidip sarılıyor. Bazen annelerine bile. Bu kadar sevgi dolu olması için ben birşey yaptığımı düşünmüyorum ama sanırım doğumunu izleyen ilk haftadan beri sokaklardayız ve hep yeni yüzlerle karşılaştı bu yüzden yadırgamıyor olabilir ama yine de kesin konuşmak için erken huyu da değişebilir.
Üstten iki dişi daha göründü ama henüz tam anlamıyla meydanda değil. Belkide diş yüzünden son bir haftadır doğru düzgün hiç yemek yemiyor.
Evde çok sık zaman geçirdiğimiz için en çok ilgisini çeken çamaşır makinası. Neyi keybetsek içinde buluyoruz:) Çamaşır yıkayacağım zaman kirlileri bana veriyor ben makinaya yerleştiriyorum. Hala çalışırkenki sesinden ürküyor ama yıkama bitince temiz olan çamaşırları tekrar makinaya atma huyundan kurtulamadık:) Birde şu televizyon kabloları... Hayırdan hiç anlamıyor yada işine gelmiyor. Sürekli o kabloların arasında. Artık sabrım taşıp sesimi yükselttiğimde de çok içli içli ağlıyor. Çok kırılgan ve hassas ses konusunda. Ben bir süre karışmayıp ağlamasına ses etmeyince daha çok bozuluyor hemen yanıma gelip sarılıyor o zamanda dayanamıyorum:)
Araba koltuğu ve pusette hala oturmuyor. Bu yüzden yolculuk ve dışarı gezmeleri zor olmaya devam ediyor. Sokakta kolumda taşımaya artık iyice zorlanıyorum. Araba ile 10 dk dan uzak yere gidemiyorum. Oyalamak için her yolu deniyorum ama yok. Bu konuda tavsiyesi olan varsa lütfen yazsın.
Yarın aşı günümüz bakalım neler konuşacağız Kadir Amcamızla:)
Yeni bilgileri paylaşacağım.
Sevgiler

Bebeğim Artık 1 Yaşında!

2009-09-06T20:05:00.007+03:00

Zaman zaman takip etmeye çalıştığım arkadaşlarımın bloglarında bir bir doğum günü kutlamalarını yapıldı ve sonunda benim oğluma da sıra geldi:)

Kalabalık ortama çok alışık olmadığı için biraz huysuzluk biraz uykusuzlukla karışık bol koşturmacalı ama bir o kadar keyifli bir gün yaşadık.

Karışıklıktan tek tek söyleyememiş olabilirim ama gelen herkese başta canım aileme taaa nerelerden kalkıp geldikleri için, yıllardır birlikte olduğum dostlarım Eda, Gülşen ve Burçin' e bütün gün koşturup bana iş bırakmadıkları ayrıca tüm gün profesyonel makinalarıyla bu güzel pozları yakaladıkları için çok teşekkürler.

Bir büyük teşekkürde Pastacı Ablamız Rapu' ya:) bize harika bir pasta yaptığı için.Tolga'nın kumanda, mause gibi şeylere aşırı düşkünlüğünden dolayı böyle bir konsept belirlemiştik ve kendisi beni kırmayıp süper bir pasta hazırladı. Tekrar tekrar teşekkürler.

Henüz tek başına mum üfleyemediği için oğlumla birlikte üfledim ve onun için dileklerde bulundum. Dilekler diyorm çünkü bu yazacaklarımdan hiçbirini birbirinden ayıramadım.

Oğlum, daha çooook uzun yıllar doğumgününü organize etmek, yanında olmak istiyorum. Yüzünün her zaman gülmesini, hayatın boyunca mutlu olmanı, sadece sevdiğin, zevk aldığın bir işi yapmanı, işini amacın olarak görmemeni, aile kavramını her zaman önde tutmanı ve hep canlı, hayat dolu, her anının tadını çıkararak yaşamanı diliyorum.
Seni hayatta sahip olduğum, olabileceğim her şeyden çok seviyorum.

2009-09-05T12:09:00.004+03:00

1 yıl önce bu saatlerde...

Şu an minik bebeğim anlamasada çok güzel bir doğum günü kutluyoruz. Resimler, ciciler, harika pastası, hepsini en kısa sürede yazacağım. Ama önce bu anı yaşamalıyım. Yarın birden adam olmuş bir çocuğa dönüşmeyeceği için 1 yaşına çok fazla anlam yüklemesem de geçen yıl 5 Eylül' de başlayan bu serüveni işte bu fotoğraflarla şaşkınlıkla izlemeye devam edeceğim.

2009-08-24T17:20:00.007+03:00

Ayaz ile Tolga 5 Ağustos / 11 ayları bitti. Ayaz 10.5 Tolga 9.5 kilo

Çooook uzun zaman oldu yine. Bugün çok sevdiğim eski bir arkadaşımın uyarısıyla kendime geldim. Acayip bir üşengeçlik çöktü üstüme kalkmak bilmiyor yoksa çoktan kafamda kaç post oluşturdum da oturup buraya dökemedim.

Tolga ile aynı gün doğumlu yeğenim Ayaz 3 hafta annemdeydi, bizde her gün onda... Bu sayede her ikisi içinde çok hızlı ve keyifli günler geçirdik, geçirdikde biz de öldük bittik yorgunluktan. Gerçekten çok yorucu geçti.Birinin yemeği uykusu derken alt açma hadi ikindi menüleri, herşey iki defadan... Bu yorgunluğa en çok değdiğini anladığım zamanlarsa Ayaz' ın ağlayarak öğle uykusundan uyanması ama Tolga' yı görür görmez sadece ona doğru kahkaha atıp emeklemesi, Tolga' nın her sabah onu ilk gördüğünde kafasını alnına dayaması, tosss yapmaları ( biraz keçiler gibi toslaşarak kafalarını değdirerek anlaşıyorlar ama olsun:) Tolga 'nın Ayaz' ı bir hafta görmemesi sonrası bizde gördüğü çerçevedeki resmi biz söylemeden öpmesi sonunda birbirlerine ne kadar alıştıklarını ve sevdiklerini görünce tüm yorgunluklara değdi. Sadece bu da değil Tolga Ayaz ile vakit geçirmeden önce arabalara hiç ilgisi yoktu. Her gün Ayaz' ın eline aldığı herşeyi yerde sürterek arabaymış gibi kullanmasını gördü ve artık o da yapmaya başladı. Ayaz' da Tolga'nın her istediği şeyi bize parmakla işaret etmesini görüp o da parmağını kullanmayı öğrendi. Birbirlerinden o kadar çabuk etkileniyorlar ki onları seyretmek dünyadaki bütün olup biten herşeyi unutturuyor, sanki zamanı durduruyor.
Bu koşuşturma esnasında Tolga' nın odadan çıktığımdaki çığlıkları dahada şiddetlendi ve ben hem yanlış bir tavırla oğluma yaklaşmak istemediğimden hem de artık ağlama sesine beynimi yemek üzereyken doktorumuzun tavsiyesi üzerine Nisan Psikolojik Danışmanlık Merkesinde bir pedagoga gittik. Ne çok memnun kaldım ne de keşke gitmeseydim diyebiliyorum belkide tek seferde bunu demem zor bilemiyorum yada 11 aylık bir bebek çok da sorun gibi gelmedi onlara onu da bilmiyorum ama ne kitaplar ne tv deki doktorları da takip etsemde gidip bire bir biri bana hatamı söylemedikçe bir şeyi kabullenmem zor olduğundan gitmem gerekiyordu.

Bir konuda en azından daha hassas davranıyorum o da şu ki: Tolga 'nın bu yerli yersiz ağlamalarına, beni oda kapısında görmesine rağmen çığlığına bir süre sonra cevap vermemeye başlamıştım. Bunun sebebi biraz sabrımın sınırları zorlandığı için birazda her ağladığında kucaklamak istemeyişimdi. Ama doktor hanımın teşhisi kafama yattı. Ona göre Tolga bir şeylerin kaygısına düşmüş ki haklı olabilir. Bunun sebebi son günlerde huzursuz, keyifsiz günler yaşamam ve bunu yüzüme, sesime oldukça yansıması. Yaklaşık 2-3 haftadır iş arayışındayım ama henüz Tolga' yı kime emanet edeceğim meçhul artı birini bulsam bile 30 gün çalışıp aldığım parayı dadıya vermek bana biraz gereksiz geliyor, o zaman oğlumu niye bırakayım v.s gibi kaygılarım var e bunlara tüm günün yorgunluğu eklenince keyifsizlim ona da bulaştı sanırım. Bir de en azından bir süre daha her ağladığında kucağınıza almamı önerdi, tekrar o güven duygusunu sağlamak adına.
Bir diğer danışmak istediğim konu da son zamanlarda hayır dediğim hiç bir konuyu dikkate almaması. Ses tonumu değiştirsemde, hayır desemde dönüp bile bakmıyordu. Bunda da hatamız çok sık hayır demiş olabilirsiniz dedi ki mümkündür. Sadece hayati teklikesi olacağını düşündüğünüz konularda hayırı kullanın diğer konularda örneğin masanın üstünden bişey alacağı vs. gibi konularda ilgisini başka bir noktaya çekmek hayır demekten daha iyi olacaktır dedi.

Pedagog maceramız 18 aylık olana kadar rafta en azından orası herhangi bir sorununuz olmazsa o ayda bekleriz dedi ama dediğim gibi içime pek sinmedi nedense.

Gelelim son zamanlardaki gelişmelere...Tolga 20 Ağustos tarihinden beridir yürüyor:)
Tabiki öyle devamlı yürümeden bahsetmiyorum çoğu zaman yine emekliyor yada plastik sandalyeleri sürüyerek ilerliyor ama hedefi varsa elimizi tutmayı reddetmek suretiyle tam bir ördek paytaklığıyla yürüyor ki ben yine bu artık benim oğlum bebeklikten çıktı diye şaşırıyorum:) İlk elleri bırakarak ayakta durma denemeleri..
Yürümesinin heyecanı öyle bir sardıki diğer yaptığı şeyler yanında hafif kalıyor sanki unutuveriyorum hemen ama aklıma gelenler, her türlü nesneyi tek bir kez göstermek suretiyle çözüvermesi ama tabi işine gelen şeyler. Elektronik olan herşeye bu nesildeki pek çok çocuk gibi ilgisi inanılmaz. Klimanın kumandası ile Tv nin kini ayırt edyor ve bizi taklit ederek kumandayı alıp klimaya doğru uzatıp açma düğmesini ayırt edip basabiliyor. Bilgisayarın mousunu bir kez eline aldı ve tam bizim tuttuğumuz gibi tutup tekerleğini işaret parmağı ile çevirdi. Zaten diş buğdayında da buna gitmişti bilgisayar mühendisi mi olacak ki? Kavanozların kapaklarını açıp tekrar aynı şekilde kapatabiliyor. Pusetinde durmayıp kucağımızda onu kendi itmek istiyor. Bunun gibi gün içinde şaşırdığım ama sonra not edilmeden unutulan çok şey var muhakkak ama neredeyse 1 aydır yazmadığım için silindi beynimden. Bazen blogu kapatıp oğluma hatıra kalacak bir deftere dökmek istiyorum yaptıklarını bazen gelen bir iki yorumla tekrar yazma isteğim canlanıyor bakalım ne olacak bu kararsızlık...
Şu an kısa bir tatildeyiz. Yarın da uzun zamandır ilk kez Tolga sız sadece anne ve baba başbaşa Bozcaada güzel romantik bir gün geçirecek inşallah her şey rastgiderse..
Onu ne kadar özleyecek olsamda çok ama çoook ihtiyacım var yalnızlığa, az sese, ne yiyecek düşüncesi olmadan,nerde nasıl uyuyacak endişesi olmadan bir gün geçirmeye..

Umarım bir daha bu kadar ayrı kalmam blogumdan.

Dr.Kadir Tuğcu-5

2009-07-16T22:26:00.003+03:00

Tatilimizin sonlarına doğru Tolga' da kuru bir öksürük başladı. 10. aya kadar aşımız olmadığından bir kaç aydır Kadir Bey' e gitmemiştik bu yüzden benim de sorularım birikmişti.
Öksürüğün, sürekli terlemesinden ve geceleri de tavandaki pervane ile uyunmasından dolayı olduğunu düşünürken aslında bunların öksürük yapmayacağını, mutlaka mikrop almasından dolayı olduğunu, bunun da kuluçka süresinin 10 gün civarı olduğunu öğrendim.Yani Tolga ay başı bir mikrop almış, fırsat buluncada ortaya çıktı. Neyse ki göğse inmemiş, ateş, iştahsızlık vs. yapmadığından dolayı da Kadir bey' in en sevdiğim huyu olan ilaçsız tedavi şekline devam kararı oldu. Kendisi de zaten ben sormadan söyledi : "Şimdi başka bir doktora gitsen kesin antibiyotik vermişti bu öksürüğe. Öksürük vücudun verdiği çok sağlıklı olan bir tepkidir. Çocuk bununla kendi savaşmalı, sen antibiyotik vererek o savaşı durduruyorsun ve bundan sonraki tüm hastalıklarda vücut bu ilacı almadan toparlaması zor oluyor diye de ekledi. Sonuçta bugünlerde artık tek tük öksürüyor, birazda burun akıntısı ama sağlığı maşallah yerinde. Uzun süre yarım kilo eksik gelen Tolga' yı ilk kez bu ay beğendi. Güneş gördüğü de belli dedi aynı ay grubu çocuklarına göre 5-6 cm uzun çıktı.

Sorularıma gelince, ilk olarak hala yumurtanın sadece sarısını veriyordum katı olarak, artık beyazını da verebilirmişim. Bir iki gündür kahvaltısı bulamaçtan kurtuldu, çeşit geldi:) Küçük küçük kesilmiş domates, salatalık, peynir.Yumurtada her gün yiyiyor ama yağda yumurtayı pek beğenmedi, yumurtanın beyazına da tek başına henüz alışamadı. Yarın biraz az pişirip ekmek didikliyip deniyeceğim, bakalım...

Bir diğer sorum da içtiği suyu doğduğundan kısa bir süre öncesine kadar kaynatıp veriyordum bir buna artık gerek yok, ikincisi eve gelen damacana suyu değilde musluğumuzun yanına taktırdığımız arıtma suyunu direk içiriyorum. Bir su firması çalışanından bu artıma suyunun bebeklere verilmemesi gerektiğini duyduğumu, içerisindeki minarallerden de arındığı için bebeklerin yeterince mineralli su içemediğinin doğru olup olmadığını merak ediyordum. - Kadir Bey, bebeğin içtiği su miktarının zaten gün içerisinde çok olmadığını, ayrıca içtiği sütten gerekli tüm mineralleri aldığını söyledi.

-Günlük şişe süt yerine güvenilir, çifliği olan bir yerden alınan ama adı yine kapı sütü olan sütü alıp içirmemin doğru olup olmadığını sorduğumda, bunu istemedi. Bu sütü çok uzun saatler uzun uzun kaynatmak gerektiğini böyle oluncada sütün tüm değerlerini kaybettiğini söyledi. Şu an yaptığım usul olan günlük şişe sütünden süt verip yine ondan yoğurt yapmamın doğru olduğunu söyledi.

Şimdilik hatırlayabildiklerim bunlar,zaten Tolga ile bu postu yazmak çok uzun sürdü aklımdakilerde uçtu ama eksiklerimi hatırlarsan yeni bir yazıda devam ederim.

Gittik,geldik...Yüzemeden döndük:)

2009-07-16T21:52:00.008+03:00

Suyu ve suda oynamayı çok seven Tolga' yı, büyük bir hevesle simidini de şişirerekten denize koşturduk ama nafile...Tolga daha ayağını suya değdirir değdirmez kedi yavrusu gibi yapıştı boğazıma. Sudan korkan minik kedim

Suyun soğuk olmasıda bir sebep olabilir ama Tolga' dan 2 ay büyük bebeklerin sesi çıkmıyordu onlarınki de bebek teni değil mi sonuçta? Denizden dönüp evin bahçesine hazırladığımız suda misler gibi oynuyor tabi bunda suyu biraz ılıştırmamızın da etkisi vardır. Neticede hayaller bu seferlik olmadı biz de en ufak isteksizliğinde hemen çektik kenara, neme lazım sonra büsbütün tırsar falan onu da istemem.

Tüm hafta boyunca bir isiliktir yapıştı her tarafımıza. Sabahtan akşama kendine oldukça büyük olan rahat bir atletle günü bitirsede yinede terledi ve bütün eklem yerleri boynu yüzü kabardı.Serin tuttum, günde en az 3-4 kere suyun içinde oldu, pudra, antihistaminik kremler vs. olmadı olmadıhala izleri duruyor.

Önceleri illede aile yanı olması gerekmiyor bir otelde yada tek başımıza da idare edebiliriz diye atıp tutsamda annemlerin de bizle olması harika oldu. En azından Tolga' nın uyumasını beklemeden de denizime girebildim yada acele eve koşturup ne yiyecek diye düşünmedim. Sanırım bebekli anneler için ilk yıl bu şekilde olması çok daha iyi. Seneye bütün görmek istediğim yerlere inşallah oğlumla birlikte gideceğiz.

Tolga' 10 ayını bitirdi. Boyu 78cm kilosu 9.400

İnsanlık İçin Küçük Bizim İçin Büyük Bir Adım

2009-07-03T08:46:00.005+03:00

Sonunda geçte olsa Tolga kendi odasına temelli yerleşti:)

Bizim büyük sorunumuz olan geceleri çıkan emziğimiz yüzünden bunca zaman odasına alamadım Tolga' yı ama son zamanlarda sanırım artık diş ağrıları yüzünden her gece yatağının içinde 40 takla atması bizi de bezdirdi. Odasına aldığım geceden şu son 2 geceye kadar uzun zamandır olmadığım kadar rahat geçti. Ben bile inanamadım. Artık aramızda espri konusu oldu: Biz Tolga' nın dönmelerinden o da bizim horultumuzdan sanırım kurtuldu da o yüzden rahat uyuyor diye :) Ama şu an daha büyük bir problemim var. Eğer bir sağlık sorunu yoksa ki ben olmadığını düşünüyorum ama Kadir amcamız gördükten sonra sanırım bir pedagog bulmam gerekecek çünkü ben okuduklarımla, araştırdıklarımla, kendi yöntemlerimle bu sorunu henüz çözemedim.

Sorun şu ki Tolga iki gündür kelimenin tam anlamıyla kanguru gibi yaşıyor benimle. Yemek bile yiyemiyorum. Odadan çıktığım an basıyor yaygarayı dakikalarca susmuyor. Kısa kısa sürekli görünüyorum "Oğlum ben burdayım, bir yere gitmiyorum" yok hiçbir şey kar etmiyor. Kucağa alınana kadar susmuyor. Ben de her ağladığında almak istemediğim için dayanmaya çalışıyorum ama resmen sular seller gibi ağlıyor.Ama aynı odada olsam bile kar etmiyor illa kucağıma alacağım. Lütfen biri bana akıl fikir versin çünkü sonunda ya ben onu doktora götürücem ya da o beni..Tecrübeleriniz varsa ya da bildiğiniz güvendiğiniz bir pedagog paylaşırsanız sevinirim.

Bu arada biz bir haftalığına bu sıcaklardan, şehrin kargaşasından uzaklaşıyoruz. Tolga' nın denizle olan ilk maceralarıyla geri döneceğiz...Görüşmek üzere...

Tolga' nın Diş Buğdayı

2009-06-23T17:49:00.005+03:00

Araştırmalarımı yaptım ve sonunda Tolga' nın diş buğdayını gerçekleştirdik:)
Aslında çok da bir olayı yokmuş ben gözümde büyütmüşüm. Geceden aşurelik buğday ıslatılıyor ertesi gün biraz suluca bir kıvamda pişiriliyor. İsteyen sade olarak isteyen pudra şekeri, ceviz yada meyve parçaları ile yiyiyor. Kaselerden birinin içersine de altın konuyor ama boncuk yada yüzük koyanda var. Bir de bebeğin üzerinden bir kaç tane buğday dökülüyor ki dişleri kolay patlasın diye..Ama asıl iş buğdayında değil:) Ben 3 gün öncesinden hazırlanıp buzluğa atılabilecek cinsten şeyleri hazırlamaya başlamıştım, iyi de oldu yoksa yetişemezmişim. Diş şeklinde kurabiyeler yaptım. Pasta malzemeleri satan yerden beyaz şeker hamuru aldım ve kurabiyeleri kapladım. Tek tek poşetledim, poşetlere nazar boncuğu yapıştırdım. En çok bu kurabiyeler,şekilli kanepeler ve bebek puseti şeklindeki meyva sepetim ilgi gördü.

Son olarak meslek seçimi yaptık:) Bunların hep saçma olduğunu düşünsemde yapmadan edemedim çünkü gerçekten eğlenceliydi. Mesleklerimizin simgeleri steteskop ile doktor, tahta kaşık ile aşçı, mouse ile bilgisayar mühendisi, top ile futbolcu, kamera ile iyi bir belgeselci hayalim vardı ve nedense kamerayı çok sevdiği için ilk ona gider diye düşünürken mouse ilgisini çekti, bakalım...:)))

Güzel bir gün...

2009-06-06T23:23:00.003+03:00

Önce yeğenim,dayı ve yenge ile özlenen bir buluşma ve nefis bir haftasonu kahvaltısı... Sonra harika bir hava, yemyeşil çimler, etrafta bir sürü bebek, çocuk, tanımadığımız ama bizimle aynı evreleri geçiren ailelerle sohbet, oğlanlara minik bir piknik, büyüklere çimlere çıplak ayak basılarak stres atma, bana özlediğim bir rahatlama ve moral depolama günü...En kısa zamanda tekrarlamak dilekleriyle günün sonu...Eee daha ne olsun:)

Tolga 9 Aylık:)

2009-06-05T18:12:00.002+03:00

5 Haziran 2009
Tolga 9 aylık 9 kilo:)

Küçük canavarım büyüyor...

2009-06-04T15:36:00.002+03:00

Küçük canavarım büyüyor,büyüyor da sebebini bilemediğim, anlamadığım nedenlerden dolayı da sürekli huysuz, "nenneenneenn" diye diye söylenen bir ifadeyle eteklerimde.
Tuvalete bile gidemiyorum, arkamı dönemiyorum, başlıyor ağlamaya...Sadece mutfak, çöp ev gibi. Sürekli o yemeği yemezse öbürü hazırlanıyor, etraf bulaşık, tencere yığını, artık yemeklerle doluyor bende yıkayamadığım için dağ gibi olmaya devam ediyor. Şansım yaver giderse bin çığlık eşliğinde tuvalate yetişiyorum ve aynadaki halime acıyorum. Saçlar tepede toplanmış, her yerinden bir tel fışkırıyor. O esnada benim canavardan çığlıklar... Ya sandalyeye çıkarken vurdu kafayı ya koltuğa...Zaten yeni bir oyuncak, ilk kez gördüğü bir kutu yada sırf değişiklik olsun diye benim yarattığım bir şeye karşı ilgisi sıfır o varsa yoksa birşeye tırmansın, vursun kafayı.
Bugün itibariyle yemekde yememeye başladı.3-4 gecedir uyku hiç yok zaten. Her yol deneniyor: Gece tok tutsun diye muhallebi, ılık bir duş, hava sıcak diye hafif kıyafetler ama yok...Yatağın içinde kırk tur atıyor bütün gece, bir de nereden alıştırdığım bilinmez şu emzik...
Bense gel-git durumlarındayım. Gecenin bütün uykusuzluğuna rağmen güne iyi başlayayım,oğlumla neler yapsam, onu nereye götürsem, nasıl oyalasam şeklinde güne başlasamda bu sürekli bitmeyen huysuzluğu, ağlaması, çığlığı beynimi delip geçiyor ve öğle olmadan başım tutuyor, bütün enerjim sıfırlanıyor.
Oğlumu mutlu edemiyorum.Yüzünü ancak 15 dakika güldürsem yine bir söylenme...Oysa ben onun için, gelişimi için işten ayrıldım. Şimdiyse tekrar çalışsam mı diye düşünmeye başladım. Çalışsam onu bütün gün de görmemenin verdiği özlemle 2-3 saat bile olsa daha kaliteli zaman geçirirmişim gibime geliyor.
Evdeyken o gün ne yiyecek diye mutfağa, yerlerde saç kılı gördüm diye pas pas yapmaya, ya da giyecek neyi kaldı derdine çamaşıra girişmekten nefes nefese kalıyorum. Bu durumda da ne işler bitiyor ne de Tolgayla düzgün vakit geçirebiliyorum. Ama bu kadar aradan sonra nasıl iş bulucam, nasıl sıfırdan başlıcam.Herkes de kollarını açmış beni beklemiyor, durumlarda malum...
İnsan ara verince işten de korkuyor. Tekrar sabah 7 akşam 6 nasıl o tempoya yetişirim. Yetişirim de 24 saati birlikte geçirmeye alıştığım oğlumdan nasıl ayrılırım? Ayrılmazsam da oğlumla yeterince ilgilenemediğim için bu can sıkıntısı nasıl geçer?
Tam iki arada bir deredeyim. Çok yorgunum...
Belkide sadece Tolga diş çıkarıyor, belki sadece sıcaklar,belki ben sadece yorgunum, belki biraz eskiye, hesapsız kitapsız günlere özlem...
Tolgasız tek bir günü hayal bile edemesemde herşey benim üstüme kaldı.Son 1 aydır anneminde olmayışındanmıdır nedir,5 dakika Tolga' yı bırakıp nefes almaya kaçabilecek yerim yok. Anne olunca kendi annenden başkasına da güvenemiyorsun. Sanki bu dünyada ona benden iyi kimse bakamazmış gibi kimselere emanet edemiyorsun.
Tolga bana çok fazla nazının geçtiğini iyi biliyor. Her ne kadar gerksiz ağlamalarını önemsemesemde o yine de annesi olduğumu biliyor ve içgüdüsel beni kullanıyor. Başkasına bu kadar huysuz değil biliyorum.
Bilemiyorum işte... Belkide sadece son günlerde onun yüzünü gülerken göremiyorum diye canım böyle sıkılıyor.

2009-05-31T12:54:00.007+03:00

Dün, liseden beri hiç kopmadan görüştüğümüz arkadaşlarımla uzun bir aradan sonra eşimin şehirdışında olmasını fırsat bilip bir gün geçirdik.

Önce sahilde Tolga' ya hava aldırdık, meyvasını yedirdik arkasından güzel bir kızlar toplantısı için hazırlık yaptık. Belki 7-8 çeşit peynir Barcelona' dan gelen şarapla birleşince harika bir sofra oluştu.
Tolga' da bütün gün dışarıda olduğundan iyi uyuyacağını sanarak geceye başladık ama deli gibi uykusu olmasına rağmen yatırdıktan 10 dk. sonra ağlayarak uyandı, ben kucağıma aldım uyudu tekrar yatırdım 10 dk.sonra tekrar...Bu tekrarlar arasında sofra kurmaya çalıştım. Tabi her uyanışında ev kalabalık sesten dolayı kalktığını düşündüğüm için kızlara sürekli "şiişşt" demekten ne onlar bence bişey anlayabildi ne de ben, zaten sürekli mutfakla odası arasında gittim geldim.En sonunda uykuya geçtiğince bu sefer 21.30 oldu ve kalkmadı hem kızlar onunla vakit geçirsin hem de akşam yemeğide yememiş olduğundan uyandırma gafletinde bulundum. Tekrar uyuması gece yarısını buldu ama bu süre zarfında da sürekli huysuzdu. Kimsenin kucağına gitmedi,zırladı durdu, sofrada öylece kaldı...
Ama hikaye burada bitmedi tabi.Bu kadar geç yatan ve gündüzdende uyumamış bir bebeğin uyuyacağını sandınız tabi, yanıldınız! Sabah 7 ' ye kadar aralarda 3-4 kere emzik, 7' den sonra emzirme ve süt, 8.30' a kadar kucakta sallama, olmadı ayakta sallama, yatağında olmadı, yanıma, yanımda olmadı kucağımda gibi bir sürü şekilden sonra, sabahın iğrenç neminde atılan terlerden sonra Tolga Paşa uyududa benim uyku kalmadı.
Bugünse kızlar gitti, geriye benim hüznüm kaldı yine. Hayatımda bebiş olsada benim dünyamı tamamen ele geçirmemeli, o da bizimle bu hayatta yanımızda yürümeli ve biz gündelik yaşamımızı sürdürmeliyiz-i savunan ben! bir kez daha herşeyin değiştiğini Tolga keyifliyse bazı şeylerinde düzgün gidebildiğini, huzursuzsa benimde kendimce bir gün yaşayamayacağımı anlamış bulundum.
Herşey daha keyifli daha eğlenceli olacak sanmıştım, eskisi gibi ama etrafa"Şişşttt" ler dağıtmaktan hiçbirşey anlamadım. Oysa bugün, ev boşken, öğle uykusuna yatan Tolga, 20 dk. uyuyup, bu 20 dakikayıda 10-5-5' er dakika kalkarak kalabalıktan değil kendi sıkıntısından olduğunu belli etti.
Dişler patladı ateşde yapmadı diye sevinirken şu an ki çektirdiği sıkıntı ve huysuzluğu anlayamıyorum. Öğlenleri uyuduğu iki sefer 1'er saatten molaya çok ihtiyacım varken şimdi bu süre iyice kayboldu.Üzerine bir de sıcaklar gelince ve uyumayan bir çocuk olduğu için her fırsatta duş yapamayınca daha çok sinirlenme sebebim ortaya çıktı...
Bütün bu olup bitenler içinde belkide en keyifli haber hamile olmadan önceki kotuma giriyor olduğumu görmemdi. Yaklaşık 6-7 haftadır diyetisyen eşliğinde verdiğim 6 kilonun keyfini sürüyorum şimdi. Son 4-5 kilom kaldı o zaman eskisinden incelmiş olacağım.
Diyetisyene gitmeye kendimi iyiden iyiye saldığımı hissettiğim, aynaya bakmaktan nefret ettiğim zaman karar verdim çünkü maalesef kilo vermeyi sağlayan gerekleri bilsemde uygulamaya geçemiyordum. Diyetisyene giderek yeni birşey öğrenmedim ama iki haftada bir başka şeylere harcayabileceğim bir parayı diyetisyene vererek bir kere canım yanıyor bari dediklerine uyayım kilo vereyim diyorsunuz bir de her gidişinizde kollardan bacaklardan kaç cm gittiğini önceki haftalarla karşılaştırmak sizi motive ediyor. Bir 1 ay kadar devam edeceğim sonra amaç bu alıştığım düzende porsiyonları azaltarak hayata devam etmek. Geçen akşam eşimle uzun bir aradan sonra dışarıda yemek yiyerek kendimizi ödüllendirdik ( bu arada babamızda benimle birlikte diyette başladı ve bayağı kilo verdi) ama ertesi günüm resmen karın ağrısıyla geçti. Sanırım mide, hafif yemeğe alıştı...
Hayat yine uykusuzluk-yorgunluk- ev-Tolga ve onun her saniye "içerde sessizlik oldu acaba şimdi ne muzurlukta"şeklinde devam ediyor.

Bu günlerde durduk yere "ben başaramayacağım" , "neden bu kadar tahammülsüzüm" diye düşünüp yer yer ağlama krizleriyle sabırsız olduğumu, çabuk yorulduğumu ve iyi bir anne olup, onun için evde kalıp, her saniye gelişimi için onunla ilgilenme hayallerimi yerine getiremediğimi düşünüp üzülüyorum.
Evde olmak işimi daha zorlaştırıyor. Ne kadar işleri bırak oğlunla ilgilen diye düşünsemde yemek yapmak, bulaşıkları,evin dağılması oğlumla ilgilenmemin önüne geçiyor vu buna daha çok canım sıkılıyor.
Offf bugünlerde Meltem bunalımda....:(

İLK DİŞ

2009-05-25T16:21:00.003+03:00

Tolga' nın bu sabah sağ alt dişi başını gösterdi biz de dün geceki iki saatte bir kalkma sebebimizi öğrenmiş olduk:) Ateş olmadı ama ateş bu dişin çıkmasından önce mi sonra mı ne zaman oluyor bilemiyorum. Sadece huzursuzluk, huysuzluk ve uykusuzluk var hepimizde tabiki:)

Artık gündüz uykularımız üç seferden ikiye indi. Bu durumda benim işler daha zorlaştı tabi çünkü birçok işimi uykusu sırasında yapıyordum.

Bugünkü bir başka ilkimiz de Tolga'nın beni sabah müzikle uyandırmasıydı. Park yatağının başındaki müzikli alete ayaklarının üzerinde durarak uzanmış ve düğmelere basmış. Artık ayaklarının üzerinde her yere rahatlıkla ulaşabiliyor ve ben her ilkinde olduğu gibi "benim oğlum büyümüş yaa" diyorum:)

Şimdi anneler sizden ricam bu diş buğdayı hikayesi nedir, nasıl yapılır, özellikle yapılan bir yemeği var mıdır bana bunlarla ilgili yazar mısınız? Organizasyon yapmadan duramayan biri olarak bana bir eğlence daha çıktı:)
Anneannemiz tatilden dönene kadar bekleyeceğiz ama internette araştırmak yerine bunu yapmış annelerden öğrenmeyi tercih ediyorum. Sevgiler....

Gittik, geldik...

2009-05-22T17:46:00.003+03:00

Tatil bu hele bu kadarda kısa olunca göz açıp kapayıncaya dek bitti...Bu tatilde kalabalık olmanın keyfini sürdüm ve anladım ki eskiden yani aynı evin içinde kalabalık olarak yaşayan ailelerde çocuklar kolay büyüyor yada siz anlamıyorsunuz. Tolga ya dayısının, yengesinin yada anneanne-dede arasında gidip gelince hem daha rahat bir tatil oldu hem de ben o özlediğim kalabalık sofraların tadını çıkardım.

Bu 5 günün sonunu: 5 güren süren nezle geçirdim:(
Tolga 2 süren tek gözde bir kanama yaşadı.
Son 2 gün ve özellikle 1 gecesinde hayatımda görmediğim şiddette şimşekler, rüzgar ve yağmur gördüm.

Tolga 6 saatlik gece yolculuğumuz sonunda gelir gelmez uyudu sabahsa kötü bir sürpriz bizi bekliyordu. Tek gözü ama doğduğu günden beri hep sulanan, akan gözünün kenarında bir noktada yoğun bir kan ve yayılmasını gördüm. İlk aklıma gelen kendi tırnağı yada gece bizi karşılarken Ayazla olan yakınlaşması sırasında bir darbe almış olduğuydu.Öğlene kadar süren telefon trafiğinden sonra Genta diye bir damlaya başladık ve öğrendik ki ani bir rüzgar,klima gözde böyle bir tepkime yaratabilirmiş. Maalesef yolculukta her ikisininde olması mümkündü. Sonuçta 2 gün 2'şer damlayla bu sorunuda atlattık.

Tolga doğduğu günden beri etrafımdaki herkes nazar boncuğu tak diye başımın etini yiyiyordu bense bu çocuğu nazardan bir boncuğun koruyamacağını ısrarla söylüyordum. Hala aynı fikirdeyim. Yolculuk süresince özellikle deniz otobüsünde etrafımızdaki pek çok kişinin gözü üzerindeydi.Bunun sebebi Tolga çok güzel bir bebekte ondan değildi bence evet bana göre tabiki güzel bir bebek ama Tolga' nın bir özelliği var ki ben onun 2 aylıktan beri öyle olduğunu biliyorum. Karşısındaki insanın direk gözünün içine bakan, uzun uzun inceleyen sonra iletişime geçerse güler, sevmezse beni ister. İşte o dikkatli bakışlar karşısındaki insanların çok ilgisi çekiyor.

Dillendirmek istemesemde benim ailemde gözleri renkli, kirpikleri dikkat çekici çok kişi var ve hepsinin de ya görme bozuklukları yada alerjisi var. İşte Tolga da bu göz sorununu yaşayınca ben arkası gelmesinden çok korkuyorum Allah esirgesin. Bir yandan da korktuğum başıma gelir diye dillendirmek istemiyorum. Şimdi en kısa zamanda göz muayenesi olacağız yanlız sanırım aklı biraz daha ersin diye 1 yaşından önce öyle ciddi bir tarama yapılmıyor. Bu sıkıntıyı güneşe dikkat ederek geçirdik.

Bu tatilde Tolga öğle ve gece uykuları haricinde evin içine girmedi.Yemeklerini, oyunlarını Kaz dağından gelen bol oksijenli havada oynadı ve yedi. Geceleri pusetiyle gezdi ve belkide ilk kez o saatlerde dışarıdaydı o yüzden sokak lambaları ilginç geldi karanlıkta...
Balkondaki salıncakta uyuya kaldı.İlk kez balık, zeytin, enginar yedi.Elleri, yanakları güneşten yandı. Öğle uykuları İstanbul' da yarım saatken Altınoluk' ta 1,5 saatlere çıktı.Denize karşı sigara böreği yedi, şimşekleri seyretti.Kedileri sevdi, yağmurda yürüyüş yaptı.Çimlerde çıplak ayak emekledi, çimleri inceledi:)
Oğlum en çokda Ayazla yaptığı havuz keyfinden zevk aldı. Havuzu doldurduk, oyunlar oynadık. Bütün bu güzelliklerden sonra ev hayatına geçişde zor oldu. İştahı gitti, biraz huysuz, herhalde geçecek...

Hava ve Altınoluk' un soğuk suyu nedeniyle fazla denize giremesek de dinlendik, sevdiklerimizle birlikte olmaktan keyif aldık.6 büyük 2 bebekle bebeklerin sıkıntısı azaldı, anneler de biraz nefes aldı ve her güzel şey gibi bu kısa kaçamak sona erdi taaa ki bir dahaki maceramıza kadar...

Kısa bir kaçamak...

2009-05-15T13:58:00.003+03:00

Bu aralar çok sık yazamadım sanırım içimdende gelmedi ama biz iyiyiz bir sorun yok. Havaların güzelleşmesiyle birlikte hergün mutlaka dışarı çıkıyoruz. Çık gel, yemeği, banyosu derken akşam nasıl oluyor bilemiyorum bu yüzden de biraz ihmal ettim.
Bu süre zarfında bir haftasonu kaçamağı ile en son Tolga 40 günlükken gittiğimiz Eskişehir' deydik. Sanırım küçükken seyahat daha kolaydı, en azından emdiği için yolda ne yer ne içer, onu ısıt, bunu soğut derdi yoktu, herşey "fast food"du:) Şimdi bu gibi zorluklar çıktı, bir de kendine ait bavulu arttı çünkü her gün bir şekilde üst değişiyor.İnsan her gün çocukla dışarı çıkınca zamanı kullanmayı,planlaması da artıyor.

Birazdan belkide gidip gördüğüm her yerden çok sevdiğim Altınoluk' a doğru yola çıkacağız hem de Tolga ve Ayazla:) Sezonu erken açıyoruz yani. Kısa bir tatil bizi bekliyor. Geçen yıl bu zamanlar anne karnında oralarda olan Tolga şimdi nefis havasını tadabilecek, denizinde belki çok duramasada ayaklarını sokabilecek. Altınoluk' u bilen bilir, Temmuz ayında bile deniz suyu çivi gibidir çünkü Kaz dağından gelen yerin altından kaynak suyuları var. Ama buna da çözümümüz var. Tolga ile Ayaz' ın sığabileceği kadar büyüklükte bir bebek havuzu aldık:) Bizi neler bekliyor henüz bilemiyorum ama herşeyden çok sağlık diliyorum. İki bebişimizi de hasta etmeden bol güneş, bol su, bol dağ havası ile sağsalim gidip geleceğiz. Sonrada fotolarımız ve seyahatte yaşadıklarımızla burada olacağız.Görüşmek üzere...

5 Mayıs

2009-05-06T18:08:00.000+03:00

Tolga 8 Aylık:)

2009-05-04T15:52:00.004+03:00

Minik kalbimin, oğlumun, meleğimin bir ayı daha geride kaldı. İşte unutmayayım diye aklıma geldikçe karaladığım notlarım:

*Tolga geçtiğimiz aydan beri bütün evi emekleyerek geziyor, karıştırıyor,önüne geleni ağzına götürmek suretiyle tanımaya çalışıyor.Hala çok hızlı bir şekilde ama yüzer gibi emekliyor.
*Oldukça meraklı ve birazda yaramaz bir çocuk, hani yerinde duramayan cinsinden:)
*Kendisine özel hazırladığım, örtülerle temiz bir alan yarattığım yer hariç her yerde geziyor. Bu aralar yeni gözdesi ayakkabı dolabındaki kutuları aşağıya indirmek.
*Koltuk kenarı yada sandalyeye tutunarak ayaklarını kendine çekip yükselmeyi öğrendi ancak hala tutunarakda olsa ayakta uzun süre durmuyor.
*Bütün elektronik aletlere karşı büyük bir ilgisi var, özellikle kumandalar, fotoğraf makinası...
*Önceleri TV nin bulunduğu cam konsoldan kendisini alamıyorduk ve çare olarak etrafını minderlerle kapamıştık ama kısa sürede o minderleri de yara yara ulaşmayı keşfetti.Sonra merak ettiği herşeyi kurcalamasına izin verdik. Sonuç: artık eskisi gibi ilgisi yok. Yani bundan da bir kez daha anladıkki yasak olan herşey cazip!
*Tolga yaklaşık 20 gündür desteksiz oturabiliyor.
*Meraklı bir çocuk olduğunu 3 aylıktan beri biliyordum çünkü her bir objeye yada insana direk gözünün içine bakıyor, odaklanıyor, ellerini çok iyi kullanıp inceliyordu.
*Elleriyle ses çıkardığını farketti ve masalara,parkelere ya eliyle ya emziğini pat pat vurarak ses çıkartıyor. buna rağmen alkış yapmayı öğretemedim gerçi çokda üstünde durmadım.
*En sevdiği yemekler: kabak, mücver, semizoto,mercimek ve tarhana çorbası bunlarla birlikte en çok da köfte delisi:)
*Tolga çok net baba ve mama kelimeleri söylüyor.
*Camdan dışarı bakmayı seviyor.Giyinmeyi sevmesede kapıyı kapatıp asansöre bindiğimizde sevinçten neredeyse kucaktan atlayacak kadar mutlu oluyor.
*Ali babanın çiftliğini söylediğimde gülüyor bir de bu aralar Yapı Kredinin Adios reklamına deli oluyor:)
*Yatağının başucundaki ışıklı aletin düğmelerine parmaklarını çok güzel kullanıp basıp açabiliyor.
*Dişlerinin kaşıntısından emziğini ısırıyor ama hala dişlerden ses yok.

2009-04-29T10:46:00.007+03:00

Yazmayalı yine ne çok zaman oldu. Bu süre çoğu zaman keyifliydi ama aralarda ailenin tüm bireylerini gezen grip salgını ve küçük bir kaza yaşadık. Tolga kafasını şiddetli bir şekilde koltuk ayağına çarptı. Herşey saniyeler içinde yaşandı. Çarpmanın hemen sonrasında neredeyse 6-7 saat aralıklı buz tedavisi yaptık ve Allah' a çok şükür bu süreçte tek sıkıntımız Tolga' nın beni her elimde buzla görüşünce çığlık çığlığa kaçması oldu:) Akşamına kızarıklıktan bile eser yoktu ama bu süreçte ben çok zorluk çektim. Kendimi hemen toparladım ama niyeyse sadece o gün, onca ay değilde o gün anne olmanın en çok böyle anlarda zorluğunu çekeceğimi hissettim. Bu çocuk büyüyecek, bisiklete binerken düşecek, dizini yaralayacak, daha dile getirmek istemediğim pek çok şey yaşanacak ve ben dimdik durmak zorunda kalacağım.

Bu tatsız konuda daha fazla yazmak istemiyorum. Oğlumun yaramazlıklarından bahsetmek daha keyifli.
Daha önce oğlumun emeklediğini müjdelediğimde deneyimli annelerden sen esas şimdi gör bak seni neler bekliyor dediklerinde gülüp geçmiştim, meğer ağlanacak halime gülmüşüm:)
Her saniye girdiğim her ortamda yada evin her odasında şimdi Tolga nereye giderve neye dokunursa başına ne gelir hesabı yapıyorum ve tehlikeli olabilecek herşeyi ortadan kaldırıyorum. Yanlış anlaşılmasın Tolga istediği her yere girip çıkıyor ona asla engel olmam.Bu kafayı vurma olayından sonra bile tavrım değişmedi. Her yeri kurcalayıp her masa, sandalye altında sıkışsa dahi geziniyor ama ben bariz devrilirse kırılacak şeyleri tabiki ortadan kaldırmalıydım.İşte bunlar minik afacanın sadece resimleyebildiğim yaramazlıkları.

Dün yine Ayaz-Tolga buluşması yaşandı. Her birbirlerini görmeleri artık daha bilinçli. Yine de iki oğlan sanırım benim planladığım gibi birbirleriyle öyle çok da haşırneşir olacak gibi değil çünkü ikisinin de ortama girer girmez nereye emeklesem, neyi karıştırsam duyguları daha yoğun:) Buna rağmen birbirlerinin yüzlerini elliyor, yakalarını çekiştiriyor, ayaklarını itiyorlar.Bu kadarlıkken sahiplenme ve kıskançlık duyguları gelişmiş oluyormu onu henüz araştıramadım ama hepside tesadüf mü bilemiyorum. Ayaz ayakta sallanmaya alışkın ve ben onu sallarken Tolga kucaklanmak istiyor, omzumda,tepemde geziniyor. Ne zaman Ayaz'la oynasam o oyuncağı almak istiyor vs. Ben hala bilinçli olduğunu düşünmüyorum ama işimizin kolay olmadığından da eminim:)İkiz annelerini tekrar tebrik ediyor, Allah yardımcıları olsun diyorum çünkü ikisini toplasam 15-16 kiloluk şeyler iki kadını akşam yere sermeye yetiyorlar.İşte ikisini bu şekilde oyalayarak hem gözümüzün önünde tuttuk hem öğle yemeklerini yaptık, ne yapalım:)

Bebek Masajındaydık....

2009-04-11T20:05:00.004+03:00

Bugün, hem bildiklerimi tazelemek hem de doğru masaj teknikleri öğrenmek adına ücretsiz bir etkinlik bulduk ve hemen faydalandık. Yeditepe Üniversitesi' nin Klinik Psikoloğu Özden Bademci' nin eşliğinde güzel bir 1 saat geçirdik.

Tolga ilk kez bu kadar çok bebekle biraradaydı(7 bebek) bu yüzden de etrafa olan ilgisinden masajdan pek birşey anladığını sanmıyorum ama böyle bir kalabalığın içine bile girmesi çok faydalı bence. Yine de birebir bir eğitim için üç bebek ve annesi daha uygun olurdu hatta 4-14 ay arası yerine 4-9, 9-12 gibi olsa bence daha iyiydi çünkü henüz yürüyen,rahat emekleyen çocuklar doğal olarak yerlerinde durmadılar, ağladılar, anneler onların peşinden giderken dikkat dağıldı vs.

Tolga ilk yarım saat gayet iyi giderken sonra sıkılmaya başladı, biz de bebekleri babalara emanet edip, oyuncak bebek üzerinden teknikleri öğrenmeye çalıştık.

Masajın anne ve bebek arasındaki bağı çok daha kuvvetlendirdiğini hatta bebeğe masaj yaparken annenin de aynı oranda rahatladığını herhalde bilmeyen yoktur. Masaj öncesinde odanın ısısının iyi ayarlanması gerekiyor. Gerekli malzemeleri de yanınıza hazır etmelisiniz.Bunlar: havlu, bez, yedek body, bebek yağı ( Bebek yağı olarak 99 diye bir ürün kullandık ve resmen bayıldım, bir kere %99 doğal bir ürün ikincisi de içerisinde çok rahatlatıcı aromatik kokulara sahip.Merak edenler internette araştırsın çok memnun kalacaksınız)

Bunun dışında bebeğin masaja hazır olması gerekiyor.Kimi bebekler uykudan kalktıktan hemen sonra kimi bebekler sabah karınları doyduktan 1 saat kadar sonra,uyku öncesi masaja hazır olur. Bebeğin ne zaman masaja itiraz etmeyeceğini annenin onu iyi izlemesi sonucu anlayabilir.Tabiki bebekle birlikte annenin de masaja hazır olması gerek yani bunu bir iş, bir rutin olarak görmek yerine, bebeğinizle çok kaliteli bir zaman geçireceğiniz, sizin de rahatladığınız bir zaman olduğu bilinmeli aksi halde bebek sizin huzursuzluğunuzdan dolayı zevk almayacaktır.

Bir diğer önemli nokta durmayı bilmek. Yani masajdaki tüm yapılan noktalardan bebeğiniz memnun kalmayabilir yada yorulup,sıkılabilir.Böyle bir işaret aldığınızda masaja son vermelisiniz.

Her gün yapılan masaj ile bebeğinizin hem ruhen hem fiziksel olarak gelişimine katkıda bulunduğumuz gibi anne-bebek arasında bağı da güçlendirmiş olacaksınız. Bir diğer önemli nokta, bebeğe masajı annesi,babası yada bebeğe kim bakıyorsa 1.dereceden yakını hariç kimsenin yaptırmasına izin vermeyin, zaten bu eğitimde de doktor değil herkes kendi bebeğine masaj yaptı.

Bebeğinize masaj yaparken her dokunuşunuzdan önce "Şimdi ayak parmaklarına masaj yapacağım, izin veriyor musun?, Hoşuna gitti mi?" gibi sakin bir ses tonuyla devamlı olarak konuşulmalı ve en önemlisi, yağ vs.alırken bile muhakkak bir eliniz bebeğin üzerinde olmalı. İyi bir masajda asla vücutla teması kesmemeniz gerekmektedir.

Masaja önce bacaklardan başlanır.Sonra sırasıyla ayakların altı, parmaklar, ayağın üstü ve iki bacağı iki elle genel olarak rahatlatıldıktan sonra kollara,avuç içine ve el parmaklarına geçilir.Karına saat yönünde yapılan masajdan sonra sırt masajı gelir ve eğer bebek rahatsız olmuyorsa yüz masajı ile son bulur. Burada bir nokta da yüze masaj yaptığınız bu yağdan sürmeyin zaten elinizde mevcut olan yağ yeterli olacaktır.

Aslına bakarsanız bir saatlik bir etkinlikti ve Tolga'yı bilmem ama bu workshop bana da iyi geldi.Hem annelerle birarada olmak hem de çok sevimli bebişlerle...
Böyle grupların içerisinde sanırım aynı anları yaşadığımız için tanımasamda hemen bir yakınlık hissediyorum ve keyif alıyorum. Havalarında ısınmasıyla hem Tolga hem kendim için bu gibi etkinlikliklerin içerisinde daha sık olmaya çalışacağım.

Gezgin Tolga...

2009-04-08T23:10:00.007+03:00

Son haftamız çok yoğun geçti, zaten bu yoğunluğun ardından vücudu yorgun düştü herhalde miniğimin...Ama olsun çok keyifli ve güzel bir hafta geçirdik çünkü Eskişehir' den Tolga' nın kuzeni bizimleydi.
Tolga daha küçük olduğu ve Toprak' ımızı en güzel şekilde ağırlamak istediğimiz için hep Toprak' ın nelerden hoşlanabileceğini düşündük ve ona göre program yaptık.

Bir gün Meydan' da atlıkarınca, dönmedolaba binip, atları seyrettik.

Bir gün Selamiçeşme, Özgürlük Parkı' nda gönlümüzce trene bindik, kaydıraktan kaydık,sallandık...

Bir gün de Darıca Hayvanat Bahçesi...Toprak neredeyse tüm hayvanları görüp isimleriyle bildiği ve Eskişehir' de böyle bir fırsatı olmadığı için çok merakla beğeneceğini düşünmüştüm ama aslanlardan ve birazda maymunlardan ürktü.Sanırım bu gezi dört yaş civarı bir çocuk için daha uygundu. Yine de suya hayran bir çocuk olduğu için ilgisini çekecek şeylerde vardı. Akvaryum gibi...Oradan neredeyse zorla ayırdık:) bir de Koi balıklarının olduğu havuzdan:) Yine de çok güzel bir tur oldu.

Toprak iki yaşını yeni doldurdu, doğal olarak Tolga'ya karşı biraz kıskançlık bazen de onun bebek olduğunun farkında olmadığından onun kendisiyle oynayamamasından dolayı sıkıntı yaşadı ama o kadar duygusal ve nazik bir çocuk gibi oturup ona ciddiyetle neyin ne olduğu anlatılınca hemen ona karşı yumuşayıp oyuncağını ve pek şeyi paylaşıyor. Her bir araya gelmeleri bir öncekinden daha sıcak geçiyor. Keşke arada mesafeler olmasa ve her dakika birlikte büyüseler. Ama havalar biraz daha ısınır ısınmaz bu sefer biz misafir olacağız.

Mesafelerden bahsetmişken bugün çok güzel,çok tatlı bir sürpriz kapımızı çaldı. Hem de taaa Japonya'lardan... Tolga' nın halası oralardan bize çok güzel bir kutu hediye hazırlamış. İşte Tolga' nın halasından yeni cicileri.
Tabi bizi de unutmamış. Ama belki de bundan daha önemlisi, daha anlamlısı hem anne babası olarak bize,hem de Tolga' ya ayrı ayrı iki mektup yazmış. Didem sayesinde tekrar mektubun ne kadar güzel ve önemli olduğunu hatırladım. Yazdığı o güzel sözleri email aracılığı ile iletse acaba aynı hissi verir miydi bilemiyorum ama Didemciğim bizim gözlerimizi doldurdun. Bizim de sana sürpriz hazırlığımız vardı ama senin önce geldi:) Tolga' yı blog sayesinde sürekli takip edip, okuduğunu bildiğim için ayrıca bir de buradan sana teşekkür etmek istedim. Ne kadar ince ve düşünceli olduğunu zaten biliyorduk ama bizi mektupların çok ama çok mutlu ettik. Tolga gerçekten çok şanslı bir çocuk...Seni özledik, en kısa sürede görüşmek üzere..
Not: Ben hala Onur'u Japonya konusunda ikna çabaları içindeyim:))))

Son olarak Tolga' yı merak edenler...Hastalığımız devam ediyor ama ateşsiz olarak. Miniğimin sesi kısık bu aralar, umarım iyice göğsüne inmeden son bulur. Geceleri öksürüğü gündüze göre fazla, bir de burnu tıkandığı için uykusundan kalkıyor sürekli.Hala sadece serum fizyolojik yapabiliyorum. İştahı fena değil. Ev yemeklerine devam.Bugün taze fasulye yedi:) Maşallah diyelim:) Sevgiler.....

Tolga 7 Aylık:)

2009-04-08T23:04:00.003+03:00

İlk Hastalık...

2009-04-06T14:06:00.003+03:00

Tolga dün 8.ayına hastalıkla girdi. Akşamüzeri başlayan bir huysuzluk, hafif bir ateşi devamında getirdi. Geceye 38 dereceyle başladık.Üzerini biraz soydum, hafif kıyafetlerle yattı, ateş yükselmedi ama burnu sürekli tıkalı, burun akıntısı, hapşırma, öksürme derken birazda ishal devamında geldi...
Şu an itibariyle ateşi 37 ama nezle yüzünden uzun bir uyku çekemiyor, yemek yemiyor, hiçbir şey içmiyor. İshal düzeldi mi bilmiyorum çünkü birşey yemediği için çıkarmıyorda.
Doktorumuzla telefonda görüştük, bu gibi durumlarda vücudun kendisinin savaşmasından yana olduğu için ilaç yok. Sadece burnuna serum fizyolojik yapabiliyorum o da kavga kıyamet durumuyla:)
Gece neredeyse saat başı ayaktaydık, o da bitkin ben de... Ama bu kadarı olacak, en büyük derdimiz bu olsun. En kısa zamanda son 3 gündür Eskişehir' den gelen kuzenimiz Toprak ve Tolga' nın yapmış olduğu gezileri, oyunları ve fotoğrafları yükleyeceğim ama önce âdet olduğu üzere her ayın 5 inde çekilen fotoğrafımız gelecek...
Bol bol iyi dilek ve hamişlerde tavsiye istiyorum, bu keyifsiz, burnu tıkalı bıcırığa ne yedirip içireceğim? :(
Benim denediklerim ıhlamur, meyve suyu, yoğurt çorbası, mama... Birazdan sebze çorbası denenecek...

Dr.Kadir Tuğcu-4

2009-04-01T11:25:00.003+03:00

Dün Tolga' nın karma aşısı vardı bu sayede son günlerde aklıma takılanları da doktorumuza danışabildim.

Öncelikle bir önceki yazıma gelen bir yorum üzerine Tolga' ya yaklaşık 1 aydır verdiğim günlük yemek listesini veriyorum:

Sabah:3-4 cici bebe ile süt karışımı içerisine tuzu alınmış keçi peyniri
Ara: inek sütü
Uyku
Öğle:Havuç-kabak-patates-bir çiçek brokoli veya karnıbahar-pirinç-irmik karışımından oluşan sebze püresi
Ara:Elma püresi
Süt ve uyku
Akşam:Sade veya muzlu yoğurt
Gece: Mama yada inek sütü

Bu benim Tolga' ya verdiklerim, ilk önceleri beğenmediği ama sonra ben değil onun acıkarak yemeği istemesini beklediğim için artık severek yedikleri şeylerdi.

Kadir Bey ise, önce inek sütüne alıştırmamı sonra muhallebi ve yoğurtla devam etmemi istemişti.

Yoğurtta hiç sorun yaşamasamda muhallebi yediği günlerin geceleri inanılmaz kötü geçti. Şimdi bunun için pirinç ununu önceden iyice kavurmamı istedi. Sütle iyice pişir demiyorum bu sefer de sütün içeriği kaybolacak o yüzden kavur dedi ama benim pek cesaretim yok buna çünkü hazır muhallebi bile versem gece hiç uyumadı.

Ben bu şekilde 1 ay Tolga' yı yedirince, her ay yarım kilo eksik giden Tolga bu ay 800 gr. almış:) 8 kilo olmuş hala eksiği var tabi ama bir ayda fazla aldırmış oldum. Artık yavaş gideceğiz, zaten sağlıklı olduktan sonra rakamlara takılmıyorum.

Şimdi gelelim bu ay Kadir Bey'den öğrendiklerimize:

Ben bu verdiklerimi anlatınca Kadir Bey sadece sebze püresi kısmına takıldı. Sebze püresi yemek yapmayı bilmeyenlerin özellikle Amerikan kültüründeki annelerin çocuklarına verdiği bir yemektir, şu an Tolga evde ne yemek pişiyorsa ondan yemeli dedi. Ağzını yakacak kadar baharatlı, aşırı tuzlu olmadıkça evde pişen herşeyi vermemi söyledi. Önceleri az pütürlü sonra sadece çatalla ezerek, böylece iri tanelere alışacak ve sonra bizim gibi yiyebilecek.

Gerçekten bugünün akşamında Tolga'ya çok az baharatlı köfteyi parmağımla ezerek küçük parçalar halinde verdiğimde bayıla bayıla yedi, arkasından haşlanmış bezelyeyi yine parmağımla ezerek verdim ona da bayıldı yani pütürlü olarak yerken sorun yaşamıyoruz gibi şimdilik. Bunun üzerine dün yayla çorbası içti, pirinçleri çatalla az ezerek.Bugün de ilk denemeyi yaparak kabak yemeği pişirdim. Henüz yedirmediğim için bu konuda yazamıyorum ama yeni yemekleri test ettikçe yazmaya devam edeceğim.
Kadir Bey' e cici bebe ile ilgili düşüncelerini sorduğumda, şeker değil ama karbonhidratın fazlasını sevmediğimiz için 5 adeti geçmesin dedi. Peynir için özellikle birşey almana gerek yok evde ne yiyiyorsanız o olur dedi.

Yemek konusu bu şekilde iyi hoşta ben Tolga' nın uykusuzluğu yüzünden artık sıyırma noktasında olduğumu söyleyince, gündüz uyutma o zaman dedi.Nasıl yani dedim bebekler uyuya uyuya büyümez mi? Kadir Bey' den cevap: Kabak mı bu durduğu yerde büyüyecek:))
İyi dedik bundan sonra Tolga uykusuzluktan bitap düşene kadar uyutmak yok. Zaten günlerdir sırt ağrısından ölüyorum kucağımda uyutacağım diye yani canıma minnet:)
Ve evet iki gündür Tolga' yı mümkün olduğunca dışarıda gezdirerek, oynayıp yorarak, neredeyse kafası düşüne kadar ayakta tutuyorum. Sonuç şimdi hazır olun:UYUYOR:)
Hele dün gece sadece bir kez emzik taktım. Sabah 7 de bir kez emzirdim işte budur:)
Gün içerisinde sadece bir 20 dk kadar pusette, yine bir 15-20 dklık ikişer kereler arabada yolculuk esnasında uyudu.Yani artık ipler Tolga' nın elinde uykusu varsa uyuyor, açsa bana belli ediyor ancak o zaman yemeği hazırlanıyor ve o zaman da tabağını bitiriyor, yemiyorsa ısrar yok hemen mama sandalyesinden iniyor.

Yine de başarılı oldum demek için 3 tam gün aynı şekilde geçmesi gerek, ancak o zaman alışkanlık haline geldi denilebilinir.

Bunun dışında ben yiyeceklerini organik vermeye çalışıyorum dediğim için konu konuyu açtı ve aşırı titiz bir anne olmamı söyledi ki Allah biliyor ya hiç değilim, oldum olası temizlik vs. işlerinde rahat biriyimdir.Aşırı titiz büyütülen tüm bebeklerde alerji durumu yaşandığını söyledi ve bu zaten hep benim yakın çevremde de konuştuğum, örnekleriyle yaşadığım bir durum. Gerçekten çok titizlenilen, üzerine düşünülen çocukların olmadık hastalıklarını gördüm.Ben başından beri rahat bir anne olacağım dedim olduğuma da inanıyorum.

Diğer bir konu da şu demir meselesi ben ikinci belki üçüncü kez kendisine bu konuyu açtım. Bu gidişimde artık laf etmesin diye hani dedim belki bizimkinde vardır bir eksiklik test yaptırıyım mı dedim, kendisi çocukta demir eksikliği olduğunu ben anlarım ve ben gerek görürsem yaptırırsın bunun dışında demir ilacı kesinlikle vermiyorum dedi. Maalesef bu yeni doktorlar insanları korkutmakta ve çok rahat ilaç vermekteler, hele önlerine hem demir ilacı almış hem de doğuştan Akdeniz Anemisi olmuş bir vaka çıkarsa o zaman yanacaklar çünkü tedavi ve teşhisini yapamayacaklar dedi ve ben de son kez artık bu konuya noktayı koydum.Önemli olan bir doktora yeterince inanıp güvenmek ki ben sonsuz güveniyorum kendisine.

Tolga bu ay muayene olmadığı için ayaküstü bu kadar konuşabildik ancak yine de aralarda aklıma birşeyler gelirse yazacağım.

Son 1 Hafta...

2009-03-26T12:18:00.003+02:00

Son bir haftada aslında bir sürü şey olsa da benim yazacak halim hiç olmadı.
Önce "Bebeğinizin Beslenmesi" konulu bir seminere gittim. Konunun uzmanı hastalanınca yerine bir diyetisyen geldi. Konusunda deneyimli biri olsa da semineri yönetme becerisi ayrı bir durum, maalesef bunu bceremeyince çok da verimli bir seminer olmadı. Topluluk genelde de 1 yaşından büyük çocuğu olan annelerle dolu olunca benim gibi ek gıda ile ilgili açıklama bekleyen annelere pek yaramadı. Hatta daha çok bilgi kirliliği yarattı diyebilirim. Mesela ben Tolga' ya her sabah kibrik kutusu büyüklüğünde keçi peyniri veriyorum, ancak diyetisyen labne peynir önerdi. Şekerden mümkün olduğunca uzak tutmamız gerektiğini bir kaç kez belirtti ve muzda da çok fazla olduğu için önermiyor buraya kadar belki tamam ama ben Bebe bisküvilerini sorduğumda evet içerisinde fazla şeker var dedi ancak bize dağıttı örnek bir günlük beslenme tablosunda her güne iki bisküvi vermiş yani bunun gibi pek çok çelişki vardı ve onca anne içerisinde onca telaşlı annenin sorularıyla zaten bu konulardan yorgun olan beynim iyice sulandı ve dörtgözle Tolga'nın iyice yorduğu babasının beni beklediğini gördüm:)
Son bir haftadır yazmıyorum ama Tolga'da son sürat gelişmeler var, unutmadan not almam gerek.
Sanırım 3 gün önce ilk kez çok ama çok net bir şekilde Ba-Ba dedi. Tabiki bilinçli olarak babasına demedi ama çok net bu sesi çıkardı. Çoğu zamanda ağzını baba diyecek şekilde oynatsa da sesi her zaman çıkartamıyor. Babamız da Tolga' nın bunu bilinçli yapmadığını bilse de mest ötesi olduğunu farkediyorum:)
Yine son iki gündür kendince bir oyun geliştirdi.Kucağımızdayken ağzından emziğini çıkartıp bizim ağzımıza götürüyor, biz, emermiş gibi sesler çıkardığımızda da katıla katıla gülüyor:)
Ama herşeyden önemlisi 25 Mart Çarşamba yani dün Tolga ilk kez emekledi:) Hızlı bir şekilde sürünerek halının bir ucundan diğerine gidiyor. Nedense oyun halısının dışı daha cazip geliyor, iki sn yanından ayrılıyorum geldiğimde parkede oynadığını görüyorum ve bir yanım çok sevinsede diğer yanım artık beni daha zor günlerin beklediğinden emin:)

Bu hafta bir de Ayaz ile Tolga'nın yine oyun günü vardı:) Akşam olduğunda üzerimden tren geçmiş gibi olsada ikisini seyretmeyi, komikliklerini, yeni gördükleri objelere tepkilerini görmeyi, vakit geçirmeyi hiçbir şeye değişmem.

Güzel bir gün...

2009-03-18T10:59:00.006+02:00

Dün hava soğuk ama güzeldi.Günlerdir üzerimdeki miskinlik havasından anneannemizin gelişiyle kurtulduk ve soluğu Fenerbahçe Parkı' nda aldık. Mis gibi bir deniz havası içimize çektik, küçük bir piknik yaptık ve Tolga bu esnada hep uyudu. Tertemiz bir havada uyumaktan daha güzel ne olabilir ki..

Kuşları, kedileri besledik. Tolga ilk kez bir kedi gördü ve çok dikkatle seyretti.
Açık havada sütünü içti. Onunla evin dışarısında vakit geçirmeyiş zor olsada daha çok seviyorum sanırım. Çünkü keyif aldığını düşünüyorum. Temiz bir havada yaptığımız 1 saatlik bir yürüyüş bile hem ona hem bana iyi geliyor.

Artık yaz gelsin çok istiyorum. Bir yere giderken ki bavul taşıma olayımızdan kurtulmak için can atıyorum. Zavallım üstünü giymekten nefret ediyor zaten, kat kat...Bir de ek gıdalara geçilince, yok maması, çorbası, elması, suyu, biberonu, bezi, yedek kıyafetleri derken bir yerden bir yere gitmek yada 1 saat bile olsun dışarı çıkmak külfet oluyor.Çoğu zaman da işte bu yüzden dışarı çıkmaya çıkmaya insan bavul hazırlamad, dışarı çıkmada da pratikliğini kaybediyor:)

Akşam olunca da Eskişehir' den gelen dedemiz, torununu çok özlemiş, bol bol hasret giderdiler ve bir günü daha böylece sonlandırdık.

Oyun Grubu

2009-03-14T11:31:00.003+02:00

Uzun zamandır takip edenler biliyor ama yine de hatırlatayım: Oğlumla aynı gün yeğenim dünyaya geldi, 5 saat ara ile:) İki kardeşin aynı gün çocukları dünyaya geldi yani. Bunun her zaman çok özel birşey olduğunu düşündüm. En azından şimdilik apartman çocuğu olacak gibi duran Tolga ve Ayaz için yaşıtıyla birarada büyüyecek olması açısından çok büyük şans. Şimdilik haftada bir gün rutin şekilde biraraya geliyorlar ve ben her hafta ikisindeki değişikliği şaşırarak izliyorum.
İkisiyle tüm gün birlikte olmak gerçekten çok ama çok yorucu. Yani ben bir tane ile yorgunum diyorsam siz düşünün. Akşam oturduğum yeri bilemiyorum ki evde annemle birlikte bakıyoruz. Biri mama sandalyesinde yedikten sonra sıradaki geliyor bu da yaklaşık 1 saat demek:) arkadan altlar değişiyor, neyseki ikisi aynı saatte yatıp aynı saatte kalkıyor. Oyun esnası da komik. Hangisi bir oyuncak tutsa,öbürü onu görüyor onu almak istiyor. Biri emzik emerken öbürü onu ağzından çekiyor kendi ağzına takıyor, daha neler neler... Çok komikler, çok şirinler, her geçen gün daha çok birbirlerini keşfediyorlar. Birinin annesi öbürünün halasıyım ama Allah biliyor ya gram ayırt edemiyorum, ikisinide bitiyorum:)
Sevgili Ayça' nın tabi benim ki gibi bir kaderi olmadığından:) Erin' in yaşıtlarıyla olmasını sağlamak adına oyun grubu çalışması yapmıştı. Çocuklar sayesinde anneleriyle de güzel bir dostlukları oluştu. Onları takip ettiğim sıralarda ben hamile bile değildim ama bir gün ben de bebeğim için böyle bir şey yapacağım demiştim. Henüz fırsatım olup onunla konuşamadım çünkü bu işte en iyi tecrübesi olan o yani nasıl grubu bir araya getirdi, oyun günlerinde çocuklar için nasıl çalışmalar yaptı, bildiğim kadarıyla ev sahipleri için bile kural koymuşlardı. Kendisiyle oturup kouştuktan sonra daha net birşeyler oluşturacağım ama en azından böyle bir çalışma içine girsem talep olur mu vs. içindir bu post.
Tolga ile hemen hemen yakın zamanlarda olan bebişleri haftanın belli bir günü ki bana göre şimdilik haftada bir gün yeterli çünkü karşısındaki bebekle henüz çok çok yeni iletişim kuruyor aslında en iyi zamanları 9 aylıkken olacak ama zaten 7. ayın içerisindeyiz. Böyle bir grupla tanışıp, biraraya gelme, hazırlık aşamaları ancak oluşur diye düşünüyorum.
Sözü fazla uzatmadan ben bir oyun grubu kurmayı düşünüyorum. Şimdilik algılayışları ve düzeyleri çok önemli olduğundan 6-7 aylık bebekler için ama dediğim gibi ne zaman toplanmayı başarırız bilemiyorum o yüzden bu ay aralığı şimdilik verilmiş bir durum, sadece böyle bir çalışmaya girsem talep olur mu merakı içindeyim. Takip edenler bilir Erinde ben bu çalışmanın çok net faydalarını gördüm. Çok daha girişken, paylaşımcı, çok erken dönemde derdini anlatabilen, ne istediğini bilen, herhangi bir oyuncağı görür görmez ne yapacağını bilen bir çocuk oldu. Bu oyun grubunun her çocuk için faydalı olduğunu tartışmasının kabul etmek lazım. Şu da bir gerçek ki iş annelerde bitiyor. Gerçekten özellikle erken dönemde yorucu olabilir, günün sonunda belki bir daha götürmeyeyim bile diyebiliriz :) ama inanın çok kısa sürede ne kadar geliştiklerine inanamayacaksınız.
Mail adresim meltkumtepe@gmail.com bu ay grubu bebişi olan, İstanbul' da yaşayan katılmak isteyen, görüş bildirip, sorusu olan herkesle yazışalım, ortak bir karar alalım, en azından katılım olacak mı onu görelim. Bu esnada ben de boş durmayacağım. Araştırmalarım, yeni bilgilerim oldukça yazacağım.

Uykusuzluk....

2009-03-11T14:35:00.002+02:00

Yaklaşık iki aydır Tolga' nın uykuları bozulmaya başlamıştı ama son 10 gündür beni ağlatacak kadar uyanmaları arttı.
Banyodan sonra iyi uyurdu o da değişti. Vermeyeceğim dediğim gece mamalarını da denedim, yok o da işe yaramadı. Eskiden gece bir kez emmeye kalkarken artık karnını iyice doyurup uyutmama rağmen sadece emmek için iki kere kalkıyor ama bizim asıl meselemiz emzik... Emzik takmak için en az 8-10 kez uyanıyorum:(
Gündüz emzik neredeyse hiç vermiyorum, uyuyunca ağzından alıyorum vs. ama gece yarısı aniden emzik için uyanıyor. Baktım emzik verdiğim halde susmuyor, emziriyorum buna rağmen uyuması zorlaşınca mama vermeye başladım, mamadan sonra uyuyor bu durumda gece de sütümün yetmediğini düşünüyorum ama asıl sorun okuduğum, araştırdığım her yerde artık geceleri acıkmadan uyuması gerekiyor, yani gece yatıp sabah kalkabilir bana göre açlık uyanması değil bu.
Pek çok siteyi ve kitabı inceledim, oradaki tekniklerin kimi zalimce kimi aşırı sabır gerektiriyor. Evet maalesef çok sabırımlı değilim. Belki eskiden öyleydim ama gece uykusuzluğu,üstüne tüm gün oğlumla ilgilenmek, şimdi ek gıda çileleri, bir yandan ev, sabır pek kalmıyor:(
Tüm gece kalkmadan uyutmayı beceren anneler lütfen tekniklerinizi bana da anlatın zira bu uykusuzluk üzerine gündüz oğlumla yeterince enerji dolu olarak ilgilenememeye başladım ki buna çok üzülüyorum çünkü evde kalış sebebim o.
Bunun dışında yeme problemimiz de ek gıdalara geçişte baş gösterdi. Ne çorba ne yoğurt ne meyveli yoğurt... Hepsi ağıza giriyo aynen kaşığa iade ediyor. Tek sevdiği muz yada elma dilimini meyve sebze emziğine koyup emmek.
Gerçi doktorumuz hala aceleye getirmiyor bunları hep ben kendi kafama göre verdim ama bir yandan da biberona daha fazla da bağımlı olsun istemiyorum.
Sizlerin yorumlarını merak ediyorum, ne zaman katı gıdaya geçtiniz, neler verdiniz, örnek bir kahvaltı vs.

Tolga 6 Aylık :)

2009-03-05T12:42:00.002+02:00

Oğlum, Yarım Yaşındasın :)

2009-03-05T09:46:00.003+02:00

Tolgammmm bak yine duygusallaştım:) Bir gün bunları okuyacakmısın onu da bilmiyorum ama günlerin koşturmacası sırasında söyleyemediklerim, unuttuklarım olabilir, bu yazıları okuyarak senin her yeni hareketinde, çıkardığın seste benim neler hissettiğimi anı anına okuma fırsatına sahipsin.

Bugünlerde beni biraz uykusuz bırakıyorsun, nedenini henüz çözemedim ama 4.ayında nerdeyse bizimle yatıp bizimle kalkarken şimdi gecede en az 2 kere emzik takmak için bir kez emzirmek için kalkıyorum, sabahda babanla birlikte 6,30 ayaktasın:)
Biraz uykusuz ve yorgunum bazen sinirlerim allak bullak oluyor bu yüzden, uykusuzluktan enerjimi toparlayamıyorum ve bazı gün neredeyse hiç seninle sohbet edemeden gün bitiyor. O anlar işte çok daha üzgün oluyorum çünkü seninle her anını yaşamak, gelişiminin en önemli olduğu bu döneminde birebir seninle ilgilenmek istediğim için evdeyim ama yeterince senin gelişimin için konuşup ilgilenemeden gün bitebiliyor. Ama her gün böyle değil tabi, insan zamanla herşeye alışıyormuş, artık 4 saatlik uykunun üzerine bile sana masal okumaya, yeni oyunlar yaratmaya çalışıyorum. Hava biraz ısınsın hemen temiz hava almaya çalışıyoruz, bana mı öyle geliyor bilmiyorum ama dışarıdayken bir başka geliyor kahkahaların.

Biraz odadan çıkıp geri gelince, beni gördüğün andaki gülüşün, çıkardığın sesleri dünyalara değişmem oğlum. Minicik süt kokan, elini ağzına sokmandan dolayı hep ıslak olan ellerinle yüzümü, gözümü,dudaklarımı tek tek inceliyorsun, o kadar ciddi bakıyorsun ki... Herşeyi öğrenmeye, keşfetmeye çalışırken ki yüz ifaden tarifsiz...

Son 1 haftadır mama sandalyesine oturuyorsun, bu sayede biz de biraz daha rahat yemek yemeğe başladık. Elinin altına bir plastik kap ve silikon kaşığını veriyorum, içine bazen çok az muz yada elma püresi koyuyorum ve sen kaşığa doldurduğum minicik şeyleri büyük bir iştahla kendin ağzına götürüyorsun:))) Seni saatlerce seyredebiliriz gibime geliyor.

Sen benim artık minik tırtılımsın çünkü poponu kaldırarak hafif yuvarlanarak hedefine ilerlemeye çalışıyorsun. Oyun halının üzerinde üstüste 4 kere yuvarlanıyorsun ve her seferinde seni tahtanın üzerinde buluyorum.

Dün ilk yaramazlığını yaptın ama ben resmedemedim çok üzgünüm. Yine mama sandalyende yoğurtlu elma püreni yiyiyordun, daha doğrusu 4 kaşıktan sonrasını yemedin ve ben iki dk içinde bez almaya gittim ki bir ses! Benim oğlum uzanmış masa örtüsünü çekmiş, fincan, yoğurtlar her yer her yerde. Ama en önemlisi sanki yaptığı şeyi bilirmişsin gibi yüzünde kocaman bir gülümsemeyle bana baktın:) O suratı da unutmamak için hafızama kaydettim.

Her günün çok güzel, çok özel...Birlikte nice aylar, yaşlar kutlamak dileğiyle.
Seni çok seviyorum.

Dr.Kadir Tuğcu-3

2009-03-01T22:37:00.005+02:00

Tolga geçtiğimiz cumartesi bir aşı ve kontrol daha geçirdi. Geçen muayenelerde sadece aşıdan sonra ağlarken bu sefer sanırım hatırlamalar başladı ve daha boyu ölçülürken çığlık atmaya başladı:(
Geçen aya göre kilo almış olsada hala yaklaşık 400-500 gr eksiği var. Bunda benimde payım olabilir, midesi çok genişletmemek adına bir öğünde 150 cc yi geçmemiştim artık bunu en az 180 e çıkarttım ama biraz zor oluyor çünkü Tolga' da fazlasını kabul etmiyor. Kilosu 7.240 boyu hala aynı ay grubuna göre 2 cm uzun, 68 cm.
Benim için genel anlamda sağlıklı olması yeterli bir kriter açıkçası gr.larla uğraşmıyorum ama öğünleri arttırdım.
Gelelim bu ayki soru listeme.

Tolga artık 6 aylık mama sandalyesine yada koltukta gönül rahatlığıyla oturtabilir, ayaklarının üzerine bastırabilir miyim?
-Hiç bir sakıncası yok, omurga bu kiloyu çok çok rahat taşıyacak surumda, hatta başından beri oturtabilirdin...

Yürüteç ve tavana asılan hoppalaların erkek bebeklerden zararlı olduğu söyleniyor?
-Hiç bir zararı yok, erkek testisleri altta değildir, zaten böyle bir sıkıntı olsa bebek o acıya dayanamaz ağlar, hoppalayıda aşırı zıplayıp düşmedikçe sorun yok kullanabilirsin.

Tanıdığım bazı bebeklere dokturu demir ilacı vermiş, siz Tolga' ya vermeyecek misiniz?
-Demir ilacı bebekler için eğer kan testi sonucu çok büyük bir düşüş yoksa verilmesinin zararı var, bunu veren doktorlar da şarlatan :/
Demir ilacı alan bebekler, dışardan bir mikrop aldıklarında hastalığı iki katı ağır yaşarlar ayrıca demir ilacı alan bir çocukta doğuştan Akdeniz Anemisi hastalığı varsa o bebeği zehirler bir de yine bu ilacı alan bebekler de lösemi hastalığının teşhisi zordur. Yani kan testi yapılmadan bir bebeğe demir ilacı vermek çok çok tehlikeli.

Tolga' ya inek sütü vermiştiniz ama yaklaşık 2,5 gün kabızlık çekti ne yapmalıyım?
-Sadece bütün gün inek sütü verme, bir öğünde normal ne içiyorsa o kadar sulandırmadan ver ertesi gün yine bir kere, normal tuvalete çıkmaya alıştıysa bu sefer iki öğüne çıkar bu arada mama ve anne sütüne devam ama inek sütünün miktarı artınca mamayı kes. Bu ay da sadece süte alıştırmayla geçsin çünkü süte alışınca vereceğim ek gıdalar hep sütle yapılan şeyler olacak.

Ben size danışmadan yoğurt ve elma püresi veriyorum günde bir kez...
-Sorun yok ama bence ilk inek sütüne alıştır diğer gıdalara çorba vs. acele etme hepsine sıra gelecek.

Tolga' da çok sık gözlerini ovuşturma durumu var gözlerde bir sorun mu var?
-Farkedemediğiniz ölçüde kısa süreli bir nezle- grip geçirmiş olabilir, o esnada da yapar.

Geçtiğimiz iki gün üstüste kakasında siyah,ince,kıvrımlı bir şeyler gördüm o gün iki kaşık muz ve elma püresi vermiştim bununla mı ilgili yoksa parazit gibi birşey midir?
-Bu meyvelerdeki posalardan olur, gayet normal.

Son zamanlarda bir de çorba vs. gibi şeyleri bebeğe vermeden önce blendır yerine misalı süzgeçler kullanılmalı diye duyuyorum, meetale değen sebzeler vitaminini kaybediyormuş?
-(Bu soruma da kısa bir süre güldü :) Biz cam rende önerirken, hiç bir metal rende cam rende kadar meyve sebzeyi pütürsüz hazırlayamadığı için metali önermeyiz ama onun dışında metal zararlıdır diye bir şey yok , o zaman bebeğe metal kaşıkla da bir şey verilmez olabilir mi böyle bir şey!

Bebeğe hazırlanan besinlerde zeytinyağın ph ının 0.3 olanını bulmalıymışız?
-Böyle şeylere gerek yok.

Şimdilik aklıma gelenler bunlar, bu arada yeni keşfimiz elmalı yoğurt:)
Tolga yoğurdu ayrı elma püresini ayrı yiyince 4 kaşıktan fazlasını yemiyordu ama şimdi ikisini karıştırdım bir de eline kaşığını verdim kendi ağzına götürünce daha mı fazla hoşuna gidiyor, oyun mu yapıyor bilemiyorum ama yarısını gözlerine,burnuna ve kollarına yedirse de zevkle ilk kez yarım fincan bitirdi:) Hamişlere duyurulur:)

Tolga'nın Tahtı:)

2009-02-26T15:58:00.003+02:00

Tolga bugün ilk kez mama sandalyesine oturdu ve ben bugün yine oğlum büyüdü dedim:)
Dr. Kadir Bey mama yerine inek sütü dedi ama çok fazla kabızlık çekti Tolga bu yüzden de huysuz günler...Doktora sormadan yeni bir şeyler denemeyeceğim dediysem de çaresiz kalınca zeytinyağı da içeriyorsun, kayısıları haşlayıp meyve suyu da yapıyorsun.Hal böyle olunca yoğurda da başlatayım dedim ve ilk yoğurtlarımı yapmaya başladım. Henüz tam kıvamı tutturamadım biraz sulu oluyor ama en azından katkısız çünkü mayası da ev yoğurdu. Ve ilk gün bir kaşık derken bugün artık neredeyse yarım kahve fincanı yiyiyoruz, bugün ayrıca içine cam rendede muz rendeledik ve çok sevdi Tolga. Akşama da elma rendesi deneyeceğim. Cumartesi günü doktor randevumuz var bakalım bu denemelerimize ne diyecek.

Ödül aldık ve dağıttık:)

2009-02-13T09:27:00.002+02:00

Minik Efe' nin annesi sevgili Betül ödüllendirmiş beni...Betül' ün blogunu ilk ben de yemekle ilgili birşeyler yaparken bulmuştum. O günlerde başlayan takibim minik Efe' nin haberiyle anne ve oğlunun günlüğüne terfi etti tıpki ben de olduğu gibi, o yüzden Betül' ün blogunun yeri ayrıdır:)
Bizde oyunun kurallarına uyalım,kuralları paylaşıp ödülleri dağıtalım.Teşekkürler Betülcüğüm.
Bu ödül ile ilgili 3 kural şöyle;
_Seni ödüllendiren blogun linkini ver,
_Bu ödülü başka 7 blog sahibine gönder,
_Seçilen blog yazarlarını durumdan haberdar et.

O zaman benim seçtiğim ve sık sık takip ettiğim bloglar...
Sevgili Senem, Hülya, Seyhan, Esin, İlkay,Ayşe ve Belgin
Sevgiler, kolaylıklar:)

İyiki Doğdun DEDECİĞİM...

2009-02-10T08:34:00.004+02:00

Ben hem anne hem baba tarafından dedelerimi göremedim. Bunun eksikliğini sadece bu duyguyu yaşamış olanlar anlayabilir.

Üniversiteye giderken genelde aynı saatteki otobüse binerdim ve o saatte hep bir dede-torun kucak kucağa aynı saatte o otobüste olurdu. Herhalde okuldan yada bir yerden alıp getirip-götürüyordu dede...Ben de her akşam onları izlerdim. Gerçekten başka bir duygu olmalı..

Kendi dedem torunları için "Bir büyüselerde dede bana bisiklet al demelerini duysam" dermiş... Yazık olamadı bu istek tabi, hem onun için hem bizim için, bizim ailede büyükler biraz erken çökmüşler, yokluk, hayat şartları vs. bir de babamla dedem arasındaki yaş farkları aynı zamanda annemle de dedem arasında...

Biz de öyle olmayacak Allah izin verirse. Tolga'nın bizim büyüklerimizle iç içe, o duyguları yaşayarak büyümesini herşeyden çok istiyorum. Evet belki onlar bizden daha çok torunlarını şımartarak büyütecekler, bizim oğlan belki onlardan yüz bulup kafa tutacak:) bilemiyorum şimdi ama ne olursa olsun bu onun için büyük bir güvence olacak. Arkasında büyük geniş bir aile olduğunu bilmek, kimi zaman anne-babada bulamadığı desteği gösterecek, onu şımartacak birilerinin olduğunu bilmek bence harika bir duygu.

Kendi adıma söylemeliyim ki şimdi bir dedem olsaydı yaşıma bakmaz yine ona kedi gibi sırnaşır dizinin dibinden ayrılmazdım gibi geliyor. İnsanın yaşı ne olursa olsun bir yanı hep çocuktur, çocuk gibi ilgi görmek ister, bu onu mutlu eder..

Uzun lafın kısası haftasonu birer gün arayla annemle babamın önce evlilik yıldönümlerini ertesi gün de babamın doğum gününü kutladık.

Benim için dünyanın en mükemmel babası olan babam,şimdi oğluma dünyanın en güzel dedeliğini yapıyor aynı zamanda. Allah izin verirse de uzun yıllar birlikte çok güzel vakit geçireceklerine eminim. Çünkü gözünü bir an olsun ondan ayırmıyor, yerlerde onu biraz olsun güldürmek için uğraşıyor:) Oğlumun da benim gibi ondan öğreneceği çok şey olacak...

Oğlum da umarım gün gelir ne kadar zengin olduğunu anlar...İyi Doğdun Babacığım...

Bu hediye ve el-ayak izi geçen gün Ayça ve Erin' in etkinliğini görünce aklıma geldi. El izi tabi iyi olmadı çünkü Tolga kağıt görünce hemen acuna alıp ağzına götürüyor oyüzden sadece ayak izi iyi oldu:)

Biraz da Alışveriş:)

2009-02-08T14:31:00.002+02:00

Bir süre önce evden çalışmaya başladığımı yazmıştım, böylece hem Tolga yanımda olacak hem de aile bütçesine katkı sağlayacaktım, hala devam ediyorum ama bu işin bence en iyi yanı bir köşede akşam olunca omuzlarım çökmüş, perperişan oturmamak oldu. Daha fazla enerji sarfediyorum belki ama bir işe yaradığımı hissetmeye başladım tekrar. Tabiki dünyanın bence en büyük sorumluğu ve işine sahibim, anneyim ama benim durumumda olanlar daha iyi anlamıştır eminim ne demek istediğimi....
Bu postu yazmamadaki amaç yaklaşan Sevgililer günü yada herhangi bir zaman için internetten alışveriş yapmayı da seviyorsanız bana da uğrayabilirsiniz demek içindi
Gittigidiyor sayfasında Arama alanına, satıcı arama kısmına Calicali yazarsanız çoğunlukta bayan eşyalarını göreceksiniz.Orjinal BEBE marka çantalar yada elbiseler... Yine Satıcı arama kısmına Dongido yazarsanız da beyler için boxer çeşitlerini göreceksiniz.
Eğer bu sitelerden alışveriş yapıyorsanız,en azından beni tanıyanlar,daha güvenilir, her sorunuzu yanıtlayabilecek, bilindik bir kişi tercih ederseniz ben buradayım...

Tolga 5 Aylık :)

2009-02-05T11:43:00.003+02:00

5 Şubat 2009
Kilo yaklaşık:7.000 kg. Boy:66cm

İlklerin günü..

2009-02-03T12:52:00.002+02:00

Dün iki tane ilk yaşandı. İlki Tolga ilk kez desteksiz yüzüstü iken sırtüstü dönüş yapabildi:) Bir diğeri ise geçtiğimiz haftasonu alıp,kurduğumuz büyüyebilen yatağında ilk gündüz ve gecesini geçirdi.
Doktorumuz gelecek ay demişti ama ben denemek istedim ve odasına geçirdik.
Gece tabiki yanımda, park yatağında yattığı gibi kolay geçmedi. Karanlıkda olsa emziğini el yordamıyla takar ve uykuma devam ederim, şimdi ise yataktan kalk yan odaya git aşaması doğal olarak benim uykuya geçişimi uzattı ama yılmak yok aynen devam...
Bir kere emzik takma,2 kere emzirme derken sabahı ettik ama düne göre çok daha uykusuz ve yorgunum. Gündüzleri de artık odasında yatırıyorum.
Yatağa bakıp kaygılanmayın sakın,resmi çektikten sonra kenarları için de koruma almıştık onu da taktık, yine de yetinmedik korkudan üç tarafını yastık bir de yere minder attık:)

Bu nasıl bir uyuma şekli? :)

2009-02-02T11:29:00.003+02:00

Oğlum kitapları seviyorr:)

2009-01-29T17:53:00.003+02:00

Sanmayın her gün kitap okuduğum için seviyor:) herşeyi ağzına soktuğu için kitabın tadı bu sefer daha güzel geldi herhalde:)
Ama asıl ilginç olanı Tolga ilk defa uyku ve acıkma harici bana istediği birşeyi belli etti.Kitabı yalamasın diye elinden alınca suratını ekşitti sonrada ağlamaya başladı. Bu elinden alınan birşey için ilk kez oldu ayrıca eline başka bir oyuncak verince susmadı ama kitabı uzaktan göstetince gülüp ellerini uzattı. Bana mı öyle geliyor yoksa bu aydaki her çocuk yapıyor mu bilmiyorum ama sanırım bizim ilk çocuk diye her yaptığı ona has gibi geliyordur:)ben yine de istediği birşeyin üzerinde durmasından çok mutlu oldum ve en az 5-6 kez denedim hep bu şekilde tepki gösterdi.
Ayrıca aynı oyuncakla 3-4 gün oynayınca artık ilgisini kaybediyor, ben de hep en fazla 3 oyuncak,çıngırak vs. tutuyorum yanında ve 2-3 günde bir değiştiriyorum. Bu şekilde dönüşümlü olarak aynı oyuncaklar önüne gelsede ilk kez görmüş gibi tepki veriyor.
Bir diğer konu da Tolga yaklaşık bir aydır sağ göğsümü reddediyordu. Dolayısıyla artık oradan yok denecek kadar az geliyor ama ben hala çok açken ilk oradan başlatıyorum. Yeni birşey denedim ve tuttu, aynı durumu yaşayan arkadaşlar varsa tavsiye ederim, şöyle ki: solu emmeyi istediği için sol kolumdaki pozisyonun aynısını sağ göğüs için uyguladım yani o şekilde tuttum, sanki sağı emiyormuş gibi sandı ve emdi:)Umarım sizde de yarar.

Dr.Kadir Tuğcu-2

2009-01-25T15:34:00.002+02:00

Dün kontrolümüz vardı aynı zamanda Rota aşısının da tekrarı...

Son 1 aydır sütümün azaldığı, en azından gündüzü kurtarsam da akşama hiçbir şekilde yetmediğini biliyordum, bir kaç gün de buzluktakilerle idare ettim ve bu güne geldik yani Tolga'yı bu şekilde 4,5 aylık yapabildim. Kadir Bey'i bilen bilir mama lafını duymak bile istemez nitekim Tolga eğer 5,5- 6a aya yakın olsaydı inek sütü ile takviye edeceğini ama inek sütü için erken olduğunu söyledi. Mecburen şimdilik sadece akşamları takviye olsun diye 2 numara herhangi bir devam mamasına başladık. Tüm mamaları inceledik içerikleri hemen hemen aynı Aptamil piyasanın en pahalısı, Bebelac ile ise üretici firmaları aynı fakat fiyatı düşük. Maalesef doktor ve eczanelere verilen eşantiyon vs sayesinde herhangi bir doktora yada eczaneye gider gitmez duyduğunuz söz "yani bütün mamalar aynı ama insan çocuğu için en iyisi olsun istiyor!" en iyisinden kasıt hemen hemen gramları bile aynı, üreticileri aynı olsada pahalı olan Aptamil oluyor. Kadir Bey ise hiçbir mamayı tavsiye edemem hepsi aynı önemli olan çocuğunuz hangisini sevecek dedi ve biz Bebelac ile başladık, Tolga' da hemen aldı. Şimdi inek sütünü duyar duymaz yorumlarda olacaktır ama bilemiyorum herhangi bir mamanın içeriğini okudunuz mu ama hepsinin içeriğinde süt var.Kadir Bey, bu, 1 yaşına kadar süt verilmez hikayesinin mama firmalarınca çıkarıldığını söylüyor ben de inanıyorum çünkü annem de beni sütü yetmediği bu zamanlarda inek sütüyle beslemiş ve hiç bir sorun yokmuş sadece bu aralar verilirse sulandırılması gerekiyormuş. Neyse sonuç olarak şimdilik 2 numara devam maması takviyesiyle gün geçiriyoruz. Hiç istemediğim bir şey daha başıma gelmiş oldu:(
Son 1 aydır biraz sıkıntı, üzüntü yaşadım bunun da etkisi var biliyorum ama biraz da sütüm yetmeyecek korkusu, stresi de buna neden oldu. Hala çalışmalara devam ediyoum ama yok denecek kadar az geliyor. Tolga' nın bu zamanda 7 kiloya yakın olması gerekirken 6,5 kilo, boyu bu ay grubuna göre 2 cm uzunmuş, 66 cm. Genel olarak sağlığı iyi. Açlık ağlaması yapmadığından da tam olarak anlayamıyorum işte aç olup olmadığını bu yüzden de doktorumuz biraz yeme konusunda sıkıntı yaşatacak bir çocuk olacak dedi ki ben de öyle biriydim maalesef:(
Bunun dışında sorduğum sorular odasını değiştirme ile ilgiliydi, bunun için kendisi, gündüzleri odasında geceleri yine benim yanımda yatağında yatırmayı, gece kalkıp emmeleri bitince de sanırım 6 .ayda da temelli odasında yetırmamı söyledi.
Diğer bir konu son günlerde duyduğum Zymaflour ilacı idi. Bebeklikte ben de sağlıklı dişlerin çıkması için bu haptan kullanmıştım.Kadir Bey Tolga' ya da aynı haptan vermişti. Yine aşırı bilgi kirliliğinden kulağıma bebeklere bu ilacın da yasaklandığı bilgisi geldi. Bunun üzerine Kadir Bey' e sormadan önce Google' da araştırdım ve hiç bir resmi sitede böyle bir bilgiye rastlamadım ancak bir kişi-siz de girerseniz göreceksiniz- bu kişi bu ilacın yasaklandığını kendisinin diş doktoru olduğunu ve gerek görseydim ben verirdim şeklinde yazısı mevcut. Kadir Bey' e ilaçtan bahsedince ilk cümlesi bunu duyduğun kişi diş doktoru mu dedi:) Ve evet düşününce çok mantıklı, tıpkı bebeklere 1 yıl inek sütü yok dediğimde de bunu da mama firmaları uydurdu demesi gibi.Sonuç olarak biz 6. ayda bu devam mamasını kesip inek sütü ve yanında diğer pütürlü mamalarımıza, ama evde yapılan mamalara geçeceğiz.
Şimdilik aklıma gelen ve konuştuklarımız bunlardı umarım birşey atlamamışımdır. Zaten bu postu da ancak 3 günde bitirebildim o yüzden unuttuğum birşey kesin vardır...:)

2009-01-23T17:50:00.001+02:00

Vee büyükannemiz, bizim minnoşları ona bırakıp biraz nefes aldık ama bu seferde onun hali içler acısı oldu:))) iki çocuk bir evde zor anacım:)

Güzel bir gün...

2009-01-23T17:31:00.005+02:00

Havaların iyi olmasını fırsat bilip hemen hemen her gün dışarı çıkıyoruz. Tolga şimdiden günlere katılmaya başladı:) Hatta bu ziyaretlerden birinde Melike ablasına aşık oldu diyebilirim. Kağıdan çıkana kadar gözleriyle takip etti:)Tolga' nın kimseye karşı yabancılaşmaması için herkesin kucağına özellikle veriyorum. Kalabalık içinde olmayı, insanlarla iletişimde olması çok önemli bence.

Dün Ayaz babaannesindeydi biz de hemen onların yanına katıldık ve bir kez daha ikiz, üçüz annelerine Allah kolaylık versin demeden edemeyeceğim çünkü gerçekten çok zor:)
Birlikte dışarı çıktık, 2-3 saat parklarda gezdik, bebecikler bu arada uyudular biz de anne- kız birer çay içebildik ama bakmayın böyle bir çırpıda anlattığıma bunların hepsi kendi içinde bir tören resmen:) Aşağı in-çık, soy,giydir derken akşam nasıl oldu gerçekten anlamadık:)

Yarın::Çocuk doktorumuz Kadir Tuğcu ile randevumuz var.Yeni bilgileri en kısa zamanda aktaracağım.

2009-01-23T17:10:00.001+02:00

Tolga büyükbabaannesi ile...

Son günlerde...

2009-01-20T21:08:00.005+02:00

Bugün bahar gibi bir hava vardı ve biz sonuna kadar tadını çıkardık:) Önce ilkokul ve ortaokulu okuduğum yerde olan Göztepe Parkı'ndaydık. Okulumun önünden geçerken öğretmenlerimi görsem, onlarla da Tolga'yı tanıştırsam diye içimden geçiriyordum. Şansıma çocuklar teneffüsdeydi ve biz okuluma gelmiştik bile. Tam kapıdan içeri girerken 8 sene beni servisiyle taşıyan Atilla Amcamı da gördüm:) hatırlamadı beni tabi çoook yıllar ve bir o kadar da öğrenci taşıdı...Şansımı denemek için öğretmenler odasına girince önce hem annemin arkadaşı hem de abimin öğretmeni olan Güler hoca arkasında da kendi ilkokul öğretmenimi gördüm. Nasıl sevindi tarif etmek zor, tabi bu sevincin büyük kısmı Tolga' ya aittir:) Herkes bayıldı, bir Güler hoca bir Lütfiye hoca, benim ki ortada altın top:)) Ağzını aça aça keyiflendi de durdu:)
Daha sonra hem onları derslerinden etmemek için hem de güneşi kaçırmamak için yanlarından ayrıldık ve yemyeşil çocukluğumun geçtiği parktaydık..

Hem annem için hem benim için güzel bir gün oldu. Annem hem abimi hem beni yıllarca bu parkta büyüttü, çok sık gelirdik ve şimdi benim oğlumu getirmem ilginç oldu...
Okulumu ve yerini hep severdim zaten benim için de bu okula bebişimle gelmem, ilköğretmenimin kucağında olması farklı bir duyguydu işte...
Parkta güzel güzel hava aldık, bol bol güneşlendik...
Oğlumun gönlünü hoş ettikten sonra da biraz büyüklere de gezme olsun diye Palladium' a gittik. Tolga burada da ilgi odağı olmayı sürdürdü.Hangi mağazaya girsek ya çalışanlar ya müşteriler sürekli Tolga'yla ilgilendiler:) Şimdiye kadar Tolga' ya erkek bebek diyen çıkmadı, önceleri kızıyordum ama artık alıştım, bir de o kadar kendilerinden emin yanıma yaklaşıp " Kız değil mi?" diyorlar ki... "Hayır değil!"
Hani ismini sorsalar her iki taraf için de işler kolay olacak:))
Bizimki halinden hep memnun zaten, ağzında emzik yanına gelene kocaman ağzını açıyor, emzik düşüyor, bizimki daha çok gülüyor:))
Komik komik sesler çıkarıyor, kah bana sataşıyor bakıp bakıp gülüyor kah elindeki emziğe birşeyler anlatıyor:))
Dünyanın en sevimli minnoşu üzgün olduğum zamanlarda bile, aklımı herşeyden uzaklaştırıp, beni güldürmeye devam ediyor.

Bunun dışında babası dayanamadı ve daha ortada oyuncakları yokken Tolga' nın odasını güzelleştirmeye devam ediyor. "Evimizin herşeyi" IKEA sayesinde yine birşeyimiz daha oldu:)

Resimleri aktarmada sorun yaşıyorum, diğer resimler yarın artık:)

2009-01-14T14:35:00.005+02:00

Benim oğlum büyümüşte yeni doğan arkadaşlarını ziyarete gidermiş:))
Dün akşam aramıza Nil bebek katıldı:) Allah analı-babalı büyütsün, çok tatlı maşallah. Yani kendime inanamadım, ben resmen Tolga' nin ilk günlerini silmişim hafızamdan. Bebek o kadar minik görünüyordu ki, halbuki kilo bakımından da Tolga Nil'den büyük doğmasına rağmen benim oğlum da bu kadarmıydı demeden edemedim. Meğer ne çabuk geçiyormuş zaman, aslına zaman çok olmasa da bebeklerin bu evreler gelişimleri o kadar hızlı ki Tolga kocaman kaldı yanında:)
Büyüyüp etrafta koşturduklarını da görücez bakalım...

Tolga her gün değişiyor.Hızla iletişim kuruyor, bol bol kahkahalar atıyor, Allah hiç bozmasın, yüzü hep gülsün. Umarım çok mutlu bir çocuk olur.

Efendim bunun dışında bendeniz aylar sonra ilk kez bir kitap bitirdim, daha doğrusu bebek konuları haricinde bir kitap... Hemde iki gün içinde. Eskiden olsa normal bir süreydi de 4,5 aylık bir bebekle rekor düzeyde sayılır.Tabiki sürekli kucak isteyen bir bebekle kitap okumak zor o yüzden yatağımızın üzerinde kah ben kitap okudum o dinledi bir yandan tabiki oyuncakları var elinde, kah Tolga' nın kendi bezden kitabı var o da onu okudu :) bir şekilde bitiridik yani:))Tabi bunun dışında Tolga her uyuduğunda dilim dışarda hemen yemek yap yok etrafı topla işini iki gün bırakınca da iyi oldu böylece hem biraz dinlendim hem de gördüm ki etraf toplanmasada, bir- iki gün aynı yemek yense de dünya durmuyor.Kendim için birşeyler yapmak ufacık bile olsa mutlu olmaya yetiyor hele de bu dönemde...

Çalışmaya başladık...

2009-01-07T07:23:00.002+02:00

Home ofis kurduk:) Bakalım ne kadar uzun soluklu olacak belli olmaz ama uzun süredir dayımızın yaptığı işlere ortak olduk amaç hem onun biraz yükünü almak hem de oğlumu bırakmama gerek olmadan ev ekonomisine katkı...
Tabi Tolga' yla gün içerisinde hem evin işleri hem bu aralar kucakta olması sebebiyle bir de bu iş zor gidiyor ama azimliyim. En azından bir iki gündür daha enerjik hissediyorum aslında daha yorgun olmam gerekirken.Sanırım kendimi daha işe yarıyor hissettim.
Bu 35 dk.lık uykular yüzünden evin içerisinde resmen maraton koşucusu oldum. Aynı anda hem bilgisayar başındayım hem yemek yiyorum vs. :) Umarım bu kriz ortamında işler biraz iyi giderde ben de oğlumu bırakmak zorunda kalmam:(

Tolga 4 Aylık :)

2009-01-06T12:10:00.002+02:00

4. ay

2009-01-04T23:08:00.003+02:00

4 ay geride kaldı. Her geçen gün yeni bir şeyler keşfediyorsun. Oyuncaklarını çok rahatlıkla tutuyor, emziğini ağzından çıkarıp, çok kolay olmasada yerine takmaya çabalıyorsun. Daha şimdiden istediğini yaptırmaya başladın çünkü çığlığına 5 saniyeden fazla tahammül edebilen yok etrafımızda:)
Şaka bir yana 2-3 gündür hiç yapmadığın şeyleri yapıyorsun, yersiz ağlamalar, kulak öekiştirme, memeyi reddetme, sürekli ayakta gezdirmemizi istemeler, kucakta uyuyup, yatağa yatınca 35. dakikada uyanmak gibi. Eğer kucağımızda kımıldamadan 2 saat oturabilirsek sende uyuyorsun,yok yerinde isen günde 2 yada 3 kere 35 dakikadan uyuyorsun, bu şekilde nasıl büyüyeceksin hiç bir fikrim yok:)
Araştırdıklarıma göre erken diş çıkarma belirtisi olabilirmiş. Sanırım zor zamanlar şimdi başlıyor. Umarım çok canın yanmıyordur, elimden geleni yapmaya çalışıyorum ama bazen sabrım zorlanıyor ne yalan söyliyeyim:)
Annelerden diş çıkarma belirtileri, neler yapılabileceği ve süt arttırma önerileri bekliyorum çünkü bütün bu huzursuzluklara ilave olarak sütümde de bariz bir azalma var. Günde 3 litre bazen biraz daha fazla su tüketiyorum. Annelere özel süt arttırıcı çaylar, komposto vs. pek çok şey denedim şimdiye kadar ve ancak işte 4. aya gelebildik. En azından 1 ay daha mamaya başlamadan dayanmak istiyorum o yüzden tecrübeli annelerden destek lütfeennnn:)

Dünyanın en tatlı Noel Babasıydım:)

2009-01-04T18:30:00.001+02:00

2008'in son günlerinde Tolga....

2008-12-30T17:34:00.002+02:00

2008 yılı tabiki hep özel olacak. Geçen yıl bugün, oğluşum nokta kadarmış, içimdeymiş de haberim yokmuş...Bir yıl boyunca her günüm onu düşündükçe çok güzel ve heyecanlı geçti. Haberini aldım, 9 ay her anının keyfini sürdüm, doğdun, kucağıma aldım, her gün bir ilkini yaşıyorum ve bu yüzden çok şanslıyım.
2008 yılı kusursuz bir yıldı, bu yılda bebiş bekleyen, isteyen herkese Allah sağlıkla isteklerine kavuştursun, inşallah her isteyen bu mutluluğu yaşasın.

Yılın bu son gününde oğlumuzu ilk defa uzun süreli neredeyse tam bir gün bırakıp, eşimle eski günlerdeki gibi bir gün yaşadım. Sinemaya gittik. "Issız Adam"
Ben çok beğendim, müzikler, çekimlerin yapıldığı yerler, oyunculuk bence çok güzeldi.Filmin sonunda dökülen göz yaşları da oldu, özellikle Tolga doğduktan sonra ben de çok duygusal olduğum için ağlarım diye bekledim ama yok... Ne zaman film bitti, yazılar dönmeye başladı, sahnenin altına bir bebek geldi, ağzında emzik, 1-2 yaşlarında,aynı oğlum gibi bir bebek...Başladım ağlamaya:) Görenler filmden sanmıştır ama alakası yok:)
Bu dışarı çıkmalara ne kadar çok ihtiyacım olsa da evden çıktıktan 15 dk sonra burnumda tütüyor oğlum:(
Sinemadan sonra arkadaşlarımızla birlikteydik ama hem süt durumları hem de oğlumuzu özlediğimiz için koşturarak anneanneden kaptık Tolgamızı:)))

Oyuncak dünyasına ilk adım....

2008-12-18T15:45:00.003+02:00

Tolga'm büyüyor...3 ayını doldurduğu günden itibaren renkli cisimlere ilgisi arttı. Artık çıngıraklarını 5 sn değil dakikalarca elinde tutuyor. Resimli kitaplarını inceliyor, sayfaları çevirdikçe zaten iri olan gözlerini daha da bir açıyor:)))ve dünyanın en sevimli şeyi iyice bir tatlı oluyor:)
Bugünlerde bir de uçmayı keşfettik. Ellerimizle havaya kaldırdıkmı kahkahalarla gülüyor, biz de eriyip gidiyoruz.
Hayatımın en kıymetlisi gün be gün büyüyor...
Bugünlerde biraz gelgit dönemlerim sanırım. O yüzden hiçbir arkadaşımı ziyaret edip yorup bırakamadım, bazen çok fazla yorgun, sıkılmış, keyifsiz hissediyorum bazen de çok iyi. İşte kötü dönemlerim arttımı yazasım gelmiyor.
Çocuk bakmak hiç kolay değil bunu bilerek yola çıktık elbet ama gün oluyor, uykusuzluk, o an canının çektiğini yapamamak, eskiden olduğu gibi hadi bir gezip geleyim durumlarının olmaması sıkıntı yaratıyor. Ama sonra dünyanın en harika iki gözü sana kocaman dişsiz ağzıyla gülünce herşey toz pembe oluveriyor.
İşte bu gelgitlerle geçiyor son zamanlar, ama iyiyiz çok şükür. Arayı açmadan görüşmek üzere...

Tolga 3 Aylık:)

2008-12-05T07:19:00.000+02:00

5 Aralık 2008

Geride kalan 3 mükemmel ay...

2008-11-27T12:00:00.004+02:00

Zaman geçiyor, Tolga 3 aylık oldu bile..

Önceleri bebeğinizin ne zaman, hangi ses tonuyla ağladığında ne istediğini anlayacaksınız dendiğinde nasıl olacak bilememiştim ama artık Tolga bizi biz de Tolga' yı tanıyoruz. Ne zaman uykusu olduğu için, ne zaman acıktığı için, ne zaman sahteden ağladığını biliyorum:)

Her altı açıldığında iletişime daha açık oluyor. Ağladığı sırada altını açarsam bile hemen gülmeye başlıyor ve benim söylediğim kelimelere benzer sesler çıkarmaya çalışıyor. en çok Aşkııımmm diye uzattığımda benzetiyor:) Bunun dışında oğlum ve Tolga dediğim de daha farklı tepki veriyor sanırım en sık bunları söylediğim için aşina...Yeni gördüğü her yüzü çok dikkatli izliyor, özellikle dudakları...
Genzinden gelen o "Gııı, A-Gıı" seslerine, içimi eriten gülüşüne hissettiklerimi tarif etmem mümkün değil.

Eskiden 8 saat uyumayınca bütün günü sinirle geçiren ben, 4 saatlik bir uykudan sonra bile zinde olabiliyorum. Gecenin bir körü herhangi birşey tarafından uyandırılsam dünyam kararırken :) Tolga'nın o saatin bir köründeki gülüşü beni kahkahalara boğuyor:))O dişdiş ağzını kocaman açıp gülüşünü beynimin içine kazımak istiyorum.O an dünyada olup biten, canımı sıkan her konu siliniyor resmen.

Uykuya emziksiz dalmıyor, karnı tok bile olsa omu emerek uyuyor.Doğduğu günden beri kucakta sallanarak uyutmadığım için uykusu geldiğinde en sevdiği pozisyon olan yüzüstü şeklinde yatırıp kendi kendisine uykuya dalıyor ve ben her geçen gün ona biraz daha fazla aşık oluyorum. Ona olan sevgim her emzirdiğimde, her bana gülüp konuşmaya çalıştığında, eli parmağımı kavramışken göğsümde uykuya daldığında, ellerini iki yana bırakırıp huzurla uyuduğunda bana olan güvenini görünce, boynundaki süt kokusunu içime çektiğimde kat kat artarak devam ediyor.

Annelik ve çocuk sevgisi karnımdayken başlayıp, fedakarlıklarla, ilgiyle,özveriyle artıyor. Bu sevgiyle artan birşey de korku...
Onu sürekli kollamak istiyorum ama biliyorum ki bunun fazlası ona zarar...Sürekli geleceğini düşünüp endişeleniyorum, ama biliyorum ki o da bir şekilde ayağa kalkacak. Onu bir yandan hiç yanımdan ayırmamak istesemde kendi ellerimle itip, uçmasını sağlamak zorundayım... Neyse bunları düşünmek için erken...

Kısa aralıklarla anneme bırakıp, şöyle babayla başbaşa kalmayı özlediğimde bile sürekli ondan bahsediyoruz:)

Minik ellerini, uykudan uyanmadan önceki tıpkı elma kurdu gibi kıvrım kıvrım hareketlerini, meme emerken birden kafasını kaldırıp kocaman gülüşünü, minicik bedenini...Bazen hiç büyümesen istiyorum Tolga ama sonra da büyüsende ana-oğul gezsek, oynasak istiyorum çünkü biliyorum ki özellikle erkek çocuklarında bu süre kısa oluyor. Kısa sürede özgürlüğünü ilan edecek ve biz birlikte takılamayacağız:)
Neyse bunlara da çok var. Şimdi senin her anının tadını çıkarmalıyım.

Tolga şimdi 3 aylık.3 ay öncesini hatırlayamıyorum,zorlamıyorum da:) Hayatımın en zor, stresli, yorucu ama bir o kadar da kusursuz ve mükemmel 3 ayını yaşadım. Allah herkese bu duyguları nasip etsin.

Yazdan kalma bir gün...

2008-11-27T10:16:00.002+02:00

Yazdan kalma bir gün geçirdik dün.. Fırsat bu fırsat dedik ve gittik Göztepe' deki Özgürlük Parkına...
Her yerde minik afacanlar koşturuyor, çocuklar için harika bir yer. Tabiki büyükler de unutulmamış. Yürüyüş yapanlar, gazetesini alıp cafede oturanlar, kum bahçesindeki çocuklar... Küçük bir tren hattı bile var, minikler bayılıyor resmen:) İçimden oğluşum da büyüse kumdan şekiller çıkarsa, sallansa diye geçirdim ama bir yanım da hiç büyümesin istiyor:)Biliyorum her anı farklı bir güzellikte olacak...

2008-11-18T15:07:00.002+02:00

Offf moralim çok bozuk... Az önce anneannesine oğlumun dün akşamki banyo ve masaj seansını izletirken farkettim ki doğum videosunun üzerine çekmişiz:(((
Tamamı gitmesede benim hastane odasına gelişim ve oğlumu ilk kucağıma alışım silinmiş:( Acayip canım sıkkın... Bir daha geri gelmeyecek görüntülerdi.. Offfff OFffff

İki kuzen yüzüstü yatmaya bayılıyor:)

2008-11-17T10:30:00.000+02:00

7 Kasım

Kısa Kısa...

2008-11-17T09:24:00.002+02:00

Yine ihmal ettim siteyi.Bu zaman zarfında Tolga doğduğu günden beri istediğim bir şeyi yaptım ve kendi bebeklik doktorum olan Kadir Tuğcu' ya gittik. Hastanenin çocuk doktoru, internet, kitaplardan edindiğim bilgilerler iyice allak bullak olmuştum ve bütün merak ettiklerimi sordum. Kadir Bey zaten oldum olası lüzumsuz yere ilaç verilmesine karşıdır benim de ilk sorum verdiğimiz gaz ilacına devam edip etmeme idi. Neo Baby adlı bir ilaçtı ve hiç gerek olmadığını söyledi, bu ilaçlar bağırsakları tembelleştirdiği için bir nebze rahatlama gibi olur ama siz gaz çıkartmasını becerebilirseniz zaten bu ilaca gerek yok dedi. Başından beri Tolga' ya zorunlu kalmadıkça hiç bir ilaç vermek istemediğim için hemen o gün kestim ve zaten o günden beri dayanılmaz hiç bir ağrısı olmadı. Bu arada anne ayak üşütürse bebeğe gaz olur falan gibi şeylere de inanmamı belirtti.
Kusması için bile ilaç veriyorlar şu an. Kusmanın iki sebebi varmış, biri çok emmesi, ikincisi çok sık aralıklı emmesi. İkisine de dikkat et, ilaç falan verme dedi.
Sütüm azalmıştı son günlerde, onun için de 3 şey söyledi.1-Emzirmeyi isteyeceksin, pozitif olup stresten, üzüntüden uzak olacaksın. 2- Dinleneceksin 3- Bol bol su içeceksin. Tatlılar, helvalar, bozaların sana faydası yok, onları da yediğinde susuyorsun aynı kapıya çıkıyor ayrıca yediğin-içtiğin hiçbir şey sütünün kalitesini arttırıp azaltmaz dedi.
Tolga yüzüstü yatmayı hep çok sevdi, Kadir Bey' de hiç bir sıkıntı olmadığını sürekli yatırabileceğimi söyledi, zaten internetteki daha önceki yazılarından bunu biliyordum.
Bir de şu giydirme işi iyice canımı sıkmaya başlamıştı ona da açıklık getirdi. Anneanne ve babaanneler sen üç kat da giydirsen dördüncüyü giydirir o yüzden onlar ne diyorsa tersini yap dedi:) Siz evde ne kadar kalınlıkta giyiniyorsanız bebek de o kadarla üşümez dedi. Ayrıca üşüme yaşlılarda en fazla, gençlere yaklaştıkça azalır dedi. Yani yaşlılar hep soğuktan şikayet eder ama bebekler de kan akışının hızlı olmasından dolayı en son bebekler de soymadığınız sürece üşüme olur dedi.
Bir diğer kafamı kurcalayan konu Rota virüsü aşısı idi. Hastanedeki doktorumuz illede verem aşısının olduğu gün yapılmalı dedi. Kadir Bey böyle bir zorunluluk olmadığını da anlattı ve biz bu kontrolde karma aşı ile rotayı aynı gün yaptık.

Sanırım şimdilik her konuda güvendiğim doktoruma devam edeceğim.

Günlerimiz bunun dışında aynı hızıyla devam ediyor. Hemen hemen her gün dışarı çıkmaya çalışıyoruz. Kimi gün 1 saat pusetle hava alıyoruz, kimi gün alışveriş bahanesiyle yine sokağa çıkıyoruz. Bu tempoya alışmasını istiyorum. Yani sabahtan akşama sürekli aynı havayı aynı rutini yaklamasından yana değilim. Buna rağmen yinede hemen hemen her gece aynı saatte yatmaya alıştı gibi. Bebeklerin düzeni, kuralları sevdiklerini okumuştum o yüzden aynı saatte yatırmaya, aynı satte yıkamaya özen gösteriyoruz.Verem aşısı nedeniyle 3 gündür yıkayamadık ama bugün banyosunu yapacak:) Kadir bey ayrıca her gün olmasa da gün aşırı banyo yapmasını, 3 günü bulmaması gerektiğini, bebek yağı kullanabileceğimi (Hastane doktorumuz losyon harici bir ürün vermemişti) belirtti. Ayrıca yine hastane doktorumuz ilk 3 ay damacana suyu ile yıkamamız gerektiğini belirtmişti, bu bilgiye güldü geçti " Çocuklar doğar doğmaz musluğun altında yıkanıyor ne damacanası" dedi. Haklı da..

Şimdilik aklıma gelenler bunlar, yeni bilgiler edindikçe yazmaya devam edeceğim.
Tolga uyanmak üzere sabah sporumuz, masajımız ve oyunlarımız için uzun bir süre yine yokum:)

Tolga 2 Aylık :)

2008-11-05T18:44:00.007+02:00

5 kilo 61 cm

Bugüüün Benim Doğuumm Günümmm:))

2008-11-04T14:25:00.004+02:00

Bugün benim doğum günüm ama ilk doğum günüm ...Oğlumla yeni bir dönem başladığı, beni yeni bir hayat beklediği için bugün benim ilk doğum günüm aslında...
Fazla söze gerek yok, her zaman ki dileğimi yineleyeceğim, en önemlisi sağlık..Oğluşumla birlikte sağlıklı günler diliyorum...Hayat tüm yorgunlukluklara, zamanın tüm kötülüklerine, tüm üzüntülere rağmen çok güzel hele de sevdikleriniz sağlıklı ve yanınızdaysa, gerisi bomboşşş!!Paraymış, krizmiş boşverin sağlığınız yerindeyse hepsi elbet düzene girer.Şimdi oğlum uyandı kaçıyorum:) Sevgiler

Aklıma gelenler...

2008-11-01T12:16:00.006+02:00

Zaman geçiyor, Tolga bebeğim büyüyor... Artık çok daha keyifli, karşılıklı konuşmalı, eğlenceli, bol gülmeli günler başladı.Hayatımız yaklaşık 20 gündür daha programlı. Gece ile gündüz farkını öğrettiğimi düşünüyorum. Gündüz hep bol ışık bol gürültüde uyudu. Hiç telefonu yada televizyonun sesini kısmadım, ben nasıl güne başladıysam o şekilde alıştı Tolga da..Geceleri de tam aksine çok sessiz, çok az ışıkta uyudu. Altını açarken emzirirken hemen hemen hiç konuşmadım, gündüz ise aksine hep çok konuşarak, gülerek alt açma, gaz çıkarma, emzirme üçlüsüyle geçti. Ama neredeyse 1 haftadır geceleri altı açılırken hele de gazı çıkmışken ki rahatlıkla konuşmaya çalışması, çıkardığı seslere ve gülücüklere karşı koymak neredeyse imkansız:) Artık ben konuşuyorum biraz bekliyorum o da kendince bana cevaplar veriyor. Hele en komiği nerdeyse tüm hapşırıklarından sonra bizim ki gibi bir rahatlamayla "Ayyy" diyor. Gülerken en çok çıkardığı ses ise " Gıııı " yada
"A-Gıııı" :)
Tolga yüzüstü yatmaya bayılıyor, zaten yatar yatmazda uyuyor. Son günlerde her yüzüstü yattığında kafasını sürekli sağa sola oynatıyor, sanki uyku mahmurluğundan yapar gibi.
1 haftadır sütten biraz sonra kusmalara başladık, daha önce hiç çıkarmıyordu.
Her sabah temizlenme ve masaj seanslarımız var. Karnımız doyduktan sonra altımızı değiştiriyoruz. Bir süre açık bırakıyorum ve buna bayılıyor. Sonra bebe losyonumuzla bütün vücuduna masaj yapıyorum.Özellikle bacaklarına, ayak ve el bileklerine daha çok... Ayak parmaklarını tek tek ovuyorum, her yeri ayrı güzel ama o minik parmaklar vazgeçilmezim:)
Havalar bu kadar güzel giderken hemen hemen her gün dışarı çıkıyoruz.

Tolga ile Ayaz' ın birbirlerini ne zaman tam anlamıyla keşfedecelerini merakla bekliyorum:)İkisi bana göre çok ama çok özel çocuklar, iki kardeşin aynı gün çocuklarının olması bana hala çok ilginç geliyor:)

Artık yanımda bir not kağıdıyla gezmem gerekecek çünkü günler hızla geçiyor, Tolga da her gün yeni bir şeyler yapıyor ve ben yazmak için çok geç kalıyorum.

Bugün Belgrat Ormanında yürüyüş yaptık. Süt sağıp yola çıkarsanız en azından 2-3 saat kazanıyorsunuz, hava da güzel olunca pusetinde de alt değiştirme yapınca güzel ve bol oksijenli bir gün geçirebildik.

Sabır ve Sevgi

2008-10-30T20:54:00.003+02:00

80'ine merdiven dayamış yaşlı baba ile onu ziyarete gelen 45 yaşında ve saygın bir işi olan oğlu salonda oturuyorlardı.
Hal-hatırdan, çoluk-çocuktan, havadan sudan sahbet ettikten sonra oğlu susmuş, ayrılmanın sinyalini vermişti.
O anda üzerinde oturdukları sedirin yanındaki pencerenin pervazına bir karga kondu.
Yaşlı baba kargaya gülümserek biraz baktıktan sonra oğluna sordu: 'Bu ne oğlum?'
Oğlu şaşkın, cevapladı: 'o bir karga baba.'
Yaşlı baba kargaya biraz daha baktıktan sonra yine sordu: 'Bu ne oğlum?'
Oğlu daha da şaşkın, yine cevapladı: 'Baba, o bir karga'
Karga hâlâ pervazda, komik hareketlerle başını sağa sola çeviriyor, başını yan yatırıyor, havaya bakıyor, sonra başını yine onlara çeviriyordu.
Yaşlı baba üçüncü defa sordu: 'Bu ne?'
Oğlunun şaşkınlığı sabırsızlığa dönmüştü:
'O bir karga baba, üç oldu soruyorsun. Beni işitmiyor musun?'
Yaşlı baba dördüncü defa da sorunca oğlunun sabrı taştı ve sesini yükseltti:
'Baba bunu neden yapıyorsun? Tam dört defadır onun ne olduğunu soruyorsun, sana cevap veriyorum ve sen hâlâ sormaya devam ediyorsun. Sabrımı mı deniyorsun?'
Babası -yüzünde hâlâ bir gülümseme- yerinden kalktı, içeri odaya gitti ve elinde bir defterle döndü. Bu bir hâtıra defteriydi. Oturdu, sayfalarını karıştırdı ve aradığını buldu.
Sevgiyle gülümseye devam ederek sayfası açık bir vaziyette defteri oğluna uzattı ve o sayfayı okumasını söyledi.
'Bugün 3 yaşındaki minik yavrumla salondaki sedirde otururken yanıbaşımızdaki pencerenin pervazına bir karga kondu.
Oğlum tam 23 defa onun ne olduğunu sordu.
23 soruşunda da ona sevgiyle sarılarak, onun bir karga olduğunu söyledim.Rahatsız olmak mı? Hayır! Onun sorusunu masumca tekrar edişi içimi sevgiyle doldurdu.'

'Rabbin, sadece kendisine kulluk etmenizi, ana-babanıza iyi davranmanızı
kesin olarak emretti.
Eğer onlardan biri, ya da her ikisi senin yanında ihtiyarlık çağına ulaşırsa, sakın onlara 'öf' bile deme; onları azarlama; onlara tatlı ve güzel söz söyle.' (isra, 23)*

Eskişehir' e Gittik, 40 Uçurduk....

2008-10-19T15:44:00.005+03:00

Neredeyse 15 gündür yazamamışım. Geçtiğimiz hafta Eskişehir yolcusuyduk. Oğlum anne karnında alışkın olduğu sürekli seyahat etme durumuna daha 40' ı çıkmadan da devam etti. Tabiki çok tedirgindik, hem ilk uzun yolculuğumuz hem de hava açısından sürekli değişiklik gösteren, geceleri soğuk olan bir yere gitmek...Ama çok şükür korktuğumuz gibi olmadı. Hepimize iyi geldi.Oğlum kuzeniyle ilk defa biraraya geldi.Toprak' ımız neredeyse 2 yaşına yaklaştı. Onun doğuşunu bu yazı ile duyurmuşum, şimdi kocamaaan, sevimli, akıllı, komik bir çocuk oldu. Birlikte parka gittik, gezdik, oyunlar oynadık.
Anladım ki çocukların bu yaşı da ayrı bir keyifli çünkü saatlerce oyun oynadık vakit nasıl geçti anlamadık. Her an söylediğim bir kelimeyi kapıyor, komik şekillerde söylemeye çalışıyor, gülüyor, oynuyorsunuz.Tolga'mın da bu yaşlara gelip oyunlar oynayacağımız,parklara gideceğimiz zamanlarını hayal etmek ayrı bir güzel.

Veee 40'ımız oldu, geçti bile:)Çeşitli ailece koşturmalarımızdan dolayı ben bu konuyu planlayamadım, mecburen Ayaz'ıma yapılan mevlütten istifade ettik:))

Çok güzel geçti. Dua okumaya gelen bayanın Tolga'dan haberi yokmuş zaten biz misafir olarak gittik benim de böyle bir niyetim yoktu ama güzel oldu. Kadıncağız bir de Tolga'yı görünce şaşırdı ikiz mi bunlar dedi, e bir bakımada öyle sayılır, hem kardeş çocukları hem de aralarında 5 saat fark var:)
İki kuzen bol bol iyi dilekler, dualar aldılar.Allah hep yüzlerini güldürsün, birbirlerinden ayırmasın. İşte bu güzel iki meleğin haftasonları da böyle geçti..:))

İlk Aşı...

2008-10-06T17:27:00.005+03:00

Tolga bugün Sağlık Ocağı'nda ikinci topuk testini oldu.Allah korusun herhangi birşey varsa doğduğunda yapılan ilk topuk testinde bir şey çıkmasa da bu ikinci testte yakaladıkları da oluyormuş. Tahlili Çapa Tıp Fakültesine gönderiyorlar. Bir de ilk aşısı, Hepatit de yapıldı. Normalde ağlasa da gözünden hiç yaş gelmemişti ama iğne olurken yaşlar aktı gözünden, kendimi nasıl tuttum bilmiyorum.Alışman gerek diye diye tuttum. Sanki bana yapılıyor gibiydi, tekrar farkettim ki aklımda, dünyamda artık tek o var, herşeyin ama herşeyin önünde oğlum...

Hayatımın Anlamı 1 Aylık Oldu!

2008-10-06T17:03:00.006+03:00

4.350gr. 56 cm
Oğlum, bitanem, Tolga' m bugün tam 1 aylık oldu:)
Her saniyesi birlikte dolu dolu geçtiği için ilk günkü resmine bakınca ne kadar fark ettiğini, yüzünün ne kadar değiştiğini, artık bir ifadesi olduğunu keşfedebildim.
Bu 1 ay ikimiz için de alışma evresiydi. Artık büyüklerden destek almadan, h.içi babadan destek almadan, geceleri tek başıma idare edebiliyorum. Banyosunu yine babamızla çok pratik bir şekilde yapabiliyoruz. Allaha şükür sütümüzde iyi geliyor, buzluğumuzu da doldurmaya devam..
Ben de yavaş yavaş az uyumaya, akşamüstü 16:00 gibi öğle yemeği yemeye:) iki dk.lık sakinlik arasında etrafı toplamaya, tek elle iş yapmaya alıştım.
Kısa bir sıkıltılı,bunalımlı evrem oldu ama çok çabuk toparladım, zaten bunu geçirmeyecek yeni doğum yapmış bir bayan var mıdır bilmem. Ama bu sıkıntıların çoğu yeterli miyim sıkıntıları,sütüm yeterli mi, yeterince idare edebiliyormuyum, iyi bir anne olabilecek miyim, aman hasta etmeyeyim.Zaten şu hasta olacak korkusuna etraftan herkesin üstünü örtme çabaları deli eden bir durum. Oğlumu üşütmeyecek kadar giydirdiğime emin olsam da o kadar çok ses geliyorki etraftan acaba mı diyorsun ve bu seferde terini üşütüyorsun.
Neyse bugün 1 ayı devirdik, ben oğluma, oğlum da bana alıştı. Birlikte gayet iyiyiz. Boynunun kokusuna, ipek tenine dünyaları veririm. Hele o sütünü içtikten sonraki ilk rahatlama, doyma anındaki bilinçsizde olsa mükemmel gülüşü, hangi ruh halinde olsamda kahkahalara boğuyor beni...Dünyanın en güzel, en değerli varlığı, minik kalbim, mucizim büyüyor ve her saniyesini izleme şansına sahibim, bundan daha büyük ne zenginlik olabilir ki...
Oğlum bayramda rahatsızlandığı için babaanneme götürememiştim, dün yani 1.ayında halamlara ve babaanneme gittik tabiki kuzeniyle birlikte:)
Eee bu ekip toplanırda 1. ay kutlanmaz mı?

2008-10-04T17:40:00.004+03:00

3 Ekim akşamı

Tolga yaklaşık 15 dakika ilgisini bir noktaya odaklayabiliyor,böyle bir anda da masal okuyabiliyorum:) Sesimi duyunca sakinliyor, sürekli konuşursam eğer o da aynı sakinlikte kalabiliyor. Yattığı yerde emziğini emerken uyuya kalabiliyor ama bazen de sıkıldığını emziği sürekli ağzından atarak belli ediyor, evin içinde sürekli gezinirsek yine susuyor, kucakta çok rahatlıyor ama ben 20 günlükten beri bilek ağrısı çekiyorum sanırım ters bir kucaklama hareketi yaptım.
------------------------------------------------------------------------------------

Bugün oğlum ve yeğenim ile Koşuyolu parkındaydık.Temiz hava ikisine de iyi geliyor. Son güneşli günleri kaçırmak istemedik ve bol bol güneş almasını sağladım.

-------------------------------------------------------------------------------------

Bugün yani 4 Ekim günü aynı zamanda annemin doğum günü. Doğumdan neredeyse bugüne kadar her gün bende kalıp, geceleri yarım saat fazla uyuyayım diye kendini binbir şekle sokup Tolga' yı oyalayan, gündüzleri o uykusuzluğa rağmen yarım saat bile oturmadan yemek yapan, eve çeki-düzen veren gece yine aynı tempoyla devam eden süper anneme ne kadar teşekkür etsem biliyorum eksik kalacak.
İyi ki benimlesin canım annem,birlikte daha nice yıllar geçirmek dileğiyle, seni çok ama çok seviyorum.

Günler geçiyor...

2008-09-28T14:07:00.005+03:00

Günler geçiyor oğlum her geçen gün büyüyor... Uzun bir süre her geçen gün oğlumda değişiklikleri keşfederek geçecek belli ki...
Herşeyden önce ikimiz de sağlıklıyız, birimiz genelde az uykuyla ayaktayız:)
Tolga doğduğu günden beri kendince bir program oluşturdu halen de onu uyguluyor. Gece yarım yada 01:00' de uyku, 04:00' de uyanma, alt değiştirme, emzirme, gaz çıkarma tekrar emzirme ve uyutmak için evin içinde bir kaç tur:) sabah 8:30 şanslıysak 9:30' da kalkma öğlen 13:00' e kadar aynı tur devam,13:00' de uyuma 1 bilemedin 2 saat uyku, akşam 17:00-19:00 yada 18:00-20:00 uyku, işte yine gece 01:00' e kadar ayakta:)
Bebeğim olmadan önce ve olduktan sonraki bütün düşüncelerin, önceden söylediklerinimin boş laf olarak kaldığını anladım.
Bebek uyumayınca yada çok ağlayınca çaresizlikten yapmayacağım dediğim herşeyi yapmak durumunda kalmak neymiş anlaşıldı, yani iş başa düşmeden kimse kimseyi eleştirmemeli:)Buna en iyi örnek emzik vermeye karşı olan ben, itiraf ediyorum ki 2gündür bunun nimetlerinden faydalanıyorum:( eğer yanımda bana yardım edecek kimse yoksa yani sabahları evde yalnızsam 8:30' da kalkan ve 13:00' e kadar yattığı yerde durmayan bebişim sayesinde kahvaltı edememekten dolayı kafayı sıyırma noktasına geliyorum. Böyle yanlız kaldığım gün ilk denemeyi yaptım ve bir mucize olduğunu gördüm:) yani hala çok zorda kalmasam vermemeye çalışıyorum ama insanı kurtaran birşey o kesin.
Günlerce yazmak için masanın başına otursamda yazacak çok şey olmasından ama bir türlü fırsat olmamasından dolayı yazamadım ve şu an aklıma gelenleri karışık olarak anlatmaya çalışacağım.
-----------------------------------------------------------------------------------
Tolga göbek bağını o kadar çok sevdi ki ancak 18.gün terkedebildi:)
-----------------------------------------------------------------------------------
Üstteki yazıya başladıktan 5 gün sonra tekrar kaldığım yerden devam ediyorum:)
Bu süre zarfında maalesef oğlumuzu hasta etmeyi de becerdik:( Çok şükür önemli birşey yok, nezle oldu. Burun tıkanıklığı,hapşırma, ara ara öksürük...2 gündür gözünün içine bakıyoruz ve maalesef serum fizyolojik harici bir tedavimizde yok, ateşimizde olmadığı için o yönde de ilaç kullanmıyoruz. Sanırım artık bu geceden sonra düzelecek.Hastalık nedeniyle gece doğru düzgün nefes alamadığından 2 gündür 2 saatte bir kalktık, eşimle ayakta uyuduk resmen bu yüzden bayram seyran anlayamadık.
Yinede oğlumuzla ilk bayramımızı evde kendi çapımızda geçirdik. Oğlum babasından ilk harçlığını aldı, kumbarasına attı bile:)
3 gün sonra tam 1 aylık olacak Tolga... 1 ay olmadan kuzenine, Ikea' ya, babaannesi ve hastaneye gezileri oldu bile.Ve kendisinden 5 saat küçük olan kuzeni de bayramda el öpmeye geldi.İkisini yan yana seyrettikçe büyüyüp ortalıkta koşturmalarını, top oynamalarını hayal ediyor insan.

Tolgacık 15 günlük:)

2008-09-19T13:27:00.002+03:00

Çocuk doktorumuzla tanışma zamanımızdı...Tolga bugün itibariyle 3.420 gr. 54 cm baş çevremizde 1 cm artarak 37 cm olmuş. Kilomuz, reflekslerimiz gayet iyi. D vitamini takviyesi ile ilaçlı günler başlıyor, bununla birlikte Allah korusun kolik olursak, ateşlenirsek diye hangi ilaçları alacağımız ve nasıl kullanacağımız hakkında da bilgi aldık.
Tolga' nın sağlığı iyi de bu uykusuzluk ne olacak bilemiyorum.Her gece saat 01:00' de uyumayı alışkanlık edindik, şanslıysak 3saat değilsek 1,5 saatde bir kalkarak deyim yerindeyse sabahı tam sabah ediyoruz. Uyandıktan sonra da yine öğlen 13:00' e kadar uyut uyutabilirsen. Neyse şikayet yok, napalım bu gazlardan kurtulamıyoruz:)

İlk Kontrol

2008-09-12T13:16:00.004+03:00

11 Eylül Perşembe günü Tolga' nın ilk konrolü vardı. Sarılık testi yaptırdık böylece bende 6 günün sonunda sokağa adım attım, hayatımda bir rekor:)
Hastaneden çıkarken sarılık oranımız 8 olup dün 13 çıktı, 18 ve yukarısını bir gece yatırıyorlar böylece biz evinin yolunu tutanlardan olduk çok şükür:)
Bunun öncesinde kana dayanamdığım için, artık anneyim kendimi tutmalıyım diyerek oğlumdan kan alınırken bakacağım diye tutturdum ama yok, yine yapamadım:(
İnsanın canı nasıl acıyor, içi nasıl çekiliyor anlatamam. Ağrı eşikleri henüz çok yüksek olduğu için çok birşey olmadı ama annesinin acemiliğinden, bezinden çişler fırladı ve üstü başı battı, biz de ilk bebek çantamızı iyi hazırladığımız için kendimizi tebrik ettik:)
Bunun dışında doğumda 3.190 olan oğlum hastaneden 3.005 ile çıkmıştı, dün itibariyle 3.110 olmuş, 80 gram eksiğimiz var doktoru iyi buldu, sütümüz yetiyormuş, günde 3lt. suya devam...
Haftaya 15 günlük olacak, bir kontrolü daha var.

Hastaneden çıkarken yeğenimi göreceğim diye tutturdum ve işteee sonuç:))5 saat arayla doğan iki kuzen:))

Bu arada Tolga artık 1 haftalık:)

Doğum Hikayemiz...

2008-09-09T17:41:00.005+03:00

5 Eylül cuma günü Tolga' nın olduğu kadar annesinin de doğum günüydü. Yepyeni bir hayata tek vücut olarak başladık. Şu an itibariyle hala sanki yıllardır onunla birlikteymişim gibi hissediyorum. Nedense hiçbir şaşkınlık yaşamadım. Hep bildiğim bir surat bana bakıyor gibi. Ama bir gerçek var ki mucizenin ta kendisi. Zaten başka da ifade edilebilecek bir kelime yok. Bir bebeğin dünyaya gelmesi, evreleri ve şu an kucağımda olması, kanımdan olması, büyümesini sağlayacak her şeyi benden alıyor olması, mucizeden başka ne olabilir ki..

Gelelim doğum hikayemize:

Bizimkisi uzun süre unutulmayacak bence, nedeni ise Tolga' nın kuzeniyle aynı gün doğmuş olması.Evet abimin bebişi, halasının bitanesi Ayaz da 2 hafta önce davranarak normal doğumla kuzenine yetişmek istedi ve aynı günü seçti:))

5 Eylül cuma sabahı hastenede 6.30' da olabilmek için saatimizi 5 ' e kurduk. Son bir haftadır zaten uykusuzduk o gecede zor uyudum, çok ama çok karışık duygular, ifadesi mümkün değil. Ama sabaha karşı saatin sesi değil abimin telefonuyla uyandım.
Hastaneye çoktan geldiğini, önce kim baba olursa yemek ısmarlayacağından bahsediyordu:)) Yengemizin suyu gelmiş ve çoktan yeğenim yola çıkmıştı.
Sanırım böyle heyecanlı bir sabahta beni hiçbir şey bu kadar güldürüp, keyifle hastane yolunu tutturamazd:)
Sürekli hadi canım dedim durdum:)
Sabahın o köründe trafik de olmadığı için tam vaktinde hastanedeydik. Odamıza yerleştik, süslerimizi hazırladık. Kısa bir süre sonra hemşireler geldi, o iğrenç yeşil ameliyat elbisesini giydirdiler, insan o vakte kadar gergin değilse bile bu elbise sayesinde olur:) Tahliller için kan alındı, son hazırlıklar yapıldı, anestezi uzmanı ve doktorum kısa bir konuşma yaptı, fotoğraflarımız çekildi ve ben kısa süre sonra ameliyathaneye doğru yola çıktım. Oldukça soğuk bir yer, bir de sizin ellerinizi ayaklarınızı bağlıyorlarsa iyice zangır zangır titriyorsunuz. Kısa bir süre sonra sanki çakır keyif olmuşum gibi başım döndü ve hayatımın belkide en güzel uykusuna daldım, sanki cennet gibi havalarda uçuyordum,yeşillikler, gökyüzü oldukça soft bir rüyaydı tam anlatılması da güç ama çok huzurluydu. Gözümü açtığımda oğlum nasıl demek istiyorum ama ses çıkmıyor, doktorlar yüzüme baksın diye bekliyorum, konuşmaya çabaladığımı görsünler diye ama yok herkes kendi telaşında, yavaş yavaş açıldım ve meğer ondan önce ne zaman uyutacaksınız demişim onun üzerine herşey bitti bile oğlunuz çok güzel dediler ve ben başladım ağlamaya,sinirlerim boşaldı demek, sonra koridorda beni bekleyen bir sürü kişi...Önce babamı gördüm hemen el salladım, yazık o da beni çok merak etmiş, odama geldim oğlumu gördüm, hemen kucağıma verdiler ama okadar çok ağlıyordum ki tutamayacağım dedim, hemşire bir süre daha bekledi, sakinleştim, ilk kez emzirmeyi denedim. Ve işte konuşmalar, gelenler, gidenler...

Genel anestezi ile sezeryan hakkında ya çok kişiden bilgi aldım ya da çok korkutuldum bilemiyorum ama hiç de korkulacak bir şey değil hatta iyiki böyle yapmışım diyorum. İlk günden itibaren yürümeye başladım, sütüm hemen geldi vs. şu an hamile olan arkadaşlara şunu diyebilirim ki kimseyi dinlemeyin,kimsenin doğumu sizinkiyle bir olmayacak. Benimki çok iyi geçti, yengemizin normal doğumu da 10 saat sürdü ama epidural vs derken o da bir şekilde doğurdu ve rahat, her iki ameliyatın da kendine göre sıkıntıları var ama hepsi geçiyor, öyle iyi bakılıyorsunuz ki siz acı çekmeden zaten ağrınızı kesiyorlar. Ben şimdi 10 gün boyunca uykusuz gecelerime üzülüyorum halbuki rahat bir ameliyatmış.

2 gece kaldıktan sonra evimize çıktık, bu arada sünnetimizi de hallettik:)
Şu an herşey iyi Allaha şükür, birbirimize ve evimize alıştık:) daha da iyi olacak.
Bu 9 ay süresinde kendimce ve duyduklarım neticesinde uygulayıp, faydasını gördüğüm görmediğim konuları, doğumdan sonra yaptıklarımı ve ilk 5 günü en kısa zamanda özetleyeceğim ama benim minik canavar uyanmadan 1 saat dinlenmem gerek:)

Şimdilik bu iki tatlı kuzen ama ikiz gibi olacak olan bebişlere bol bol dua istiyorum:)
Siteye yorum bırakan, arayan soran herkese sonsuz teşekkürler, en kısa zamanda ziyaretinize geleceğim:) Sevgiler

Oğlum, aşkım, herşeyim, Tolgacığım....

2008-09-08T14:07:00.004+03:00

Oğlum Tolga nihayet aramıza katıldı.İlk fırsatta uzun uzun yazmak istiyorum ama şimdilik bizi merak eden, arayan, gelen, buradan takip eden tüm sevdiklerimize iyi olduğumuzu haber vermek istedim.
Oğlumuz 5 Eylül cuma günü saat 7:59' da dünyaya gözlerini açtı. 3.190 gr. ve 50 cm boyuyla, lacivert, harika iri gözlerle, tam anlamıyla %50 annesi %50 babası olarak kucağıma geldi.Geldiği andan itibaren de kendisine hayran bıraktı.
İkimiz de çok iyiyiz, bize dua eden herkese teşekkürler ama dualara devam, nazarlar değmesin, sağlımız yerinde olsun diye:)
Herkese sonsuz teşekkürler (biraz daha uzun vaktim olduğunda ayrıntılar ve yeni fotolarla buradayız:)

Buluşmaya 10 saat....

2008-09-04T22:23:00.003+03:00

Sadece 10 saat kaldı...Hayatımın bir daha hangi evresinde bu kadar karmaşık duyguları birarada yaşayacağım bilemiyorum ama şu an kelimeler gerçekten yetersiz kalıyor.
Onu görmeyi, kucağıma almayı, koklamayı çok ama çok istiyorum, sonra karnımın bu şeklini, aniden göğüs kafesime doğru tekme yemeği, ayağını neredeyse çıkacak kadar net şekilde itmesini de bir o kadar özleyeceğim.
Sonra malum düşünceler, yeterince sabırlı olabilecek miyim, güler yüzlü, mutlu bir çocuk olacak mı? Stresli dönemlerde, her kafadan çıkan seslere tahammül edebilecek miyim vs...
Yaşayıp göreceğiz tabiki başka yolu yok..
Şu an en önemli şey çok kısa bir süre sonra oğlumu kucağıma alacak olmam.
Bu ara en net aklıma gelen şeyler, "Allahım ben ne zaman tekmelerini hissedeceğim" ve "Off zaman hiç geçmiyor" cümlelerim...Öyle de bir geçiyormuş ki...

27 yıllık hayatım boyunca ama özellikle bu son 9 ayın her gününde kan ter içinde kalana kadar her şeyime koşan, koşmaya devam eden, her anında daha ne yapabilirim diye çırpınan, bana göre dünyanın en mükemmel, en fedakar annesine, anneme sonsuz teşekkürler... Sen olmasaydın gerçekten şu an bu kadar rahat her işe yetişemez ve bu kadar güzel şeylere sahip olamazdım. Bir gün bile of demeden her işe koştun canım annem.
Nerede okumuştum hatırlayamıyorum ama şuna benzer bir söz vardı:" Anneler ile kızları yaşları ilerledikçe dünyanın en iyi arkadaşı olurlar" Gerçekten zaman zaman geriye dönüp bakmayı hiç sevmesemde tek ama gerçekten tek üzüntüm o deli dolu zamanlarda yaptığım abuk subuk seçimlerden ötürü seni kırdığım ve tartışmaya sebep olduğum zamanlardır. Zamanı geri alabilsem tek o dönemi silerdim.

Sevdiğim adam, eşim, birtanem...Daha dün gibi seninle "Şuralarda paytak paytak koşsa nasıl olur" diye düşünüp acaba mı dememiz... Ve şimdi o paytak adamın aramıza katılmasına saatler kaldı...Sen gerçektende çok iyi bir baba olacaksın, Tolga da çok şanslı bir çocuk...

Offf yine niye duygusallaştım, tövbe yarabbim veda konuşması gibi oldu, değil sakın haaaa:)) Sadece uykusuz bir gece daha ve içimden geçenler....

Canım ailem sizleri örnek alarak kurduğum çekirdek aile artık gerçekten adına yakışır bir hal alıyor, sizi çook seviyorum.

Vee oğlum, sanki yarın olacakları bilirmişsin gibi günlerdir geceleri kıpırdamazken şimdi karnımın her yerinden itiyorsun:) Ama itmeye devam et, et ki ben her hareketini hafızama kazıyayım, et ki annecim sadece seninle benim aramda olan o özel bağı biraz daha hissedeyim.
Umarım günün birinde sen de benim dediğim gibi "İyiki sizin gibi anne ve babam varmış" dedirtecek duruma geliriz, umarım hayatında herşey arzuladığın gibi gelişir, hep mutlu, güler yüzlü ve sağlıklı olursun.

Artık uyuma vakti çünkü sabahın 5'inde kalkıp, 6' sında yollarda olacağız ve kısmetse 8,30 civarı ben de ayılmış olacağım. En kısa zamanda da, aylardır diğer takip ettiğim bloglardaki gibi kendi doğum hikayemi de yazağım.
Şimdiden, yanımda olan, iyi dileklerini eksik etmeyen, yeni dostluklar kuran tüm blog arkadaşlarıma da iyi dilekleri için teşekkürler, sevgiler, em kısa zamanda görüşmek üzere...

39.Hafta

2008-08-27T21:44:00.002+03:00

Nasıl geçti, nasıl ilk haberini aldım, nasıl ilk tekmelerini hissettim....12 gün...
9 ay bitti kaldı 12 gün...Karışık duygular içindeyim şu an...Biraz da uykusuz...
Aklımda olmayan kararlar vermek zorunda kaldım ama hayırlısı buymuş diyorum, o sağlıkla gelsinde ne şekilde olursa olsun.
Bazen şimdi olsa diyorum, hemen yanıma alsam, bazen de karnımın bu görüntüsünü özleyeceğim gibi geliyor. İnsan gerçekten her duruma her zaman uyum sağlıyor, işte 9 ay önceki halimi hatırlamıyorum bile, sanki hep böyleydim.
Şu ara herşeyden korkuyorum, biliyorum herşey güzel geçecek, ama sonrası da ürkütücü, iyi bir anne olabilecek miyim?İyi bakabilecek miyim?Nasıl bir geleceği olacak? Mutlu, güler yüzlü, keyifli bir çocuk olacak mı? Ne bileyim işte bir sürü şey, bunlar ve kilolar yüzünden uykusuz geceler geçiyor.
Hayatımda hiç ameliyat olmadım, şimdi 10 kişilik bir ekip, narkoz, sonrası....
Sonrası oğlum, Tolgam, yanımda olacak, sağlıkla... Kime benzeyecek, nasıl olacak...
Herşey çok yeni...

8 Eylül... Şimdilik tarihimiz bu, pazartesi son kontrolümüzden sonra netleşecek ama büyük ihtimal 8 Eylül günü kollarımda olacaksın oğlum, herşeyim, hayatımın yeni anlamı, bu günden sonra hayatımın sonuna kadar beynimin ve kalbimin tamamını meşgul edecek, hep minik kalbim olacak oğlum...

37+0

2008-08-20T10:30:00.003+03:00

35+0

Aslında yukarıdaki resim 2 hafta önceye ait sanırım yine büyüdü karnım, artık hızına yetişemiyorum:)

Daha karnımdan çıkmadan bir çok şeyini özleyeceğimi anladım. Unutmamak için de bugün onları yazmak istedim.

Sabah benimle birlikte uyunıp, ilk içtiğim suya tepkini,
Yemek yerken içeride fıldır fıldır dönmeni,
Dondurmaya olan en az benim kadar düşkünlüğünü:)
Biraz yorulupta şöyle bir ayaklarımı uzatayım der demez hareketlenmeni ve topuğunu dışarıdan görülecek kadar sert bir şekilde itişini. O sertliği hissetmeyi, ben onu ovarken hemen ayağını çekmeni, çok ama çok özleyeceğim.
Hele dün akşam bir an gözüm karnıma takıldı Allahım ilk defa bu kadar şekilsiz bir karın gördüm önce ürktüm, meğer sen öyle bir şekle girmişsin ki karnım sağa yatmış ve dik bir tepe gibi olmuş:)
Bazen sessiz kaldığında, yahu en son ne zaman oynamıştı benim oğlum diye merak edip, seninle konuşur konuşmaz yada bir-iki karnıma dokunduğumda hemen ben buradayım dercesine hareketlenmeni,
Televizyondan gelen ani bir sese yada müziğe karşı tekmelemeni, konser sırasında hiç durmadan tekmeleyip, parça bitimlerinde hareketsiz kalmanı,
Hıçkırmanı:)
Ani seyirmelerini çok özleyeceğim şimdiden eminim.

Ama yine de çoğu zaman özellikle minik bodylerini severken bir an önce gelsede her gün yeni yeni şeylerini giydirsem, banyo yapsak, pusetinde uzun uzun gezsek diyede iç geçiriyorum ve sonra her saniyenin kıymetini bilmeliyim diyorum.Çünkü gerçekten çok az kaldı.

Geceleri rüyalarım sadece ameliyat, ameliyat sonrası vs. gibi sıkıcı, bazen ürkütücü, bazen rahat geçiyor ve ben hep normal doğum diyen biri olarak son 1 aydır nasıl olduda şimdi sezeryan olsun bitsin diyen biri olup çıktım bilemiyorum.

Ne olur ne olmaz diye biz her işimizi hallettik bile. Hastane çantamız, şekerlerimiz, anneannemizin yaptığı kapı süsümüz, odamız herşey hazır. Bebişin pusetini sonradan bana kolaylık olsun diye arabaya yerleştirdik bile, hatta geçen gün hastaneye yol tatbikatı için gittik:) İyiki de gitmişiz ben hep arabasız oralarda olduğum için araba yolunu karıştırdım, neyse iyice bir turdan sonra alternatif yollarda bularak başarılı bir tatbikat gerçekleştirdik:)

Hastane çantası hazırladım ama hep bir şeyler unutmuşum gibi geliyor bazen de çok şey koyduğumu düşünüyorum çünkü hastane, kapı süsünden bebek bezine, kıyafetlerine, terliğinden saç fırçasına kadar veriyor.Yine de benim yanıma aldıklarım.

. Çamaşır, emzirme sütyeni
. 3 tane gecelik, sabahlık
. Çorap
. Hijyenik bağ
. Bebek için: Body, tulum, örtü, çorap, eldiven, şapka, bez
. Kırmızı kurdelem:) diş fırçası, deodorant, fırça
. Göğüs kalkanı
. Göğüs pedi

Sanırım bu kadar, tecrübeli annelerden eksiklerimi belirtmelerini rica ediyorum:)

2008-08-08T12:20:00.004+03:00

Gittik, geldik....
Benim en sevdiğim yer, Altınoluk' daydık. İlk gün büyük bir özlemle koştura koştura Şahin Tepesindeki kahvaltıcımızdaydık. Nefis bir menü artı eritilmiş kaşar ve eşsiz bir manzara...Kaz dağlarının bol oksijeni eşliğinde harika bir şekilde güne başlamışken ne olduğunu anlayamadan bir ağrıyla boğuşurken buldum kendimi. Sancı olmadığını biliyordum ama tarifde etmek mümkün değil, bütün karnımı kaplayacak şekilde bir baskı, sızı... Doktorumun tavsiyesiyle o günü sadece su,ayran ve bol dinlenerek geçirdim, sonunda da geçti. Sanırım oğlum yer değiştirdi o esnada da mideme veya başka bir yere bir baskı oldu, neyse bununla kaldı çok şükür.

Harika bir 4 gün geçirdim. Her akşam ve sabah yürüyüş, her gün denizde kendime göre belirlediğim mesefaler arası yüzme, biraz da yemekten kısınca bu ayı 2 kiloyla atlattım, ama bir kilosu da Tolga' nın yani 1 kilo almışım:) keşke geçen aylarda da sıkabilseymişim kendimi...

Tatil dönüşü acaba erken gelirmi korkusu sardı ve hemen kalan işlerime gömüldüm. Bunlardan ilki hastanede ziyaretimize gelecek dost ve akrabalarımız için daha önceden aldığım malzemelerden şeker kutularımı yapmaktı.
Şimdi bir tek içlerine sipariş ettiğim badem şekerlerinin yerleştirilmesi kaldı.

Dün rutin doktor kontrolümüz vardı. İlk kez NST'ye bağlandım ve yine ilk kez oğlumun kalbinin sesiyle tanıştım. O an dünyada bundan daha güzel bir ses olamaz gibi geliyor:) Herşey normaldi. Oğlum 2 kilo 570 gram olmuş geçen aya göre tam 1 kilo almış, baş, göbek çevresi herşey normal ilerlemesinde. İyi beslenmiş dedi doktorumuz. Ne çok kilolu ne zayıf doğacak dedi tam istediğim kiloda gidiyor dedi.
Vee oğlum, annesi ve anneannesine bir sürpriz yaparak dil çıkardı:)))))
Yüzü çok tombikti ama bu aylarda olurmuş zaten. Doktora göre Ağustos'da beklemiyoruz kısmetse 12 Eylül civarı, bakalım bir ayımız daha var.
Bununla birlikte oğlumun yeri daraldığı için en ufak hareketi belli oluyor. Sürekli kıpır kıpır artık üstümde ne varsa bile karşımda oturan biri rahatlıkla anlıyabiliyor:) Bende tadını çıkarıyorum:)

Doktor dönüşü oğlumun kıyafetleri yıkandı, ütülendi. Tabi ben bu kadar özet geçtim ama işin aslı öyle değil. Anneanne ile bilikte canımız çıktı hadi şunuda yapalım bunu da derken evi iyice bir temizledik. Bu esnada ben sırf bodyleri yıkadığım halde bir makina ütülecek kıyafet oldu. Meğer ne çok şey almışız, inşallah Tolga giyinip soyunmayı sever de bende bol bol zevkle aldıklarımı giydirebilirim. Bu kadar kıyafet olunca artık yakınlarıma hiç bir şekilde kıyafet getirmemelerini söylüyorum ayıp değil ya napalım:) Bunun yerine oğlum için eğitici oyuncaklar, egzersiz aletleri vs. renkli masal kitapları, ilk kelimeler gibi kitaplar.. bu tür şeyleri söylüyorum. Evlenirken de böyle yapmıştım böylece hiç birşeyden iki tane gelmemiş ve kullanmayacağım şeylere sahip olmamıştım.

Bu yorgunluğun üzerine Fahir Atakoğlu' nun konseri harika geldi, harikada ne kelime MUHTEŞEM...Konserde ayrıca Nilüfer, Sertap Erener, Levent Yüksel veee Tarkan' da birer şarkı söyleyince keyfimize diyecek yoktu:))

Kısa süreliğine.....

2008-08-01T12:54:00.002+03:00

Ne kadar farklı yerlere gitsem de benim için yeri hep ayrı olacak, en huzur bulduğum, en temiz havaya sahip, "cennet köşeme" çok kısa bir süreliğine tatile gidiyorum. Tolga'sız son tatilimiz...Gelince doktor kontrolümüz var, iyi haberlerle burada olacağım inşallah. Görüşmek üzere...

35.Hafta

2008-07-29T16:32:00.002+03:00

İnanılır gibi değil....Bu günler nasıl geçecek diye düşünüyordum, ah bir tekmelese diyordum ve şimdi geldik 35. haftaya, miyadımızı doldurursak 6 hafta kaldı demek...

Günler artık çok ama çok hızlı geçiyor, Tolga' mın odası hazır ama bir 15 günlük süreçte kıyafetlerinin yıkanıp,ütülenmesi işleri var sanırım en keyifli işte bu:)

Önümüzdeki hafta son bir 4 günlük tatil kaçamağından sonra hastane çantamı da hazırlayacağım.Şimdilik 2 gecelik, 2 sabahlık, 1 pijama takımı ve kırmızı kurdeleden oluşuyor:)

Oğlumun tekmeleri artık doruk noktasına ulaştı. Karnımı öyle bir itiyor ki oturduğum yerde aniden dikiliyorum. Artık dönüyormu, hangi şekilden şekile giriyorsa karnımın içini oyuyor gibi, bu da biraz acı vermeye başladı.Ne zaman tekme atacak diye düşünürken şimdide bundan dert yanmak istemediğim için ağzımı çok da açmayacağım ama sanırım oldukça yaramaz bir Tolga dünyaya gelmeye hazırlanıyor:) Bu sayede peşinden koşarken aldığım kilolar da gider artık:)

Gece yataktan kalmak iyice zorlaştı, dizlerimin üstünde duramıyorum, sanırım vücut kiloyu artık taşımıyor.

Rüyalarım yavaş yavaş ameliyat masasında son bulmalı hale geldi, çok düşünmek istemiyorum ama her iki doğum şekli de beni fazlasıyla geriyor o yüzden doktorum ne derse o olacak. Rutin kontrolümüz 9 Ağustos tarihinde sanırım o gün ilk NST' ye gireceğim.

Dün gece durduk yere bıçak saplanması gibi bir ağrım oldu ama kısa sürdü, bu bir yalancı sancımı yoksa önemsiz birşey mi hiç bir bilgim yok.

Beni en çok keyiflendiren Tolga' nın hıçkırıkları,nedense sinirim bozuluyor:))) komik birşey ama çok da sağlıklıymış bu hareket.

Bazen artık gelse diyorum, her gün ona yeni giysilerini giydirsem, yıkasam, pusetle gezsek istiyorum bazen de işte ameliyattı, uykusuzluktu lafları kulağıma gelince böyle iyiyiz biz kal kalabildiğin kadar içerde diyorum:)

En çok da, sevdiğim kişiyle benim karışımımın nasıl birşey olacağını merak ediyorum yani tabiki öncelikle sağlıklı olması ama nasıl bir tipi olacak merak içindeyim:)

Bu süre zarfında iki hafta önce SSK' den izin açırma meselesini de hallettim. Allahtan korktuğum gibi çıkmadı da kısa sürede bu işte bitti. Ayrıca çok geç olmasada sağlık ocağından ilaç yazdırma, muayene vs. işlerini kullanmadığıma da üzüldüm. Yani tamam güvenilir bir doktor bulmak çok önemli, muayene için hala düşünürüm ama ilaç yazdırma gibi işleri kullanmalıymışım, geç de olsa başladım. Demir ve vitamin gibi sürekli tükettiğim ilaçları bugün karnemi yanıma alarak sağlık ocağında yazdırdım ve eczaneye hiç para vermeden çıktım. Özel sağlık sigortam %80 ödemeli olduğu için az da olsa bu miktarı ben veriyordum ve bir de poliçe zamanı çok fazla harcama yapmışsınız diye yüksek miktarda sigorta yenilemeyle karşı karşıya kalıyorum. Kısmetse bebişin aşılarını da burada yatıracağım.

Tolga' mızın Odası Hazır

2008-07-21T11:37:00.016+03:00

Tesadüfen sitemizi ziyarete gelen Melek Kokusu oğlumun odasının hazır olup olmadığını, ne zaman başlamalı gibi sorular sormuş. Ben de ne zamandır iyi bir temizlik olsada bebişimin herşeyini bir güzel yerleştirip resim çeksem istiyordum bu bahaneyle işte oğlumuzun, pardon Tolga'mızın odası...

Blogu takip edenler bilir, biz müjdeli haberi aldığımızın ertesi günü, hangi odayı bebek odası yapacağımıza karar vermiş ve Bauhause' dan odası için bordür seçimi yapmıştık:) Kalan rulodan bir iki araba resmi keserek de aldığımız gece lambasına yapıştırdık. Bu arada anlayacağınız üzere cinsiyet belli değilken arabalı bordür aldık. Bunun şöyle bir açıklaması vardı: perdelerimiz yeniydi ve en sevdiğimiz renk turuncu olduğu için bu bordür tam oldu, e ayıcıklı falan dedik kızımız olsada çok büyük bir değişiklik olmayacaktı hem zaten kızımız olsaydıda Barbie'li falan şeylerden nefret ettiğim için öyle süslemeyecektik.

Bebek odası için düşündüğümüz odada daha önceden bir dolap yaptırmıştık bu durumda komple bir bebek odası takımı almayı başından beri düşünmedik.. Onun yerine bu dolaba uygun neler alabilirizin peşine düştük, bir iki yapışkanlı süslerle de dolabı çocuk odasına göre uydurduk ve içerisinde bir kısmı bebişe ayırdık.Ayrıdık ayırmasına da anneannesi bu kadar hamarat olunca o dolabın hiçbirşeye yetmeyeceği anlaşılmış oldu. Diktiği birbirinden orjinal yatak örtüsü ve pikeler bir başka postda yayınlarım artık.
"İkea Evimizin Herşeyi" oldu gerçekten:) İşte bu 3 çekmece ısmarlama yapılan dolapla birebir uyumlu oldu. Yine çekmece üzerlerine dolapla uygun süsler yapıştırdık. İçlerini sanırım 3 yada 4.ayımızda doldurmuştuk:)

Uzun, uykusuz gecelerde kıvrılmam için ve bebişi emzirirken de kolaylık olsun diye yine Ikea' dan bu koltuğu aldık, aslında bembeyaz olan bu koltuğa yine IKea' dan aldığımız örtüyü serdik hem renk verdi hem biraz daha uzun süre temiz kalabilecek.

Oyun parkımız Chicco' dan. Önce ürünü beğendik sonra internette en ucuza satan siteyi bulup sipariş verdik. İlk 3 ay odamıza alacağımız için tekerlekli böyle bir modeli seçtik, tatile gitmeyi de çok sevdiğimiz için yanımızda götürürüz diye düşündük. Ama her şekilde korkuluklu bir yatak alacağız.

Yine Ikea' dan aldığımız ve üzeri şimdilik bebek bakımı ile ilgili kitaplarla dolu ama daha sonra birbirinden güzel masal kitapları ile dolu olacak raf, dönence....

Erin'in odasında görüp çok beğendiğim halımız.

Son olarak yine Ikea'da tanesi 1 YTL' den satılan bu minik oyuncaklardan aldım her birine, içerisindeki renklerden kurdele dikip onları da perdeye çıt çıt dikmek suretiyle astım.Daha önceden bu oda için tasarladığım ve yepyeni duran perdemi bu şekilde renklendirerek çocuk odasına uygun hale getirdim.

Veeee, işte odamızzz

31.Hafta Geride Kaldı...

2008-07-14T10:59:00.003+03:00

Rutin doktor kontrolümüz vardı. Oğlumuz 1.600 kg.:) kocaman olmuş bize göre:)
Herşey güzel gidiyor çok şükür, sağlımız yerinde. Annenin ise sağlığı fazlasıyla yerinde çıktı :) o yüzden rejime girdik:)Evet kiloda biraz abartmışız son güne kadar iyi bir diyete girdim maalesef:( Neyse sağlımız yerinde olsunda elbet vereceğiz kiloları diye avutuyorum kendimi:)

Oğlumun hareketleri hızlandı, sertleşti:) Geceleri çok sık uyanmaya başladım sağa sola yatışlarda durmadan tekmeliyor, itiyor ve ben uyuyamıyorum. Sanıyorum ilerleyen günler için antreman yapıyoruz:)

Leyleği havada gördük...

2008-07-11T13:20:00.015+03:00

8 aylık hamile olarak 1 haftaya neler neler sığdırdım ben bile şaşıyorum şu an. Bir haftada Marmaris, Datça ve Bodrum turu yaptık, nefis koylarda yüzdük, harika yerler gördük. Gittiğimiz, kaldığımız yerleri de yazıyorum ki henüz tatil planı yapmamış olanlara belki yardımcı olur.

1.gün Marmaris Gülşah Pansiyon' da kaldık. Pansiyon Marmaris merkez' de, odalarda klima var ve denize çok yakın ancak Marmaris merkezdeki denizi tavsiye etmem çünkü harika koylara sahip bir yer dolayısıyla sadece konaklamak amacıyla buradaydık. Pansiyon bir aile işletmesi ve oda+kahvaltı çalışıyorlar. Kahvaltıları gayet güzel ve temiz bir yer. İlk günün akşamında sahilde Liman Restaurant' daydık. Yemek için mutlaka baştan pazarlık yapmakta fayda var.
İlk gün Turunç koyundaydık. Geçen yıldan burayı bildiğimiz için hemen oraya gittik, harika bir denizi var, bunca yol gelipte görülmesi gereken bir koy.
Kızkumu
2.gün Marmaris'in diğer koylarına Hisarönü, Kızkumu, Orhaniye ve Selimiye koylarındaydık. Kızkumu' nda bence hiç birşey yok, kuru bir kalabalık ama Hisarönü ve Selimiye' de eşsiz bir deniz var.Neredeyse kendisine ait bir koya sahip olan Hisarönü mevkinde Evce Motel' de kalınabilinir.
Selimiye' de ise Güzin Motel' de çok güzel bir ev yapımı öğle yemeği yedik. Burası da bir aile işletmesi ve deniz kenarında kendine ait bir iskelesi var. Deniz sıcaklığı harika neredeyse havuzda yüzüyor gibisiniz. Mutlaka ama mutlaka gidip görmelisiniz.Bugünün akşamında kaldığımız pansiyonun hemen karşısındaki Pizza Pizza' da patlayana kadar yemek yedik, gerçekten çok lezzetli ve temiz bir yer.

3.gün sabah yapılan kahvaltıdan sonra Marmaris' den ayrılık ve Datça yolu üzerindeki Clup Amazon' a gittik. Amazon' a 4 km kala yol gerçekten çok çok kötü. Tek şerit ve taşlık bir yok ama bu zahmete değecek doğal güzelliklere sahip bir kamp alanı.
Amazon Kulüp tam pansiyon çünkü başka alternatifiniz yok. Bungolov evlerde kalıyorsunuz, bu evler iki kişilik, içerisinde dolabı, aynası, komidini, minibarı mevcut ve çok şirin döşenmiş. Tuvaletler bungolovun hemen arkasında. Yemekler tamamen ev yemeği tarzında, dilerseniz gün içinde tutulan balıkları sizlere gösterip, isteyip istemediğiniz soruluyor ve ızgarada pişiriyorlar, tabiki ekstra. Akşamüstleri odun ateşinde çay servisleri var. Her yer yemyeşil ve Güllük ağaçları altında odanızın önündeki hamaklarda uzanıp, ağustos böceklerinin sesini dinliyor, ağaçtaki sincapları takip ediyor, elinizle tavukları besliyorsunuz.Çocuklu aileler için çingene arabaları dedikleri başka bir konaklama tarzı da mevcut. Çingene arabalarında tuvalaet içeride ve 4 kişinin kalacağı şekilde dizayn edilmiş, en önemli özelliği geceleyin dilerseniz aradaki tenteyi açarak yattığınız yerden yıldızları seyredebiliyorsunuz. Gökova körfezinde bulunan bu yerde denize girmek için isterseniz ormanın içinden yürüyerek isterseniz kanolarla denize ulaşıyorsunuz, deniz içerde kaldığı için oldukça durdun ama anlatılması mümkün olmayan bir maviliğe sahip.Geceleri gitar eşliğinde şarkılar söyledik. Bir uyarı: burada cep telefonu ile konuşmak için biraz keşfe çıkmanız gerekiyor:) ee bence en güzel yanı da bu.

4.gün sabah kahvaltısından sonra 11:00- 13:00 arasında Kulüp Amazon' a ait balıkçı teknesiyle 3 aile hemen yanımızdaki iki koya gittik. Bu koylar tamamen bakir ve en derin yerlerde bile dipteki taşlar seçilebiliyor. Şimdiye kadar yüzdüğüm en temiz en eşsiz denize sahip.

5.gün sabah kahvaltısından sonra Datça' ya hareket ettik. Datça merkezde Güneş Apart' da kaldık. Burası çok temiz iki oda ve salondan oluşan, havuzlu bir yer. Çok memnun kaldık, kesinlikle tavsiye ederim. Ancak denizi merkezde yine güzel değil ve hemen çevre koyları gezmeye başladık. En yakın koy Kargı koyuydu. Koy çok küçük ve müdavimleri sabahın erken saatlerinde burayı doldurduğundan bir ağaç altında kendimize yer bulduk. Deniz burada nefisti. Hemen yanımızdan sodalı bir su denize karıştığından hem az tuzlu hem de soğuk bir deniz ama tertemiz bir koy. Burada tek bir restaurant var, dilerseniz sabahtan akşama burada gün geçirebilirsiniz.
Aynı günün akşamında Datça Limanında denize sıfır kumlar üzerinde masalarda yemek yedik. Kesinlikle yemek yemeden önce sıkı pazarlık yapılması gereken bir yer. Kırmızı Han Restaurant' da yemek yedik. Tüm lokantalar içinde tek tavsiye edebileceğim mekan. Hem işletmesi hem de yemekleri harika.
Palamutbükü
6.gün apartda yaptığımız küçük bir kahvaltıdan sonra Palamutbükü' ne gittik. Palamutbükü' ne bundan 14 yıl önce gitmiştim ve resmen ağzım açık kaldı. Bütün deniz kenarı şezlonglarla dolmuştu, en fazla 3 apart ve bir köy kahvesi olan bu yerde neredeyse her yer pansiyon ve lokanta olmuş. Denizi soğuk ama ne kadar derine giderseniz gidin denizin dibindeki taşları tek tek sayarsınız, bu kadar temiz bir deniz görmedim. Çok sakin bir yer çocuklu aileler için birebir bence.
Bodrum Kalesi
İlata Apart

7.günün sabahında arabalı feribotla Datça' dan Bodrum' a yolculuğumuz başladı.2 saatlik bir yolculuktan sonra Bodrum Kalesi' ni görmek tüm yorgunluğa değdi. Bodrum' da herhangi bir yer ayarlamadığımız için bu günümüz maalesef koşturmacalı geçti. Önce Bitez' e gidildi hiç ama hiç beğenmedik, hem deniz kötü hem de resmen turistlere kapatılmış bir koy gibi olmuş. Hiç vakit kaybetmeden Torba koyundaydık. Burada harika bir apart bulduk ama resmen butik otel gibiydi. Odaların içi son derece zevkli döşenmiş, yeşilliklerin içinde bir yer, üstelik yine pazarlıkla çok güzel bir rakama kaldık. Önünden Bodrum minibüsleri geçmeside ayrıca bir kolaylık oldu. Denize biraz yürümeniz gerekiyor ve çok harika yerlerde yüzdüğüm için ben çok beğenmedim. Aslında Bodrum' da iki-üç yer haricinde deniz bence hiç de güzel değil. Bodrum' a gelmişken Gümüşlük' de özel bir işimizi hallettik bu bahaneyle de bir günde neredeyse tüm Bodrum' u bitirmiş olduk:) Bugünün sonunda Bodrum Merkez' de Ömür Köftecisi' nde harika ev yemekleri yedik, çok temiz ve servisi hızlı bir yer.
Torba
8.gün denizinin temizliği ile meşhur Yalı belediyesine bağlı Çiftlik' e gittik. Deniz gerçekten çok güzel ve temiz ama pek bir tesis olmadığından yapacak birşey bulamadık ve zaman kaybetmeden geçen yıllarda gidip çok beğendiğim Ortakent' deki Camel Beach' e doğru yol aldık. Buranın denizi ve dışı tamamen kum, yine soğuk bir deniz ve derinleşmesi için bayağı yürümeniz gerekiyor ama harika bir yer sadece adım attığınız andan itibaren herşey ücretli, otopark, şezlong, tuvalet, duş... Öğlen yemeği için mutlaka yemeniz gereken bir yer, Kumsalın en başındaki Akpınar Rest. burada ev hanımları enfes yemekler hazırlıyor, ama içlerinde en meşhuru karnıyarık:) gidip yemeden dönmeyin derim. Bunun dışında aklınıza gelebilecek pek çok leziz ev yemeği, börek çeşitleri, hamburger vs. de mevcut.

Veee 9.gün dönüş yoluydu. Pazara kalmak hiç akıl karı değildi ama işler yüzünden zorunlu kaldık, ne İDO' dan ne arabalı feribottan yer bulamadığımız, körfezi dolaşmak zorunda kaldığımız ve trafik olduğu için çok geç bir saatte eve vardık.

Kalış yerlerinin isimlerini verdim ilgilenlere tek tek fiyatlarını da verebilirim.
Çok yorucu ama eşsiz bir tatil geçirdim, bence bir tatil köyünde bir hafta boyunca aynı şeyleri yaparak insan daha çok yoruluyor, bu tatil dönüşü ise neredeyse işi özledik, demekki çok kıvamında bir tatil oldu. Darısı gitmek isteyen herkesin başına:)

31 hafta 3 gün ve bitmeyen hıçkırık:)

2008-07-11T12:53:00.002+03:00

Oğlum, dün gece yaklaşık 10 dk süren hıçkırık krizine girdin, biz de gülme krizindeydik:)
Tekmelerinden bile daha ilginç bir andı:)) Biraz yürüdük, biraz su içtik azaldı:)

Küçük bir kaçamak..

2008-06-27T10:30:00.004+03:00

Çooook uzun zaman oldu,böyle ara verdin mi dönmek, yazıları toparlamak da zor oluyor ama en azından kötü sebeplerle ara vermedik. Ani bir kararla kocayı evde bırakıp anne ve babamın yanına Altınoluk' a kaçtım, pardon kaçtık.

Oğlumla güzel bir 8-9 gün geçirdik. Her gün bol bol yüzdük, akşam serinliğinde yürüyüşler yapık, temiz havayı içimize çektik, dedemiz daha yeni tutulmuş balıklar yedirdi bize, her akşam çıplak ayak çimlere basa basa çiçeklerimizi suladık. Bir kaç gün sonra da oğlumun kuzeni Ayaz anne karnında yanımızdaydı:)İki hamile plaja iner, bir de göbeği üşütmeyelim hem de güneş alalım diye bikini giyerse hele de bendeniz yarım dünya olma yolunda hızla ilerlerken, görüntü ilginç oldu tabi.
Ama daha da ilginci, insanların kendilerinde durduk yere laf atarak, sohbet açmaya çalışarak, gizli gizli bakmalardan sıkılıp, meraklarına yenildikleri noktada sorular sormalarıydı.

Ben tabi daha yeni yeni alışmaya çalışıyorum bu duruma. Sanırım artık hamile olduğum çok daha net olmaya başladı ( daha önce sadece kilo almış biri gibiydim)
Herkes önce göbeğe bakıp cinsiyet tahmini ardından gelin-görümce olup olmadığımız, ardından kendi doğum hikayeleri ve bu zamanlarda artık YETERRR diye bağıracağım kadar çok duyduğum kötü biten doğum hikayelerini anlatıyor. Allahım hamile bir kadına yapılabilecek daha kötü ne olabilir merak ediyorum.
Hatta bir tanesiyle geçen sohbeti aktarıyorum. İsim ne düşündünüz T.... aaa tanıdığım bütün T'ler yaramazlardı, Allah kolaylık versin. Amin. Sağlıklı olsun da yaramaz olsun zaten büyümüşde küçülmüş bi velet istemem, bugünlerde öyle kötü şeyler duyuyorum ki sağlıklı olmasından başka derdim yok. Yaaa evet şimdi sana hep kötü haberler anlatılır haklısın bak mesela benim bir arkadaşımın anne karnındayken deyip gerisini getiremeyeceğim kadar içimi acıtan hikayesiyle son buldu sohbet. Artık dedim yuhhh!!

6 ve 7. ayın sonuna doğru...

Bunun dışında oğlumuzun gelişimi, sağlığı gayet iyi maşallah. 1 hafta geriden gelme durumumuz vardı artık öne geçmiş durumda.Geçen ayki rutin kontrolümüzde 975 gr.dı sanırım artık 1500 u zorlayacak. Dün şeker yükleme testini yaptırdım. Resmen sınırın dibine kadar dayanmışız ama şekerin var diyemem yine de dedi doktorum. Yani bir de 100 gr testi yaptırmayacağız. Sadece hamurişi kesilecek, tatlı olarak dondurma harici bişey yemediğim için sorun olmazmış.

Tatildeyken bir gece bayağı üzdü oğlum beni, her zamanki hareketli hali yoktu. Bütün gece kafayı takmış hatta sabahın 6 sında çikolata yemiştim boş mideye hareket etsin diye ama ona da nazlana nazlana vurmuştu. Doktoruma bundan da bahsedince gel dedi sen kafayı takmışsın iki dk bakalım. Suyumuz iyiymiş bebişimizin de maşallahı varmış, hiç düşünme dedi günde şu kadar oynamalı, saatte şu kadar vurmalı bunla uğraşma herşey iyi ve öylede gidecek dedi. Bu kadının ağzından bal damlamasını seviyorum işte, boşuna hiç korkutmaz.

İşte böyleee..uzun zamandır ziyaret edemediğim arkadaşlarım kusuruma bakmasın lütfen şimdi açığı kapatacağım ama bu akşamdan sonra yine bir hafta yokum.Gelince bunu da anlatacağım:)
Sevgiler....

26.Hafta ve geçen günlerin özeti....

2008-06-03T15:18:00.002+03:00

Biliyorum yine uzun bir ara oldu, bu sürede bizi merak edip mail yollayan arkadaşlarıma teşekkür ederim.
Hayatımı oldukça kolaylaşıran internetin mağduru oldum. Hem evimde hem iş yerinde sorun yaşıyoruz, göçebe olarak hızla yetiştirilmesi gereken günlük işleri bulabildiğim her yerden girerek halletmeye çalışıyorum, bu esnada da hem kendi blogumu hem de dostları ihmal ettim.

Oğlumla biz gayet iyiyiz:) Herhangi bir sorunumuz yok çok şükür. Bu süre zarfında ayrıntılı ultrasona girdik, herşey normal. Oğlum fazla kendini göstermek istemediği için çok net bir fotoğraf alamadık ama sağlıklı olması çok çok daha önemliydi.
Bunun dışında bol bol haftasonları babamızla gezintilere, açık hava bulduğumuz her yere gidiyor, haftada 3-4 gün 1 saat yürüyüşümüzü ihmal etmiyoruz.

Oğlum sanırım seslere tepki vermeye başlıyor. Babası yakınına gelip konuştuğunda nasıl yapıyorsa her seferinde tam kulağına bir tekme yiyor:))
Artık hareketlerini elimi karnıma koymadan takip edebiliyorum ve resmen sinirim bozulup gülüyorum:) Hayatımın hangi evresinde acaba bunun kadar güzel, mucizevi bir olay beni şaşırtabilir bilemiyorum.
İki gün sonra aylık rutin kontrolümüz var şimdi de onu bekliyoruz.
Sanırım artık daha sık yazabilirim.

Bugünün bir diğer önemi ise evlilik yıldönümüz olması. İçimde aşık olduğum kişiden bir parça ile yeni bir yıla başlıyoruz, sanırım bu yıl daha bir anlamlı. Helede gelecek yıl üçümüzün kutlayacağını düşününce içim bir başka oluyor.İki yıl önce bugün hayatımın belkide en sıcak gününü yaşadım, nikaha 7 dk kala yetişmem, elektriklerin kesilmesi, gelinliğimin başına olmadık işlerin gelmesi vs. derken o günkü telaşın, heyecanın, mutluluğun yerini daha sakin, daha huzurlu, daha dolu dolu geçen günler aldı.
Benim kadar hediyeye, sürprize önem veren, her özel günün kutlanması için çaba harcayan ben, bu yıl herhangi bir organizasyon telaşında değilim ve sanırım bundan sonrada çok çok peşinde koşmayacağım bu işin. Çünkü hem bana hem eşime verilebilecek en büyük, en özel, en paha biçilmez hediyeyi şu an taşıyorum. Bunun yerini herhangi birşey alamaz.
Canım, bitanem iyiki seni buldum, iyiki seninleyim ve iyiki seninle bir ömür geçireceğim. Allah üçümüzün mutluluğunu daim etsin.İyiki varsın...

2008-05-11T17:52:00.002+03:00

Tüm annelerin, anne adaylarının Anneler Gününü kutlarım.

Çok uzak kaldım, biraz ihmal ettim farkındayım. Gerek internette yaşadığım sıkıntılar, gerekse iş yoğunluğu buna sebep, ama sanırım birazda içimden gelmedi bu ara nedense.
Herşey yolunda Allah' a şükür.5. ayımız bitti, doktor kontrolümüz iyiydi, tekmelerimiz her geçen gün artıyor:) İki hafta sonra ayrıntılı ultrosonumuz var şimdilik onu bekliyoruz.

Oğlum ben uyurken babasıyla anlaşmış, babasına mektup yazdırmış kendi ağzından, bir de harika bir buket çiçek:)) İlk anneler günü hediyesini annesinin karnında, harika bir mektupla verdi. Sanırım babasının payı büyük:)) ama benim gözlerimi yaşartmaya yettide arttı bile:)

İki hafta olmuş yazmayalı, bu sürede oğlum 15 aylık kuzenini görmeye Eskişehir' e gitti ve ilk tren yolculuğunu yaptı. Resimler en kısa zamanda yüklenecek. Şimdilik bu kadar çünkü çoook çalışmamız gerekiyor:)

20. haftayı geride bırakırken...

2008-04-27T20:15:00.003+03:00

Allahım, çok bekledim, çok söylendim, çok istedim, biliyordum o gün gelecek hissedeceğim diye ama her seferinde gözümden yaş getireceğini bilemedim.
Beni başka ne bu kadar gülerken ağlatabilir bilemiyorum ama oğlum ağlattı, sevindirdi, güldürdü, heyecanlandırdı ve hepsini minik, harika hareketleriyle sağladı. Allahım ne kadar güzel bir duygu, anlatmaya kelime bulamıyorum ki, hiç bitmesin sadece, elim hep karnımda gezmek istiyorum:))
Aslında 18+0 dan beri minik bir kelebek çarpması, küçük bir pıt, ne derseniz işte birşey olduğunu biliyordum ama aynı oranda çok mide hareketimde olduğu için "hıh işte bu tekme" diyemedim ama bu hafta cumartesi gününden beri sırt üstü yattığımda, bu akşam ise babasıyla maç seyrederken atmaya başladı tekmelerini çünkü yeni yemeğimizi yemiştik, maalesef babası her elini koyduğunda ya tekmeler durdu yada benim hissettiğimi o hissedemedi, ama az önce babası da hissetti sonunda, ve içimdeki bu muhteşem hayatın ilk göz yaşını karı-koca döktürdü bize, ama hem deli gibi güldürüp hem ağlattı. Bu harika ötesi bir duygu yarabbim. Seni çok seviyorum oğlum, hep devam et, hep mutlu ol, sağlıkla yanımıza gel ve bizi sevinçten ağlatmaya devam et, hayatımın anlamı...
Şimdi müsadenizle daha fazla yazamayacağım çünkü aynı anda oğlum hala hareketli ve ben elim karnımda uzanıp onu sonsuza kadar hissetmek istiyorum. Her zaman söylediğim gibi Allah tüm bebek isteyen herkese nasip etsin. Herkese ben dahil iyi dilekleri eksik etmeyin, hep pozitif yaklaşın, elde edemeyeceğiniz şey yok o zaman...Sevgilerimle...

2008-04-25T17:03:00.001+03:00

Bugün mailime gelen bir yazı.. Kim yazmıştır, nedir, ne değildir bilemiyorum ama doğruluk payı olan kısımlarıda çok:)

ANNE KİMDİR / NEDİR....?

ANNE, dünyada karşılık beklemeden börek yapan tek insandır.
Karşılıksız sevginin ete kemiğe bürünmüş halidir....!
Ne kadar üzsen de 10 Dakika sonra seni affeden zarif bir memeli türüdür, yağlı bile olsa tiksinmeden saçını okşayan, kucağına yatıran, öpüp koklayan tek varlıktır, meleğin süt verebilenidir.
Yarasın diye muhallebinin içine ciğer katarak çocuğuna yediren manyaklık derecesinde yaratıcıdır .
Yemek yemeyen çocuğun dikkatini çekmek için elindeki tencere ve tavalarla maymunluk yapabilen kişidir, kafayı çocuklarıyla bozmuş, göbek bağı kopsa da yürek bağı asla kopmayan, sevgi dolu fedakar insan dişisidir.
Bulaşık, ütü, vb. yaparken bile otomatik olarak çene çalan, kendi kendine konuşan, kadın dırdırı denen mereti erkeklere daha küçükten belletendir.
Yemek uzmanı, düzen insanı, bilgili, kültürlü her şeyi bilen şahsiyettir.

Yavrularını yol tarafından değil, kaldırım tarafından yürütendir.
Dizi dizi incidir lakin gerektiğinde laf sokma dalında da birincidir....!

Sevgiliden ayrılma haberi verildiğinde, 'amaaan ben sana daha güzelini
bulurum 'diyebilen komik bir karakterdir....
'Oğlum aradım yoktun. Ben de
mesaj atayım dedim sana. Gelince ara beni emi aslan evladım. Kara
börülcem benim , öptüm annen , şeklinde mesajlar atabilen, teknolojiyi
ısrarla reddeden, kabullenemeyen, kafasına göre yorumlayan bilişim
düşmanıdır ....
AMA ... AMA dünyanın en güzel kucağına sahip, en güzel
kokan, harikulade bir varlıktır , olmadık yerlerde iyi ki doğurmuşum ulen
seni' diyen ve benim hatırıma benimle Freddy Mercury dinleyen bir sabır
ağacıdır.
Evlatlarını asla ayırmayan, aynı zamanda birbirinden koruyan güç abidesidir.
Evde bir yere uzandığınız an orada temizlik yapacağı tutan, temizlik konusunda kayışı kopardığından temizlikçi gelecek diye evi temizleyen balans ayarı kaçmış sevimli, tatlı, güzel bir temizlik manyağıdır ...
Mutfakta yaşayan, evde herkesi idare eden bir tür tatlı canlıdır....
Evrendeki tüm sevgilerin güçlerini birleştirdiği sulugöz abidesi bir yaratıktır...!!
Oğlunun damat - kızının gelin olduğunu görünce, çocuğu mezun olunca, çocuğu gol atınca, çocuğu hasta olunca, çocuğu askere gidince, çocuğu harçlıklarından 5 dolar biriktirdi diye dolar yükselince, velhasıl buna benzer bir sürü şeye anında ağlayabilen, bu mesajı okurken bile duygulanıp - gözleri dolabilen, ağlamaya meyilli bir yapısı olan duygu pınarıdır.
Çoook uzakta dursa da yakın hissedilen, çok yakınında dahi olsa canı hep istenen, asla vazgeçilmeyen, dizinin dibinde olmak istenen, evlatların varlığını varlığına armağan edebileceği, *** ıslak - kuru ama heeeep duygulu*** en önemlisi; kıçı başı oynamayan tek kadın modelidir.....

Yolu Yarıladık:) 20.hafta

2008-04-21T10:30:00.002+03:00

Oğlumla bugün itibariyle yolu yarıladık, bir bu kadar daha yolumuz var:) Hergün bir öncekinden heyecanlı, bir o kadar merak dolu geçiyor. Bu aralar içime biraz doğum korkusu düşse de herşey olacağına varır diyerek telkinde bulunuyorum kendime.
Bütn bir hafta güneşli haftasonunu beklerken, nezleyle boğuşmak iyi olmadı tabi. Bir yandan baba hasta zaten o bize geçirdi:) bir bana üzülür bir bebişi de mi hasta ettim diye oğluna üzülür:) Ben derim, çocuk benim sesimden çok öksürme ve burun çekme seslerimi tanıyacak:))))Böylece o güzelim iki günlük havada kısa bir cadde yürüyüşü, anneye bir mayo (2 ay sonra kısmetse giyeceğim için fiyatları da çok iyi bulduğum için 2 beden büyük mayo aldım. Beden numarası hala kulaklarımda çınlansa da yapacak birşey yok diyip aldım:) Bir de güzel bir tişört.
eve kapanmak hiç istemesem de gözümü açamadığım için bol bol yattım. Umarım gelecek haftasonu bunun acısını çıkartırız.
Bu arada bizim göbüşten hala tık gelmiyor, tamam endişenmiyorum ama ya benim oğlan aşırı tembel ya ben aşırı hissiyatsizim:) Yani hala birşeyler var desemde emin olamıyorumki belkide tekmeliyor oğlum. Neyse işte yine randevumuzu iple çekiyoruz:)

"Hoş Geldin Bebeğim" Eğitiminden Notlar....

2008-04-16T14:58:00.012+03:00

İki post önce AÇEV' in Joker Mağazaları sponsorluğunda, Florence Nightingale Hastanesi doktorlarının da desteğiyle gerçekleştirilen eski adıyla Aile Mektupları yeni adıyla "Hoşgeldin Bebeğim" Eğitim Semineri' ndeydim.
Seminerde ilk olarak Op. Dr. Aykan Özçelik konuşmacıydı, kendisi Florence Nightingale' in Kadın Hastalıkları Uzmanı. Konuşmasını iki ana konuda toplamıştı.
*Normal/Sezeryan Doğum ?
*Lohusalık

Doktorun demesi, sezeryan prosedürü bebek için, normal doğum prosedürü de anne için daha olumlu görünmektedir fakat anne ve bebeğin tam iyilik hali hiçbir zaman garanti edilemez.
Kendisi, koşullar uygun iken normal doğumun yapılmasından yana ancak doktorlar bile halen normal doğum yapmak istemeyen birinin zorlanmasının ne kadar doğru olacağı yönünde emin değiller.
Özellikle özel kuruluşlarda bu anlamda sezeryanın artması söz konusu, aslında doğru olan doğum şekline kesinlikle hastanın karar vermesi değil, doktorun tetkikler sonucu kararı baz alınmalıdır.
Yurtdışında ağırlıklı normal doğum yapılmasında bir büyük neden de gecelik yatak ücretlerinin $500 ı bulmasıymış, yani insanlar biraz ekonomik anlamda da bu yöntemi seçiyorlar.
Gelen sorulardan biri benimde merak ettiğim "Epidural" di. Felç yapması gibi birşeyin söz konusu olmadığını, daha önceleri seyrekde olsa idrar ve büyük tuvaleti tutamama gibi şikayetler olduğunu, bunun 6 ay kadar sürdüğünü, bazı durumlarda çok daha uzun sürdüğünü, ama bunun sebebinin kullanılan dozdan kaynaklandığını, artık bu dozun çok azaldığını ve yanlız bir kaç gün süren baş ağrılarına sebep olabileceğini belirtti.

Bir diğeri ise ilk doğumunu sezeryanla yapmış birinin ikinci doğumunu şartlar yerindeyken dahi mecburen sezeryan yapılmasının sebebi idi. İkinci doğumun normal yapılması rahimde ciddi yırtıklara neden olabileceği için yurtdışında halen desteklenmiyormuş.

LOHUSALIK DÖNEMİ:
-Doğumdan sonraki 6 haftaya denir.Kilo ve karın bölgesinin elastikiyeti hariç lohusalık döneminin bitiminde vücut doğum öncesi haline geri dönüyor.
-Doğumdan sonraki ilk 3-4 yoğun sonra azalan şekilde kanama olur, 3 hafta sürer, sezeryanda bu süre biraz daha uzundur.
-İlk günlerde daha sık olmak üzere günde 8-10 kere rahim bölgesine 20-30 sn. kadar ovma hareketiyle hafif bastırarak masaj yapılmalıdır. Bu kanamanın biraz olsun kontrol altına alınmasını sağlıyor. Rahim bu dönemde, hamilelikte olduğu gibi göbek deliğinin 2-3 parmak altından yavaş yavaş aşağıya doğru iner.
-Doğum sonrası oluşacak olan ateşlenmelere çok dikkat edilmesi gerekiyor. Genelde annenin yanlış emzirmesinden, daha doğrusu emzirememesinden dolayı biriken süt buna sebep olabileceği gibi, sütün sağılmasından 1 saat kadar sonra ateşte düşme olmazsa ciddi bir sorun olabilir, hemen doktora başvurmak gerekiyor.
-Doğumdan sonraki dönemde de kan kaybı olacağı ve sütün kalitesinin artması içinde de 3 ay daha demir hapına devam edilmeli.
-Bu dönemde bol su içilmeli ve gaz yapıcı gıdalardan uzak kalınmalı.
-Normal doğumda 15.günden itibaren hareketlere başlanılabilir, bu hareketler daha çok karın, kalça ve sırt kaslarını çalıştıracak türde olmalı. Sezeryanla doğum sonrası ilk 6 ay fazla ağır kaldırmayın, öksürürken elinizle dikişlerinizi destekleyin, her ne kadar dikişler kolay zarar görecek şekilde değildir ama tedbirli olunması gerekiyor.
-Normal doğum sonrası eve gidince, sezeryanda da 2 gün sonra banyo yapılabilir.

DEPRESYON/PSİKOZ:
Doğumdan sonra ilk iki hafta kadınların %85'inde melankoli hali görülür.
Melankoli sonucu uyku problemi, ağlama krizleri, halsizlik, baş ağrısı sıklıkla görülür.
Bu durumdaki annelere en büyük destek eşinden ve ailesinden gelmelidir. Aile anneyi iyi tanımalı ve takip etmelidir çünkü bu durumun sonu psikoza kadar dayanmaktadır. Nedenleri tam bilinmese de doğumdan sonra oluşan ani hormonal değişiklik buna sebep olmaktadır.Bu dönem 6 haftaya kadar sürebilir.
Bunlar kadın doğum uzmanının anlattıklarından aklımda kalanlardı. Daha sonra ise Boğaziçi Üniversitesi'nden Uzm.Psikolojik Danışman Aylin Atmaca Koçak konuşmacıydı.Kendisi 0-3 yaş çocuk psikolojisi, doğumdan sonra anneyi bekleyen haller, bebeklerin hangi ayında sizi neler bekler, nasıl yaklaşılmalı gibi konularda bilgi verdi.
İlk konumuz mükemmel anne olmaya çalışmayın,mükemmel anne yoktur, "Yeteri kadar iyi anne" vardır.Bunun da olması için bir takım etmenler gerekli:
*Kendinize zaman ayırın,
*Mutlu olun, ancak mutlu bir anne eşine ve çocuğuna destek olabilir,
*Dinlenin/Uyuyun( Özellikle ilk zamanlar bebeğiniz her uyuduğunda uykunuz olmasa bile uzanın, bırakın bir kaç ay yaprak sarma yemeyin, temizlik için de destek alın)
*Diğer annelerle konuşun.(Siz dünyadaki tek sıkıntılarla karşılaşan anne değilsiniz, diğer annelerle konuştukça kendinizi daha rahat hissedeceksiniz.)
*Çocuğunuza sevgiyle yaklaşın,
*Çocuğunuz büyürken sınırlara ihtiyacı vardır, onu yönlendirin,
*Çocuğunuzun tarafında olun,
*Çocuğunuzu motive edin, evde öğrenme ortamı yaratın,(komşularınızla, arkadaşlarınızla oyun grupları oluşturun ancak onları bir odada bırakıp siz sohbete dalmayın, çocukların oyununa katılın, onları yönlendirin)
*Çocuğunuzun önemli günlerini not alın,ilerde onun da çok hoşuna gidecek bir anı olacaktır.

0-3 yaş dönemi:
*Bu dönemde beyin gelişimi çok hızlıdır.
*Kişiliğimizin oluşmasında bizi eşsiz kılan şeylerin çoğu ilk 3 yılda yaşanan tecrübelerdir.
*Beyin gelişimi normal olarak doğmuş bir çocuğun içinde yaşadığı çevredeki olumsuzluklar onun gelişimini negatif etkiler.
*Beyin gelişimi tecrübelerle değişir.
*Beyin gelişiminde anne-babanın ilişkisi de önemlidir.

3.aydan itibaren yemek,uyku, banyo, oyun saatlerinin oluşturulması düzeni sağlar ve bebek kendini bu düzen içinde güvende hisseder.

İlk Ay:
-Bebek 20-30 cm uzağı görebilir.
-Sizin yüzünüzü inceler.
-Siyah-Beyaz ve parlak ışıkları farkeder.
-Sizi tanıyıp gülebilir.

3 Aylık:
-Görme yeteneği gelişmiş, göz teması oluşmuştur.
-Ellerini inceler.
-Oyuncaklar ilgisini çeker.
-15 sn. kadar ilgisini toplar.
-Yanlız olmaktan hoşlanmaz, siz odadan çıktığınızda ağlayabilir, bu onun size alışıp, şımardığı anlamına gelmez, bebek bu aylarda henüz annesinin kaybolup tekrar geleceği kavramını anlamış değildir.
-Artık anne-babadan farklı bir kişi olduğu bilincindedir.

6 Aylık
-Kendi ismini bilir, seslenildiğinde o yöne bakar.
-Yabancılardan çekinebilir, geçicidir ama çekinmemesi için korktuğu kişinin kucağına bırakılıp ortadan kaybolmak yanlış olur.
-Sizin hareketlerinizi taklit edebilir.
-Ses tonunuzdan mutlu,kızgın olduğunuzu anlar.

*İnsanlar diğer insanlarla ilişki içinde gelişir. Doğumdan 1 yaşına kadar annenin güven duygusunu vermesi önemlidir. Ancak hayatı da toz pembe göstermek iyi değildir, bazen çocuğunuzu hayal kırıklığı da yaşatabilmelisiniz. Örneğin her seslendiği saniye yanında olamayabilirsiniz. Bununla birlikte 1-3 yaşta çok fazla dur yapma demek özgüveni ortadan kaldırır.
Milletçe olumsuz cümle kullanmayı severiz "Dışarı çıkıyorum birşey lazım değil dimiii? diye sorarız halbuki "Birşey lazım mı?" demek gerekir. Bunun gibi çocuğunuza "Koşma" demek yerine "Yavaş Yürü" demek daha olumlu bir cümle olacaktır. Aynı şekilde çocuklar yönlendirilmek isterler "Orayı boyama" nereyi boyayacak o zaman? "Onunla Oynama" bu gibi cümleler yerine "bu senin oyuncağın değil, sen bununla oynamalısın" şeklinde konuşmak doğrudur .Psikoloğumuzun anlatımından aklımda kalanlar bunlardı.Son olarak Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Uzmanı Dr.Selen Göktan konuşmacıydı.

Yine aklımda kalanları kısa kısa maddeliyorum.

*Anne sütü oda sıcaklığında 4 saat, buzdolabında 5-7 gün, buzlukta 2 ay, derin dondurucuda 6 ay saklanabilmektedir. Yanlız tarih yazmayı unutmamalısınız.
*Bebeğinize banyo yaptırmadan önce ihtiyacınız olan tüm malzemeyi yanınıza alın. Oda 24-25 derece, banyo suyu 37 derece idealdir.
*Bebeğin kordonu düştükten sonra haftada 2-3 defa bebek şampuanı, banyo yağı ve bebek losyonu kullanılarak yıkanır.
*İlk 4 ay bebeğin başını yıkadığınız suyun temiz su olmasına özen gösterin çünkü başı yıkanırken akan suları yalayabilir.
*Alt değiştirirken ılık sulu pamuk yardımıyla yada yenidoğan bebekler için özel olarak satılan sadece su ile ıslatılmış ıslak bezler yardımıyla temizliğini yapabilirsiniz.Pişik olmaması için bu bölgenin iyice kuru kaldığından emin olmalısınız. Hatta bir süre açık bırakıp hava almasını sağlarsanız pişik riski en aza iner. Pişik olmadan o bölgeye krem sürmek gereksizdir.
*Bebeğin odasının 21 derece olması idealdir.
*Kendinizi iyi hissediyorsanız ilk 40 günün geçmesini beklemeden dışarı çıkabilirsiniz, temiz hava ve bol güneş annenin psikolojisinin yerine gelmesine yardımcı olacağı gibi bebeğin en çok ihtiyacı olan D vitaminini de almasını sağlar.
*İlk 6 ay bebeğinize güneş kremi kullanmayın.

Bebeğim neden ağlar?
-Açlık
-Yorgunluk
-Kirli bez
-Çok sıcak/çok soğuk
-Giysileri rahat mı?
-Gaz sancısı mı/ hasta mı?

Kolik nedir?
Bağırsak gazı.Sindirim uyum sürecinde yaşanır. 2 hafta ile 3 ay arasında görülür.

Bebeğimin kolik mi hasta mı olduğunu nasıl anlarım?
*Kolikli bebekler kucaklanmayı, sokulmayı sever, hasta bebeklerse ellenince rahatsız olurlar.
*Kolikli bebeklerin emme refleksleri güçlüdür, kolik sancısı sırasında meme verirseniz susup hızla emecektir, iştahlı, sağlıklı büyüyen bebeklerdir,hasta bebeklerse iştahlı emmezler.
*Kolikli bebeklerin dışkısı normaldir.

Ne yapılmalı?
-Gaz çıkarma
-Sallama
-İlaçlar
-Masaj(Kolik tutmadan 1 saat önce karnına saat yönünde)
-Sessiz bir ortam

UYKU
*Sırt üstü yatırılarak ayakları yatağın ucuna, yatağında herhangi bir yastık, minder vs. olmadan, oda sıcaklığı 18-20 derecede uyumalı.
*Uykuya kendi kendine geçmesini öğretin, uykulu iken uykuya dalmadan hemen önce yatağa koyun.
*Uyku öncesi rutini oluşturun.

-Hastaneden çıktıktan sonra ilk 5-7 gün içerisinde bir çocuk doktoruna gidin, rutin bir muayene olmasını sağlayın.

Tarama Testleri
Topuk testi
Metabolik tarama
Gelişimsel kalça displazi(1 aylık)
İşitme testi
Göz kontrolleri
Rutin kan ve idrar tetkikleri
Diş kontrolü

Vitaminler
Demir (6 aydan sonra)
Flor
Multivitamin (Gerek görüldüğünde)
Balık yağı/Omega 3-6 (Yeterli balık tüketimi yoksa)
D vitamini(15.günden itibaren düzenli alınmalı)

Yenidoğan sünneti için de doğar doğmaz yerine, vücudun bağışıklık sisteminin düzene girmesinden sonra yani 40. günden sonra 2 yaştan önce yapılmasını tavsiye ediyor.

Ben tamamen doktorların ağızlarından çıktığı gibi,aklımda kalanları aktarmaya çalıştım. Sonuçta %100 doğru diye birşey yok, herkes zamanla her konuda kendi doğrusunu, düzenini oturtuyor ama bunlara da kulak tıkamak olmaz, ben bu ara çok sık eğitimlerde olduğum için artık bu görüşlerin ne kadar göreceli olduğunu daha net anlıyorum. Ama sonuçta bir gerçek var bu tür eğitimlerin artması şart. Bence hiç bilgisi olmayan kişilerin ne kadar çok katılım gösterirse o kadar çok kendine olan güveni artıyor.
Biraz uzun bir post oldu farkındayım:)

4 ay geride kaldı...

2008-04-14T15:00:00.002+03:00

Oğlum artık 19 haftalık yani 5.ayımıza girdik diyebilirmişiz :)
Onu deriz tamam da "hissis anne" hala tekme hissetmiyor, ne zaman endişelenmeliyim acaba? :)
Yani arada minnacık bir seyirme gibi birşey oluyor ama var yok arası o da tekme midir bilmiyorum ki..
Bunun dışında herşey iyi gidiyor, güzel yoğun bir haftasonu geçti.
Cumartesi Polonezköy' de güzel bir havada et-mangal, pazar günü de manzarasına bayıldığımız Mihrabat Korusu' nda anneanne ve dedeyle birlikte harika bir brunch keyfi, biraz alışveriş ve onca yorgunluğun üstüne kışlık topla, yazlık çıkar, dolap düzenle derken tam bir pestil şeklinde günü bitirişimiz...
Haziran sonu gibi evde olmayı planladığım sırada yapacağım dolap düzenleme işlerini mümkün değil tek başıma yapamazmışım anlamış oldum.

"Hoş Geldin Bebeğim" Eğitim Semineri

2008-04-14T14:19:00.001+03:00

Beta Ayakkabı Kampanyası

2008-04-08T11:18:00.001+03:00

MAVİ PATİKLER:)))

2008-04-07T09:16:00.003+03:00

İşte beklenen gün geldi, OĞLUM olacakmış:))
Ben artık annelere ait özel bir his olduğunu anladım, 4 ayda 3 rüya görmüştüm hepsinde erkek çocuk vardı ve ara sıra bebişimle konuşurken oğlum diye ağzımdan kaçardı:) Öğrendik ki %100 ERKEKmiş:)
Söylenecek hem çok şey var hem de yok gibi... Bütün bunlardan en en en önemlisi oğlumun sağlıklı olması, Allah nasip ederse sonuna kadarda böyle gitsin inşallah. Gözümüzü yine ondan ayıramadık, hani dese ki doktor kalın bütün gün seyredin, çıkmazdım odadan:)) Bir bakıyorum minik minik bacak atıyor, bir bakıyorum kolunu yüzüne getirmiş:))
16hafta 5 gün / 176 g. / anne 66 :(
Geçen ayki kontrolümüzde neredeyse hiç hareket etmeyen oğlumu kandırmak için iyi bir kahvaltı ve çikolata dopinginden sonra tabi fazla kilolu çıktık. Ama havalar nedeniyle yürüyüşlere de ara vermenin bunda etkisi büyük tabi:( neyse korkulacak birşey yok ama hemen harekete geçmeli:)
Oğlumuz bu gidişle hep 1 hafta arkadan gelmeyi sürdürecek, geçen hafta başabaş gibiydik şimdi 4 gün geriden çıktı yine o yüzden yukarıdaki takiple de oynamam gerekiyor.
Bunun dışında kafama takılan doğumla ilgili herşeyi açık açık konuştum doktorumla ve içime sindi herşey, aynen devam.
Bizi merak edenen, benimle sevinen herkese teşekkürler:)

Doğum Öncesi Anne Eğitimi

2008-03-30T19:42:00.007+03:00

(Yok bu ben değilim:) eğitimde herkes böyleydi benim karnım yanlarında hiç kaldı yani bu da demektir ki tek pimpirikli benim:)

Geçtiğimiz cuma günü doğum yapmayı planladığım hastanenin ücretsiz eğitimine katıldım ve çok faydasını gördüm. Konular: Gebelikte beslenme, emzirme, bebek psikolojisi idi.
İlk olarak hastanenin tanıtıcı filmini seyrettim, doğumhane, hasta odaları ve yoğun bakım servisleri ile doğumdan sonra verilen hizmetler anlatıldı.
Doğuma gelmeden önce 2 gecelik, 1 emzirme sütyeni ve mutlaka kırmızı kurdele getirmemizi istiyorlar:)
Hastane çıkışı gibi bebeğe özel bir şey getirmeye gerek olmadığını çünkü hijyen açısından getirilenleri giydirmediklerini öğrendim. Sadece çıkarken bebeyi ne şekilde taşıyacaksak o aparat ve örtü vs. yeterliymiş. Odaları kendileri süslüyorlarmış ve çıkışta hediye ediyorlarmış ama istediğiniz gibi kendimizde süsleyebiliyoruz.
Hizmetlerini dinledikten sonra doğru karar verdiğimi düşündüm umarım zamanı geldiğinde herşey de anlatıldığı gibi gerçekleşir.
*Erkek bebekler için 12 saat içinde sünnet, eğer yaptırmazsanız 6 yaşını beklemelesiniz diye öneriyorlar.
Ayrıca doğumdan sonra ücretsiz olarak herhangi bir zorluk yaşarsak hemşire yardımı da sunuyorlar.
Gelelim eğitim konularına ilk olarak bir diyetisyen geldi ve "Gebelikte Beslenme" konusundan başladı.
Aslında okuduklarımdan da çok farklı birşey öğrenmedim ama aklımda kalanları paylaşmak istiyorum.
*Gebelikte normal kilolu hamilelerin ideali 10-12 kilo alması ve bu kiloların tek tek dağılımı yapıldıktan sonra ilk bir ay içinde 7-8 kilosunun gittiğini geriye kalan 3-3,5 kilonun ise bebek için en azından emzirme süresi boyunca kalması gerektiğinden bahsetti.
İlk 3 ay 1-2
İkinci 3 ay 4-5
Üçüncü 3 ay 5-6 kilo ile hamileliği bitirmenin hem bebek hem anne için sağlıklı olduğu anlatıldı.
*Her gün 1 bardak süt, 1 bardak yoğurt yenmesi, peynir ve çeşitlerinin gün içinde 4 porsiyon kadar tüketilmesi gerektiğinden bahsedildi. Bu 4 porsiyonun ilk 2' sini sabah kahvatıda, öğlen dilerseniz simitle birlikte olmak üzere yenebilir.
Haftada:
Kırmızı et 3 defa
Balık 3
Beyaz er 2-3
Kurubaklagil 2-3
Yumurta 2-3 defa tüketilmeliymiş.

*Sebzelerin yenebilen çeşitlerini çiğ tüketmek gerektiği (haşlanmış sebze de vitaminini kaybeder) ve meyvenin bol tüketilmesi gerektiği, kırmızı et ve yumurtanın aynı gün tüketilmemesi gerektiğini de öğrenmiş oldum.
*Meyveler yendikten sonra mutlaka su içilmeliymiş bunun sebebi her meyvede azda olsa asit olduğundan, yedikten sonra sıkıntı yaşamamak adına su tüketilmeliymiş.
*Ceviz, fındık ve badem üçlüsü ara öğünlerde mutlaka yenmeli.

Beslenme konusundan sonra Psikolog Yasemin Veziroğlu konuşmacıydı. İnternette adını araştırırsanız pek çok sitede yazılarına rastlarsınız, okumanızı tavsiye ederim çünkü özellikle yeni doğan bebekler ile ilgili anlattıkları bende yeni bir pencere açtı.
Öncelikle bebeklerin bu dünyaya sıfırdan,yabancı olarak geldiğini unutmamalı ve özellikle ilk aylar onlardan çok fazla birşey beklemememiz gerektiğini belirtti yani aman odasında uyusun, oraya alışsın, aman kucağa çok almayayım, kucağa alışır, aman her ağladığında yanına gitmeyeyim gibi şeyleri ilk aylarda yapmamak gerektiğini,her ağlamasında onu negatif etkileyen bir etmen olduğunu, sizin de bunu keşfetmeniz ve onu rahat ettirmek için yer yolu denemeniz gerektiğini belirtti. Bu seminerde anlattığı konuların çoğu şu an internette de mevcut aklıma geldikçe eklemeler yapmaya devam ederim.
Son olarak erken doğmuş olan bebeklerle ilgilenen yoğun bakım ünitesinin hemşiresi konuşmacıydı. Bizlere emzirme çeşitlerini, oyuncak bir bebek eşliğinde gösterdi.
*20 ile yarım saat arasında, aralarda bebeği dinlendirerek ve her bir memeyi 10 ar dakikalık aralıklarla vermemiz gerektiğini anlattı. Örneğin sağ göğüsle başlayıp 10 dk besledikten sonra diğer göğüse geçilmeli ve diğer periyotda son bitirdiğimiz göğüs ile emzirmeye devam etmeliymişiz.Bunun sebebi sütü verirken ilk gelen sütün sulu ve akışkan, sonlara doğru gelen sütün ise yoğun ve en besleyici kısım olması nedeniyle bitirdiğimiz göğüsle başlarsak bebek direkt besleyici kısmı almaya başlayacak. Özellikle ilk zamanlar günde 10-12 kere emziriliyormuş. Saat tutmaya gerek yok ama emzirme süresi 3 saati geçmemeli, gece bebek uyusa bile 2 saatte bir süt verilmesi gerektiğini, 2 saatten sonra bebeğin kan şekerinin düşeceği için çabuk acıkacağını belirtti. Ayrıca tamamen yanlış bildiğim bir başka hususu da öğrenmiş oldum. Bebekler emzirildikten hemen sonra alt değiştirmek çok da tehlikeliymiş, sebebi bebeğin karnı doyduktan sonra hafif poposunu kaldırarak altı değiştiştirince midesindeki süt ağzına gelebilir ve tıkanmasına sebep olabilir. Emzirilen bebeğin en az 20 dakika altı değiştirilmemeliymiş.
*Eğer bebek sinirli bir şekilde ağlıyorsa sakinleştirmeden emzirmeye başlamayın.
*Bir bebek özellikle ilk zamanlar
Günde:8-12 kez emer,
3-4 kez kaka,
6-8 kez çiş yapar,
4 saatte bir altı değiştirilir,

*Bunun dışında her bebek sarılık geçirirmiş fakat kimi bebekler daha çabuk atlatır kiminin uzun sürer. Uzun sürmemesi için hastanede özel ışıklar altında bebek yatırılır ve en önemlisi çok sık annesini emmesi sağlanır. Anne sütünü bol alan çocuk çabuk iyileşir.
*Doğru pozisyonda bebeği emziren annelerin göğüs uçları çatlamaz, memenin etrafında bir takım toplu iğne başı kadar noktacıklar bulunur, bunlar özel bir salgı salgılar ve bu göğsü nemledirir, dolayısıyla o bölgeye sürülen pahalı kremler bu salgıyı engeller. Annelerin, kaynatılıp ılıtılmış su ve ıslak gazlı bezle göğüslerini temizlemeleri, süt vermeden önce de kendi sütlerinden çok az sıkıp meme ucunu hafif sütle silmeleri gerekmekte.
Şimdilik aklıma gelenler bunlar. Hala çok net bebiş tekmeliyor diyemesemde gaz olmayacak kadar değişik bir hareketlenme sanırım var ama diyorum ya "hıh işte bu tekme" diyemiyorum, bugünde bir takım hareketler hissettim ama sanırım daha erken.
Bunun dışında cumartesi günü hamilelere özel pilatese gittik eşimle. Pilates gerçekten vücudun her bir noktasını çalıştırıyor, şu an biraz kollarda ağrı hissetsemde geçecek:) Haftada bir devam etmek istiyorum ama önce doktoruma da danışmalıyım çünkü çok da soft hareketler yapmadık aslında. Bununla birlikte haftada 2-3 gün 1' er saatlik anneyle yürüyüşlere de devam ediyoruz.
Şimdilik bizden haberler bu kadar. Son 6 gün kaldı bebişimi görmeye:)))

17.Hafta (16+0)

2008-03-25T15:28:00.003+02:00

Bu zaman hala benim için yavaş işliyor, hani zamanın nasıl geçtiğini anlamayacaktım:(
Bebeğim, ultrason tarihimizi beklerken yukarıdaki şemaya bakıp seni hayal etmek zorundayım hala...Bir an önce bari hareketlerini hissedebilsem...
Herşey güzel, karnımız büyüyor ama hala dışardan farkedilecek kadar değil. Balık yemeğe başladım en azından senin için...Demir, multivitamin ve balık yağımızda aynen devam ediyor...
Zaman yaklaştıkça herkesin tahminleri artıyor. Sanırım benim küçüklüğümü iyi bilen halalar, teyzeler bana benzeyen bir kız çocuğumun olmasını istiyorlar, sarışın bukleli ve mavi gözlü, ama genel kanı bu yıl erkek senesiymiş ve erkek olacağını söylüyor, yüzük testleri de erkek, kahve falları kız:))
Ama bunların hepsi öylesine sohbetler, çünkü herkesin ortak noktası, senin ve benim sağlıklı olup, bu serüveni en güzel şekilde tamamlamamız şeklinde.
Anne ve babanın da Allah biliyor ya sağlıktan başka hiç bir tahmini hiç bir isteği yok. Sadece sağlık, güzel bir kader ve şansının hayat boyu sürmesi...
Hadi artık zaman geç artık, geç...

Erkek Halasıyım:)))

2008-03-24T09:19:00.003+02:00

Evet ben bir erkek çocuk halasıymışım haftasonu öğrendim günlerdir de böyle söyleyip duruyorum:)))
Yiğenim bizden 2-2,5 hafta daha küçük olmasına rağmen ayrıntılı ultrasonda görmüşler, bir erkek:)) Bakalım bizimki 5 Nisan' da gösterecek mi? Umarım, çünkü artık ismiyle bahsetmek istiyorum ondan...
Geçtiğimiz haftanın sonuna doğru olan moral bozukluğum, haftasonu Eskişehir' den gelen eltim,abimiz ve Toprak' ımızla birlikte olunca uçup gitti.
Toprak'ın doğumunu bu sitede yayınladığım zaman dün gibi ama üzerinden neredeyse 15 ay geçti. Şimdi en tatlı zamanı çünkü derdini anlatıyor, bizimle iletişim kuruyor ve sürekli gülüyor, güldürüyor...E tabiki moralim yerine geldi.Bazen yanlız kalmak da iyi ama kalabalık olduğunuzda da herşeyi unutuyorsunuz.

Şimdi nerden çıktı bu huzursuzluk...

2008-03-21T10:28:00.003+02:00

Bana olmaz diyordum, çünkü şimdiye kadar hamileler şu haftada şunu yaşar v.s. hiçbir belirti bende tutmamıştı ama bugün ya havadan ya da hamilelikte olabileceği söylenen gel-gitlerden mi bilemediğim bir bunalımın içindeyim.
Bu sabah kalktığımdan beri sürekli ağlamak geliyor içimden, karnımdan boğazıma kadar bir baskı var sanki, nefes alamıyorum.
Kendimi güçsüz, çirkin, şekilsiz, ve bu aylara göre gereğinden fazla olduğunu düşündüğüm şiş göbeğime bakar buluyorum.
Bugünlerde yoğun ve yorgun geçen günler sebebiyle sanırım fazla beklediğim ilgiliyi de bulamadım kimseden son günlerde, bilmiyorum işte, sonuçta canım sıkkın ve hıçkıra hıçkıra ağlamak istiyorum.
Biliyorum geçici, hava açacak, bahar gelecek, ben düzeleceğim ama ne biliyim işte bende hiçbirşey olması gerektiği rutilikte gelişmeyince bunalımsız, pozitif gidince nerden çıktı bu hal bilemiyorum.
Sanırım hep alıştığım aynadaki görüntümden uzaklaşıyorum ve bu beni korkutmaya yeni başladı, halbuki göbeğim çıksın diye beklerken..
Beğenilmeme korkusu mu?Bilmem...Biraz şımartılma zamanım geldi galiba...
Nefesim daralıyor, rutin yürüyüşlerim aksadı, sanırım onlar bana moraldi...
Neyse bu da geçecek tabiki.. Belki sebepsiz kaldırırım bile bu yazıyı...

Erin 1 Yaşında:)

2008-03-19T09:17:00.006+02:00

Erin artık bebeklikten çıkıp çok sevimli, keyifli bir çocuk oldu ki hep öyleydi zaten. Pazar günü yine Ayça yaptı yapacağını ve harika bir fikir bularak Belgrat Ormanı içinde, temiz bir havada kahvaltı eşliğinde Erinciğimizin doğum gününü kutladık. Ayça her ayrıntıyı düşünmüştü, tüm gelen minikler de çok keyif aldı eminim hatta benim minik bile olabilir çünkü babayla kısa bir yürüyüş yaptık bol bol içime orman havasını çektim. Okuduğuma göre annenin yaptığı spordan sonra ki bu en uygunu şimdilik yürüyüş oluyor, bu yürüyüşlerden sonra mutluluk hormonu salgılanıyor ve bebek en az 2-3 saat aynı şekilde rahatlayıp, mutlu oluyormuş. Hem benim doğuma hazırlanmam hem de bebişimin mutluluğu için şimdilik haftada 3 gün 1' er saat yürüyüşlerimi aksatmıyorum.Dün gece ilk defa bir şey hissettim:) Solumdan sağıma dönerken bebeğin yavaş yavaş kayarak sağa yatışını resmen hissettim:))) Hemen o saatte babamızı uyandırarak anlatmam gerekiyordu napıyım:) Çok değişik, süper birşeydi, bu bile bu kadar heyecanlandırdıysa tekmelerde naparım bilemiyorum:))
Dün akşam doktorumuz aradı tam 1 hafta 10 gün dedi ve gününde arıyarak ikili testimizin kan örneklerinin sonucunu söyledi, her şey güzel sorun yok şeklinde, ben de biliyordum zaten dedim. Hiç aklıma aksi birşey gelmedi gelmeyecekte, hatta ben unutmuştum bile sonuç gününü:)
Son halimiz:)

Baharın Müjdecisi Pazar Günü...

2008-03-11T09:56:00.005+02:00

Tamam birazda bizden haberler:)Pazar sabahı attık kendimizi Çengelköy Çınaraltına...
Bir gittik ki millet birbirini yiyiyor neredeyse oturacak yer bulmak için, e bizde uzun uğraşlar sonunda bir masa bulabildik ve meşhur böreklerimizi de alarak kahvaltımıza başladık. Deniz havası süperdi, bol bol içimize çektik ama gölgede yine de üşütüyordu fazla oyalanmadan kalktık. Kalktık ama günlerdir salatalık diye öldüğüm için unutmadan salatalıklarımızı da aldık. Biliyorum küçük olmalarına rağmen onlar da hormonlu, salatalığın mevsimi gelmedi zaten ama canım o kadar çok istiyor ki anlatamam. Şöyle soğuk soğuk, tuzlayarak yemek... Her gün işten gelip en az 6-7 tane yemeden yemeğe oturmuyorum:)
Çengelköy' den sonra havanın hala güneşli olması dolayısıyla dayanamadık boğaz manzarası eşliğinde Mihrabat Korusu' nda kahve içmeye...Hasta olmaktan korktuğum için kalktık ve neredeyse 2-3 haftada bir yaptığımız rutin IKEA alışverişinden sonra nihayet eve geldik. Bebişin odasına son olarak raf aldım, şu ara okumam gereken bebek bakımıyla ilgili kitapları koyacağım sonra da bebişime okuyacağım birbirinden güzel masal kitaplarını. Kitapları sevmesini çok istiyorum, umarım öyle de olur.